F-150 Regular Cab: Amerikaanse vrachtwagen met een dorst die je niet overtuigt

Met zijn 5,4 meter lengte en bijna 2 meter breedte is de F-150 een auto die je niet over het hoofd ziet. De Regular Cab heeft een korte cabine en een enorme laadbak, waardoor het geheel eruitziet als een werktuig dat toevallig ook mag rijden. De hoge neus en de grote grille maken duidelijk dat dit geen Europese bestelwagen is, maar een echte Amerikaan.

De besturing is licht en vrij direct voor zo'n groot gevaarte, maar je voelt altijd dat je in een auto van 2,3 ton zit. De vering is zacht en comfortabel op de snelweg, maar in bochten helt de carrosserie flink. Op basis van de specificaties verwacht ik dat de F-150 op de Duitse Autobahn stabiel aanvoelt, maar op een bochtige N-weg is het vooral een kwestie van rustig aan doen. De remmen zijn krachtig, maar je moet vroeg genoeg beginnen met remmen.

De 3.5 V6 EcoBoost is een hoogstandje: 370 pk en 569 Nm koppel, waarmee je moeiteloos met een aanhanger van 3,5 ton wegrijdt. De acceleratie zal met 0-100 in ongeveer 6 seconden (schatting op basis van cijfers) indrukwekkend zijn voor zo'n groot voertuig. De 6-traps automaat schakelt soepel en past goed bij het hoge koppel. De kleinere 3.7 V6 is zuiniger maar biedt minder trekkracht, terwijl de 5.0 V8 meer karakter heeft maar nog dorstiger is. Voor de meeste kopers is de EcoBoost de beste keuze.

De stoelen zijn breed en zacht, zoals je van een Amerikaanse pick-up mag verwachten. Voor lange ritten is dit een comfortabele auto, maar de geluidsisolatie is niet bijzonder; je hoort de wind ruisen rond de hoge cabine en de banden op het asfalt. De vering slikt hobbels goed, maar op de snelweg kan de achterkant onrustig worden als de laadbak leeg is. In de stad is de F-150 door zijn formaat niet comfortabel, maar dat weet je van tevoren.

Het interieur is functioneel maar niet luxueus. Er is veel hard plastic, maar de afwerking is degelijk. De bediening is logisch, met grote knoppen en een duidelijk instrumentarium. De Regular Cab heeft geen achterbank, dus het is een echte twee-zitter. Het infotainmentsysteem is verouderd vergeleken met moderne Europese systemen, maar werkt prima voor navigatie en muziek.

De laadbak is enorm en kan veel gewicht dragen, maar de Regular Cab betekent dat je geen passagiers achterin kunt meenemen. Het instappen is hoog, maar dankzij de handgrepen en treeplanken is het te doen. Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren is het een gok door de hoge laadbak; een achteruitrijcamera is dan ook onmisbaar. Parkeren in de stad is een uitdaging, maar met de sensoren en camera is het te overzien.

De F-150 biedt de nodige rijassistentie, zoals adaptieve cruisecontrol en waarschuwingssystemen, maar ze werken niet zo verfijnd als in moderne Europese auto's. Het infotainmentsysteem is traag en de grafische vormgeving is gedateerd. De connectiviteit is beperkt, met geen draadloze Apple CarPlay of Android Auto in deze generatie. Voor een auto uit deze periode is het functioneel, maar niet indrukwekkend.

Met een officieel verbruik van 13,1 l/100 km is de F-150 een van de dorstigste auto's in zijn klasse; slechts 4% van de concurrenten scoort slechter. De CO2-uitstoot is dienovereenkomstig hoog, wat in Nederland leidt tot een forse BPM-toeslag. De wegenbelasting is ook niet mals. Daarnaast zijn onderhoud en banden duur vanwege de afmetingen. Al met al is dit een auto die alleen betaalbaar is als je hem zakelijk gebruikt en de kosten kunt aftrekken.