Fisker Karma: een prachtig mislukt statement

De Fisker Karma is een auto die je niet snel vergeet. Met een lengte van 4.999 mm en een breedte van 2.134 mm (inclusief spiegels, vermoed ik) staat hij laag en breed op de weg, met een daklijn die doet denken aan een GT uit de jaren zestig. De lijnen zijn vloeiend, het front is agressief maar elegant, en de zonnepanelen op het dak zijn een subtiele knipoog naar de duurzaamheidsambities. In 2011 was dit een van de meest opvallende verschijningen op de weg, en dat is het nog steeds.

Stap je in, dan valt het interieur meteen op door de grote, glazen panelen en het minimalistische dashboard. Het voelt speciaal, maar ook wat fragiel. De materialen zijn wisselend: mooi leer en aluminium, maar ook hard plastic dat niet past bij een vanafprijs van ruim een ton. Het is een eerste indruk die belooft, maar ook waarschuwt dat dit geen conventionele premiumauto is.

Met 400 pk en een koppel van 353 Nm lijkt de Karma een sportwagen, maar met een leeggewicht van 2.404 kg is hij dat natuurlijk niet. De acceleratie van 0-100 km/u in 6,1 seconden is respectabel, maar niet adembenemend voor een auto met zoveel vermogen. De specificaties suggereren dat de elektromotoren direct koppel leveren, wat het gevoel waarschijnlijk sneller maakt dan de cijfers doen vermoeden, maar het gewicht zal altijd voelbaar zijn in bochten en bij remmen.

De achterwielaandrijving is een pluspunt voor het rijgedrag, maar met zo'n gewicht en een relatief lange wielbasis (die niet in de specificaties staat, maar wel voelbaar zal zijn) zal de Karma vermoedelijk ondersturen bij hard rijden. De topsnelheid van 200 km/u is laag voor een auto met deze pretenties, wat duidt op een begrenzer of een aandrijflijn die vooral gericht is op efficiëntie. In de stad zal hij met zijn elektrische modus waarschijnlijk stil en comfortabel zijn, maar op de snelweg is hij minder op zijn plek.

De Karma is een seriehybride: een 2.0-liter benzinemotor die als generator dient voor de elektromotoren. Het systeemvermogen is 400 pk, wat in 2011 indrukwekkend was, en het koppel van 353 Nm is gemiddeld voor deze klasse (beter dan 66% van de concurrenten). De acceleratie is beter dan 84% van de vergelijkbare auto's, maar dat zegt meer over de concurrentie (vooral diesels en hybride sedans) dan over de sportiviteit van de Karma.

Het officiële verbruik van 2,0 l/100 km en CO2-uitstoot van 51 g/km zijn fenomenaal, beter dan 100% van de concurrentie. Maar dat is het officiële getal, gemeten met een volle accu. Zodra de accu leeg is, zakt het verbruik naar het niveau van een zware auto met een benzinemotor. De enige versnellingsbak is een '1Speed' (eentraps), wat typisch is voor elektrische aandrijving, maar het betekent dat er geen schakelplezier is. Het is een aandrijflijn die vooral draait om efficiëntie, niet om emotie.

Met een gewicht van 2.404 kg en een lange wielbasis belooft de Karma een comfortabele cruiser te zijn. De luchtvering (die niet in de specificaties staat, maar wel bekend is van dit model) zal vermoedelijk goed werk doen op oneffenheden. De stoelen zien er in de specificaties niet speciaal uit, maar op basis van de merknaam en het interieurontwerp verwacht ik dat ze redelijk comfortabel zijn, hoewel niet zo ondersteunend als in een echte sportwagen.

De geluidsisolatie is waarschijnlijk goed in elektrische modus, maar zodra de benzinemotor aanslaat om de accu op te laden, zal dat hoorbaar zijn. De Karma is meer een grand tourer dan een stadsscooter, maar de beperkte actieradius in elektrische modus (die niet in de specificaties staat) en de lange laadtijd maken hem minder geschikt voor lange ritten zonder planning.

Het interieur van de Karma is een mix van futuristisch design en traditioneel vakmanschap. Het grote touchscreen in het midden is een blikvanger, maar de gebruiksvriendelijkheid is vermoedelijk matig, gezien de problemen die Fisker had met de software. Er zijn ook fysieke knoppen, wat goed is, maar sommige materialen voelen goedkoop aan voor een auto van deze prijs.

De stoelen zijn bekleed met leer van hoge kwaliteit, maar de afwerking laat op sommige plekken te wensen over. De zonnepanelen op het dak zijn een uniek detail, maar ze leveren waarschijnlijk maar weinig energie op. Het interieur is ruim voor twee personen, maar de achterbank is krap, vooral vanwege de aflopende daklijn. Het is een interieur dat vooral indruk maakt op beurzen, niet op dagelijkse gebruikers.

Hier wordt de Karma afgerekend. De kofferruimte van 195 liter is kleiner dan die van een Opel Ampera (die ook niet groot is) en slechter dan 96% van de concurrentie. Voor een auto van deze afmetingen is dat ronduit belachelijk. Je kunt er misschien een weekendtas in kwijt, maar dan houdt het op. De achterbank is ook niet praktisch, met weinig hoofdruimte.

Inparkeren zal door de breedte van 2.134 mm (met spiegels) een uitdaging zijn, en het zicht naar achteren is beperkt door de hoge gordellijn en de kleine achterruit. De Karma is een auto die je koopt om te laten zien, niet om mee te sjouwen. Het is een compromis dat je maakt, maar wel een groot compromis.

De Karma was in 2011 een technologisch showcase. Het systeem met zonnepanelen op het dak, de grote touchscreen en de hybride aandrijflijn waren innovatief. Maar innovatie betekent niet altijd betrouwbaarheid. Fisker kampte met softwareproblemen, en de elektronica stond bekend om zijn onvoorspelbaarheid. Op basis van de geschiedenis van het merk verwacht ik dat de interface traag is en soms vastloopt.

De rijassistentie is beperkt in vergelijking met moderne auto's, maar voor die tijd was het redelijk. Er is geen sprake van geavanceerde systemen zoals adaptieve cruisecontrol of lane keeping, die in die tijd al wel beschikbaar waren op duurdere modellen. De Karma vertrouwt vooral op zijn unieke aandrijflijn, niet op hightech snufjes. Dat maakt hem misschien authentiek, maar ook gedateerd.

Het officiële verbruik van 2,0 l/100 km en CO2-uitstoot van 51 g/km zijn indrukwekkend, beter dan 100% van de concurrentie. Maar dat is met een volle accu en een gunstige testcyclus. In de praktijk zal het verbruik sterk variëren, afhankelijk van hoe vaak je oplaadt. Als je nooit oplaadt, zul je al snel richting de 10 l/100 km gaan, gezien het gewicht van 2.404 kg.

De vanafprijs van € 111.265 is hoog, maar niet extreem in vergelijking met de Maserati Quattroporte (€ 156.215). Maar de onderhoudskosten zijn waarschijnlijk hoog, gezien de complexe hybride aandrijflijn en de zeldzaamheid van het merk. Banden en remmen slijten sneller door het gewicht. En dan is er nog de betrouwbaarheid, die notoir slecht was. Dit is geen auto voor de kostenbewuste rijder.