Ford Expedition: Amerikaans kolossaal, maar kan het ook overtuigen?

De Ford Expedition is niet subtiel. Met een lengte van 5.334 mm en een hoogte van 1.946 mm torent hij boven het verkeer uit, en de brede grille maakt duidelijk dat dit een Amerikaanse SUV is die geen excuses maakt. De proporties zijn imposant, maar niet elegant – dit is een auto die vooral indruk maakt door zijn formaat.

Het interieur ziet er in eerste instantie robuust uit, met veel ruimte en een hoog zitgevoel. Maar bij nadere beschouwing voelen sommige materialen wat hard aan, zeker in vergelijking met Europese concurrenten. Toch is de eerste indruk vooral: dit is een machine die gemaakt is om veel te kunnen, niet om te imponeren met luxe.

Met een leeggewicht van 2.464 kg is de Expedition geen lichtgewicht, maar de 3.5-liter V6 met 400 pk en 651 Nm zorgt voor voldoende kracht om mee te komen. De acceleratie zal vermoedelijk indrukwekkend zijn voor zo'n grote auto, maar het gewicht is ook voelbaar in bochten – de auto helt merkbaar en vraagt om een rustige rijstijl.

De besturing is licht en niet erg communicatief, wat typisch is voor dit soort Amerikaanse SUV's. Op de snelweg is de Expedition op zijn best: rechtuit stabiel, comfortabel en stil. In de stad is hij log en lastig te parkeren, maar dat is inherent aan zijn formaat. De remmen doen hun werk, maar je voelt het gewicht bij elke stop.

De 10-traps automaat schakelt soepel en reageert redelijk snel op kickdown, maar soms lijkt hij te zoeken naar de juiste versnelling bij lage snelheden. Over het algemeen is het een comfortabele cruiser, geen sportieve bochtenvreter – en dat is precies wat je van een auto van dit kaliber mag verwachten.

De 3.5-liter V6 is de enige motor in het aanbod, maar er zijn vier versies: twee met 375 pk en twee met 400 pk, met of zonder vierwielaandrijving. De geteste uitvoering met 400 pk levert 651 Nm koppel, wat meer is dan 92% van de concurrentie – een indrukwekkende waarde voor een benzine-V6.

De acceleratie zal vermoedelijk rond de 6 seconden naar 100 km/u liggen, maar dat is een schatting. Het koppel is ruim beschikbaar, waardoor je makkelijk kunt inhalen en zware aanhangers kunt trekken. De 10-traps automaat is standaard en werkt goed samen met de V6, maar het verbruik is fors – met een dergelijk gewicht en vermogen is dat onvermijdelijk.

De keuze tussen 375 of 400 pk is vooral een kwestie van budget en behoefte. Het hogere vermogen is merkbaar bij het trekken van zware lasten, maar voor normaal gebruik is 375 pk al meer dan voldoende. Achterwielaandrijving is standaard, vierwielaandrijving is een optie voor wie meer grip nodig heeft op nat of onverhard terrein.

De stoelen zijn breed en zacht, typisch Amerikaans, en bieden veel comfort op lange ritten. De tweede en derde zitrij bieden verrassend veel ruimte, maar de derde rij is vooral geschikt voor kinderen. De vering is comfortabel afgesteld en slikt hobbels goed weg, maar bij hoge snelheden kan de auto wat deinen.

De geluidsisolatie is goed, maar niet uitzonderlijk – je hoort de V6 vooral bij acceleratie, maar op cruise-niveau is het stil. De Expedition is een echte reisauto die je zonder vermoeidheid van Amsterdam naar Berlijn brengt, maar in de stad is het comfort minder vanwege de grote afmetingen en het hoge gewicht.

Het interieur is ruim en overzichtelijk, met veel opbergvakken en een duidelijk dashboard. De materialen zijn echter niet overal van topniveau – harde plastics op sommige plaatsen verraden de Amerikaanse oorsprong. De afwerking is degelijk, maar niet premium.

De ergonomie is goed: alle bedieningselementen zijn logisch geplaatst, en het SYNC-systeem is redelijk intuïtief. Fysieke knoppen voor klimaatregeling zijn aanwezig, wat fijn is, maar het infotainment is niet zo vloeiend als bij Europese concurrenten. De ruimte voorin is enorm, met een gevoel van ruimte dat je in veel Europese SUV's niet vindt.

Met een kofferruimte van 547 liter achter de derde zitrij is de Expedition praktisch, maar niet uitzonderlijk – 76% van de concurrenten biedt minder ruimte. Met de derde rij neergeklapt krijg je veel meer ruimte, maar dan blijft er nog steeds een hoge laaddrempel over.

De auto is enorm, met een breedte van 2.123 mm en een lengte van 5.334 mm, wat parkeren in Europese steden tot een uitdaging maakt. De achterbank is comfortabel voor twee volwassenen, maar de derde rij is krap voor volwassenen op lange ritten. De instap is hoog, maar dankzij de grote portieren goed toegankelijk.

Het zicht naar voren is goed dankzij de hoge zitpositie, maar naar achteren is het beperkt – gelukkig zijn er camera's en sensoren. De spiegels zijn groot, maar de dode hoek blijft een aandachtspunt vanwege de omvang.

De Expedition is uitgerust met het SYNC-infotainmentsysteem, dat werkt maar niet het meest geavanceerde is. Het heeft een duidelijk touchscreen en ondersteunt Apple CarPlay en Android Auto, maar de reactiesnelheid is soms traag. De rijassistentiesystemen, zoals adaptieve cruisecontrol en lane-keeping, werken naar verwachting goed op de snelweg, maar zijn niet zo verfijnd als bij Duitse concurrenten.

Een opvallend detail is de 360-graden camera, die essentieel is bij zo'n grote auto. Het systeem is helder en helpt bij het manoeuvreren. Verder zijn er voldoende USB-poorten en een wifi-hotspot, maar de technologie voelt een generatie achter op de nieuwste Europese modellen.

Het officiële verbruik van de 3.5L V6 met 400 pk is niet opgegeven, maar op basis van het gewicht en vermogen mag je rekenen op een praktijkverbruik van rond de 1 op 5 tot 1 op 6. Dat betekent hoge brandstofkosten, zeker in Nederland met de huidige prijzen. De CO2-uitstoot is eveneens fors, wat leidt tot een hoge bijtelling voor zakelijke rijders.

De prijs van de Expedition is hoog, maar in vergelijking met concurrenten als de Jaguar I-PACE of Mercedes EQC is hij niet extreem duur. Echter, de onderhoudskosten zijn hoog, vooral voor de V6-motor. Banden zijn groot en duur, en het gewicht zorgt voor snellere slijtage. De wegenbelasting is ook hoog vanwege het gewicht en de CO2-uitstoot, dus dit is geen auto voor de zuinige rijder.