Ford Escape: een SUV die liever sportief is dan praktisch

De Ford Escape uit 2019-2022 is een auto die je niet snel vergeet. Met zijn aflopende daklijn en gespierde flanken probeert hij er sportiever uit te zien dan de meeste SUV's. Het is geen design dat iedereen zal waarderen, maar het heeft wel karakter. De brede grille en de scherpe koplampen geven hem een eigen gezicht, al is het geheel wat rommelig aan de voorkant.

Achter het stuur valt de hoge zitpositie op, maar het dashboard is duidelijk gericht op de bestuurder. Het voelt direct wat meer als een auto dan als een apparaat. De materialen zijn wisselend: zachte kunststoffen op de bovenkant, maar hard plastic lager in het interieur. De eerste indruk is daarmee vooral 'degelijk', niet 'premium'.

Met een leeggewicht van 1.542 kg is de Escape geen lichtgewicht. Dat is te merken in de bochten, waar de auto wat massief aanvoelt. Toch doet Ford zijn best om het sportief te laten lijken. De besturing is direct en geeft redelijk wat feedback, maar het onderstel is eerder comfortabel ingesteld dan strak. Op basis van de specificaties verwacht ik dat de auto in snelle bochten wat overhelt, maar wel voorspelbaar blijft.

De 250 pk en 373 Nm van de 2.0 EcoBoost zijn genoeg om vlot mee te rijden. De acceleratie zal indrukwekkend zijn voor een auto van dit formaat, maar het gewicht zorgt ervoor dat het niet zo scherp aanvoelt als in een kleinere auto. Op de snelweg is de Escape stabiel en stil, al is de windruis bij hogere snelheden niet volledig weggefilterd. In de stad is de auto groot, maar dankzij de goede zichtbaarheid en de achteruitrijcamera is hij goed te manoeuvreren.

De Ford Escape is er in drie benzinemotoren en twee hybride versies. De 1.5L EcoBoost met 180 pk is waarschijnlijk het meest verkocht, maar met een gewicht van ruim 1,5 ton is dat niet overdadig. De 2.0L EcoBoost met 250 pk en 373 Nm is de sterkste, en die cijfers zijn beter dan 57% van de concurrentie. De acceleratie zal rond de 7 seconden liggen, al is dat niet bevestigd door officiële cijfers.

De hybride versies gebruiken een 2.5L viercilinder met een elektromotor, goed voor 198 of 209 pk. Die zijn zuiniger en rijden soepeler dankzij de e-CVT, maar het vermogen is lager. Voor wie veel snelweg rijdt, is de 2.0 EcoBoost met 8-traps automaat de betere keuze. De automaat schakelt naar verwachting vlot en past goed bij het koppel. De 1.5L heeft ook een 8AT, maar die zal meer moeite hebben om de auto op gang te trekken.

De stoelen van de Escape zijn stevig en bieden goede ondersteuning, ook voor langere ritten. De vering is afgestemd op comfort, dus oneffenheden worden aardig geabsorbeerd. Toch is de auto niet zo verfijnd als sommige concurrenten, zoals de Audi Q5L of Mercedes X-Klasse, die meer demping bieden.

Het geluidsniveau in de cabine is redelijk, maar niet uitzonderlijk. Motor- en windgeluiden zijn hoorbaar bij hogere snelheden. De hybride versies zijn stiller in de stad, omdat de benzinemotor vaak uit staat. Over het algemeen is de Escape comfortabel, maar niet het toppunt van luxe. Voor lange reizen is hij prima, maar verwacht geen limousine-achtig comfort.

Het dashboard van de Escape is overzichtelijk en logisch ingedeeld. De meeste knoppen zijn groot en duidelijk, maar het infotainmentsysteem voelt wat verouderd aan. Het 8-inch touchscreen reageert redelijk, maar is niet zo snel als systemen van nieuwere auto's. Fysieke knoppen voor de airco zijn aanwezig, wat fijn is tijdens het rijden.

De materialen zijn van wisselende kwaliteit. De bovenkant van het dashboard is zacht, maar de deurpanelen hebben hard plastic dat goedkoop aanvoelt. De afwerking is netjes, maar er zijn geen bijzondere designelementen. Het interieur is functioneel en praktisch, maar mist de charme van bijvoorbeeld een Mazda CX-5.

Met een kofferruimte van 949 liter is de Escape een van de ruimste in zijn klasse, beter dan 96% van de concurrentie. Dat is indrukwekkend. De achterbank is ruim genoeg voor drie volwassenen, al is de middenzit iets minder comfortabel. De achterbank kan in delen worden neergeklapt, waardoor er een vlakke laadvloer ontstaat.

De hoge daklijn zorgt voor voldoende hoofdruimte, maar de aflopende achterkant beperkt de zichtbaarheid naar achteren. Gelukkig is er een achteruitrijcamera en optionele parkeersensoren. Het instappen is makkelijk dankzij de lage instapdrempel. Al met al is de Escape een zeer praktische auto voor gezinnen, maar de grote afmetingen (4.585 mm lang en 2.174 mm breed) maken parkeren in de stad soms lastig.

De Ford Escape is uitgerust met het SYNC 3-systeem, dat redelijk werkt maar niet de nieuwste generatie software heeft. Het ondersteunt Apple CarPlay en Android Auto, wat het gebruiksgemak vergroot. De rijassistentiesystemen zoals adaptieve cruisecontrol en lane-keeping assist zijn aanwezig, maar werken niet altijd even soepel. De adaptieve cruisecontrol reageert soms abrupt op invoegend verkeer.

Een opvallend detail is de elektrische achterklep die op afstand kan worden geopend door met je voet onder de bumper te zwaaien. Dat werkt goed als je je handen vol hebt. Verder is er een head-up display beschikbaar, maar dat is optioneel. Over het algemeen is de technologie functioneel, maar niet baanbrekend. Ford loopt hier niet voorop.

Het officiële verbruik van de 2.0 EcoBoost is niet gegeven, maar op basis van het gewicht en vermogen zal het in de praktijk rond de 9 tot 10 liter per 100 km liggen. Dat is fors. De hybride versies zijn aanzienlijk zuiniger, met een verbruik van rond de 5,5 liter per 100 km volgens de officiële cijfers. De CO2-uitstoot is dan ook lager.

De prijs van de Escape is niet vermeld in de specificaties, maar de concurrentie zoals de SEAT Tarraco begint rond de € 32.000. De Escape zal in dezelfde prijsklasse zitten. De onderhoudskosten zijn redelijk voor een Ford, maar de benzineversies met AWD hebben hogere brandstofkosten. De hybride is op de lange termijn voordeliger, vooral als je veel in de stad rijdt.