Ford EcoSport: een stoere dwerg die je moet willen

De Ford EcoSport is een auto die je niet snel vergeet. Met zijn hoge neus, opvallende reservewiel op de achterklep en forse wielkasten ziet hij eruit alsof hij net van een avontuur komt – of op weg is naar de supermarkt, wat realistischer is. Hij is met 4,27 meter lekker compact, maar staat hoog op zijn poten, waardoor hij meer aanwezig is dan zijn formaat doet vermoeden.

Het design is misschien niet elegant, maar het heeft wel karakter. Die achterklep met reservewiel is inmiddels een zeldzaamheid en geeft de EcoSport een eigen gezicht in een zee van saaie crossovers. Aan de binnenkant valt de eerste indruk wat tegen: het interieur is functioneel maar oogt wat goedkoop, met harde plasticsoorten en een dashboard dat duidelijk uit een andere tijd komt. Niet lelijk, maar ook niet bijzonder.

Als je plaatsneemt achter het stuur, valt het hoge zitpunt op – je kijkt over het verkeer heen, een groot voordeel van dit formaat. De besturing is licht maar redelijk direct, en ondanks het hoge zwaartepunt blijft de EcoSport redelijk stabiel in bochten. De specificaties suggereren dat hij niet uitdagend is, maar wel voorspelbaar – precies wat je wilt in een stads-SUV.

De 1.0 EcoBoost met 125 pk en 169 Nm koppel moet 1.350 kg zien te trekken, en dat is geen sinecure. Met een 0-100-tijd van 12,7 seconden is hij allesbehalve snel, maar de driecilinder is wel levendig als je hem toeren laat maken. Op de snelweg is hij rustig en stabiel, al moet je bij het inhalen wel even plannen. Het onderstel is stevig afgestemd, wat op snelweg comfortabel is, maar op slecht wegdek kan het wat onrustig worden.

De 1.0 EcoBoost is het technische hoogtepunt van deze EcoSport. Met 125 pk uit één liter is hij niet indrukwekkend op papier, maar in de praktijk voelt hij soepeler aan dan de cijfers doen vermoeden. De drie cilinders zijn goed gedempt, en het koppel van 169 Nm is ruim beschikbaar. Je moet wel schakelen om hem in het juiste toerengebied te houden, maar de handbak schakelt prettig.

Naast deze benzine zijn er ook zwakkere 1.5-liter benzinemotoren (111 pk) en een 1.5 TDCi-diesel met 90 pk. Die laatste is zuiniger op papier (4,6 l/100 km), maar met 90 pk en een trage acceleratie is hij vooral voor de rustige rijder. De 1.0 EcoBoost is echter de beste keuze voor wie een balans zoekt tussen prestaties en verbruik, zeker gezien zijn bescheiden 5,3 l/100 km en CO2-uitstoot van 128 g/km. Er is ook een 2.0 Flex voor de Zuid-Amerikaanse markt, maar die zie je in Nederland niet veel.

De stoelen voorin zijn redelijk comfortabel, maar bieden niet veel zijdelingse steun. Ze zitten hoog, wat instappen makkelijk maakt – zeker voor oudere inzittenden. De vering is stevig, waardoor hobbels in de stad duidelijk voelbaar zijn, maar op de snelweg is de EcoSport stabiel en voorspelbaar.

Geluidsisolatie is niet het sterkste punt. Bij hogere snelheden hoor je duidelijk wind- en bandengeruis, en de driecilinder laat zich horen als je hem flink laat draaien. Voor lange ritten is de EcoSport niet onaangenaam, maar hij is beter op zijn plaats in de stad en op de provinciale weg. De achterbank is krap voor volwassenen, maar prima voor kinderen of korte ritjes.

Het interieur van de EcoSport is een mengelmoes van harde plasticsoorten, met hier en daar een zacht aanvoelend paneel. De afwerking is degelijk, maar voelt goedkoop aan in vergelijking met concurrenten uit die periode. Het dashboard is overzichtelijk, met grote, duidelijke knoppen voor de klimaatregeling – iets wat we in moderne auto's steeds meer missen.

Er zijn wel wat opvallende details, zoals de naar boven klappende achterklep die niet zo handig is voor lange mensen, en de opbergvakken die niet altijd even logisch zijn geplaatst. Het infotainmentsysteem is basic en reageert traag, maar het is er wel. Voor wie gewend is aan moderne systemen, voelt het gedateerd aan, maar het is functioneel.

De kofferbak is met 309 liter aan de kleine kant – beter dan 18% van de concurrentie uit die periode. Dat is genoeg voor een weekje boodschappen, maar niet voor een gezin met kinderwagen. Het reservewiel op de achterklep maakt de laadruimte onpraktisch: de klep zwaait zijwaarts open, wat op een parkeerplaats soms lastig is.

De achterbank is krap en de instap is niet geweldig, maar eenmaal gezeten is het zicht naar voren prima. De hoge zitpositie en de korte overhangen maken parkeren makkelijk, en de forse spiegels geven goed zicht rondom. Achteruitrijden wordt wel belemmerd door het reservewiel, maar dat is een kwestie van wennen.

De EcoSport uit deze periode heeft niet veel high-tech aan boord. Er is een basis-infotainmentsysteem met bluetooth en een paar USB-poorten, maar geen moderne smartphone-integratie zoals Apple CarPlay of Android Auto – dat was in 2013 ook nog niet gebruikelijk. De knoppen en menu's zijn eenvoudig, maar duidelijk.

Rijassistentiesystemen zoals adaptieve cruisecontrol of noodremassistent zijn niet beschikbaar; je moet het doen met ABS, ESP en airbags. Dat is niet verrassend voor een auto uit deze jaren, maar het betekent wel dat je het zonder moderne veiligheidssnufjes moet stellen. Voor wie technologie belangrijk vindt, is dit een minpunt.

De 1.0 EcoBoost heeft een opgegeven verbruik van 5,3 l/100 km, wat in de praktijk waarschijnlijk iets hoger zal liggen, maar nog steeds netjes is voor een SUV. De CO2-uitstoot van 128 g/km betekent een redelijke wegenbelasting in Nederland, maar niet extreem. De diesel is zuiniger maar duurder in aanschaf en onderhoud.

Met een vanafprijs van € 22.590 was de EcoSport niet goedkoop, maar inmiddels is hij als tweedehands betaalbaar. De onderhoudskosten zijn redelijk, maar de EcoBoost-motor heeft een distributieriem die op tijd vervangen moet worden, en dat kan een dure grap zijn. Op basis van de specificaties is de prijs-kwaliteit redelijk, maar niet uitmuntend – je betaalt vooral voor het imago.