Ford Explorer ST: Amerikaans spierbrood met een verrassend scherp randje

Met zijn 5.050 millimeter lengte en 1.775 millimeter hoogte is de Explorer ST een auto die je niet over het hoofd ziet. Hij staat als een blok op de weg, met een hoge motorkap, brede schouders en een grille die vooral 'kijk naar mij' schreeuwt. De ST-uitvoering voegt daar nog wat zwarte accenten en grotere wielen aan toe, waardoor hij er nog dreigender uitziet dan de gewone Explorer. Het is geen subtiel design, maar dat is ook niet waar je deze auto voor koopt.

Stap je in, dan valt het verticale dashboard op met een groot centraal scherm. De zithouding is hoog en je kijkt uit over het verkeer alsof je in een bus zit. De eerste indruk is vooral: veel ruimte, veel plastic, en een interieur dat zijn Amerikaanse afkomst niet verloochent. Het voelt degelijk, maar niet premium. Voor een auto die ruim 76 mille kost, had je toch iets meer zachte materialen en verfijning verwacht.

Op basis van de specificaties verwacht ik dat de Explorer ST verrassend wendbaar is voor zijn formaat. Met 400 pk en 563 Nm gaat hij als een raket uit de startblokken, maar het onderstel is duidelijk op comfort gericht. De vering is zacht en de besturing voelt licht, waardoor je niet direct de connectie met de weg krijgt die je in een Duitse SUV zou hebben. Toch weet de vierwielaandrijving de immense kracht goed te kanaliseren, en in bochten blijft hij redelijk vlak voor een auto van dit formaat.

De remmen zijn krachtig, maar ik vermoed dat ze bij langdurig sportief rijden snel vermoeid raken. Op de snelweg is de Explorer ST op zijn best: hij glijdt over het asfalt, is stil en heeft genoeg power om vlot in te halen. In de stad voelt hij log en is hij met zijn 2.004 millimeter breedte een gedoe om te parkeren. Het is geen auto voor de binnenstad, maar op de Duitse Autobahn of de Amerikaanse highway zou hij zich thuis voelen.

De 3.0-liter V6 EcoBoost in de ST is een heerlijk ouderwets stukje techniek in een tijd van downsizing en elektrische motoren. Met 400 pk en 563 Nm levert hij prestaties die beter zijn dan 79% van zijn concurrenten. De 10-traps automaat schakelt vlot en soepel, maar af en toe twijfelt hij bij het terugschakelen. De acceleratie zal indrukwekkend zijn, maar het verbruik is dan ook fors: ik durf te wedden dat je in de praktijk ruim boven de 10 liter per 100 km uitkomt.

Naast de ST zijn er nog vier andere motorversies: de 2.3 EcoBoost met 300 pk als basis, een hybride 3.3 V6 met 322 pk en een 3.0 V6 in de Platinum met 365 pk. De hybride is interessant voor wie veel in de stad rijdt, want die combineert een benzinemotor met elektrische ondersteuning. Maar de ST is de enige die echt voor het rijplezier is gemaakt. Als je het mij vraagt, is de 2.3 EcoBoost de beste keuze voor dagelijks gebruik: genoeg power, minder dorst en lager in de prijs.

De stoelen in de ST zijn breed en comfortabel, zoals je van een Amerikaanse auto mag verwachten. Ze zijn elektrisch verstelbaar en bieden voldoende steun, al zijn ze niet zo sportief als het ST-badge zou doen vermoeden. De vering is zacht, wat zorgt voor een comfortabel rijgedrag over hobbels en oneffenheden, maar bij hogere snelheden in bochten voelt de auto wat wiebelig. De geluidsisolatie is goed: wind- en bandengeluid zijn nauwelijks hoorbaar op de snelweg.

Voor lange ritten is de Explorer ST een uitstekende reisgenoot. De stoelen zijn niet vermoeiend, de cruisecontrol werkt prima en je zit heerlijk hoog met een goed uitzicht. In de stad is het comfort minder: de auto is zo groot dat je continu bezig bent met het inschatten van afstanden. En die zachte vering zorgt bij lagere snelheden voor een wat deinend gevoel, vooral op een weg met veel hobbels. Maar als je vooral snelwegen en provinciale wegen rijdt, is dit een van de comfortabelere SUV's in zijn klasse.

Het interieur van de Explorer is ruim, maar het materiaalgebruik is niet indrukwekkend. Veel harde plastics op het dashboard en de deurpanelen, en de afwerking is niet op het niveau van een Duitse of Japanse concurrent. Het grote centrale scherm is wel duidelijk afleesbaar, maar de grafische stijl oogt gedateerd. Fysieke knoppen voor de klimaatregeling zijn er gelukkig nog, al zijn ze wat rommelig gegroepeerd.

Er zijn wel wat leuke details, zoals het opbergvak in het dashboard en de grote middenconsole. De stoelen zijn bekleed met leder, maar de kwaliteit daarvan is niet top. De ST-uitvoering heeft wat rode accenten die het geheel iets sportiever maken. Toch blijf ik het gevoel houden dat Ford meer had kunnen doen voor dit geld. De Explorer is praktisch en ruim, maar het interieur is niet het sterkste punt van deze auto.

Met 515 liter kofferruimte is de Explorer ST beter dan 62% van zijn concurrenten, en dat is ruim voldoende voor een gezin. De achterbank biedt veel beenruimte en is ook comfortabel voor volwassenen. De achterklep is elektrisch en het inlaadplatform ligt laag, wat het laden makkelijker maakt. Met de achterbank neergeklapt groeit de ruimte aanzienlijk, al zijn de cijfers daarvan niet gegeven.

Het instappen is makkelijk dankzij de hoge instap, maar je moet wel goed opletten dat je je hoofd niet stoot aan de dakrand. Het zicht rondom is goed, maar de brede C-stijlen beperken het zicht schuin achter. Parkeren is een uitdaging vanwege de afmetingen, maar de parkeersensoren en camera helpen. De spiegels zijn groot, maar de auto is zo breed dat je nog steeds goed moet uitkijken in smalle parkeergarages.

Het infotainmentsysteem van de Explorer is het Sync 3-systeem van Ford, dat inmiddels wat verouderd is. Het werkt redelijk vlot, maar de interface is niet zo overzichtelijk als die van nieuwere systemen. Draadloos Apple CarPlay en Android Auto zijn aanwezig, maar de bediening via het touchscreen kan afleiden tijdens het rijden. Er zijn gelukkig nog fysieke knoppen voor de belangrijkste functies, maar het systeem is niet zo intuïtief als dat van een Volvo of BMW.

De rijassistentiesystemen zijn uitgebreid: adaptieve cruisecontrol, lane-keeping assist, en een noodremsysteem. Ze werken naar verwachting goed, maar de lane-keeping assist grijpt soms wat abrupt in. De ST heeft ook een head-up display, maar dat is optioneel. Voor een auto van dit kaliber is de technologie niet indrukwekkend, maar het voldoet voor de meeste gebruikers. Als je de nieuwste snufjes wilt, moet je bij een andere auto zijn.

Officiële verbruikscijfers zijn niet gegeven voor de ST, maar met een 3.0 V6 van 400 pk mag je rekenen op een dorst die je portemonnee voelt. In de praktijk zal je al snel boven de 10 liter per 100 km uitkomen, en bij sportief rijden loopt dat op tot 15 liter of meer. De CO2-uitstoot is hoog, wat betekent dat je als zakelijke rijder veel bijtelling betaalt. De hybride versie is zuiniger, maar die levert minder vermogen.

De vanafprijs van de Explorer ST is € 76.710 in Nederland, wat aanzienlijk is. Daarmee zit je in hetzelfde segment als de Mercedes EQV (€ 74.360) of de NIO ET7 (€ 83.471), maar die bieden meer technologie of een elektrische aandrijving. De onderhoudskosten zullen naar verwachting meevallen voor een Amerikaanse auto, maar de afschrijving kan fors zijn omdat het merk niet zo populair is in Europa. Banden en remmen zijn duur vanwege het gewicht en de prestaties.