Ford Fiesta 1.0 EcoBoost: de lichtgewicht die het grotere werk ontwijkt

De Fiesta in drie deuren is een zeldzaamheid in 2024, maar Ford houdt vast aan de traditie. De gestroomlijnde vorm met de aflopende daklijn en de brede grille doen hem groter lijken dan de 4,04 meter die hij meet. Het is geen auto die je omdraait op straat, maar de proporties kloppen en de 17-inch wielen (optioneel) vullen de wielkasten netjes.

De driedeursversie heeft iets speels, ook al is de deur wel erg lang. Instappen achterin is een acrobatische oefening, maar dat wist je van tevoren. De eerste indruk van het interieur is verrassend opgeruimd; het dashboard is horizontaal en strak, met een zwevend infotainmentscherm dat er niet op is geplakt maar er wel degelijk uitziet.

Met 1.144 kg is de Fiesta een van de lichtste auto's in zijn klasse – slechts 8% van de concurrenten is lichter. Dat merk je direct in de besturing: de auto voelt alert en wendbaar, zonder dat hij nerveus wordt op de snelweg. De elektrische stuurbekrachtiging is prettig gedoseerd, met een natuurlijk gewicht dat in de stad licht is en op de snelweg voldoende feedback geeft.

Het onderstel is zoals we van Ford gewend zijn: strak maar niet oncomfortabel. In bochten blijft de carrosserie vlak en de achteras volgt gretig. De 205/45 R17-banden (optioneel) geven veel grip, maar op slecht asfalt kun je de oneffenheden wel voelen. Remmen zijn goed doseerbaar, met een stevig pedaal dat geen overdreven servo-assistentie heeft.

De 1.0 EcoBoost in 140 pk-uitvoering is een pareltje. Met 180 Nm aan koppel bij 1.400 tpm trekt hij al vroeg op, en de driecilinder loopt verrassend rustig voor een driecilinder – geen trillingen bij stationair, en een lekker schurend geluid bij doortrekken. De acceleratie naar 100 km/u duurt 9,0 seconden, waarmee hij sneller is dan de meeste concurrenten, maar niet overdreven pittig.

De handgeschakelde zesversnellingsbak schakelt kort en precies, met een prettige weerstand. De 140 pk-versie is de enige met 140 pk; de 125 pk-versie is iets rustiger maar voelt vrijwel even levendig. De 1.1-liter atmosferische benzinemotoren (70 of 85 pk) zijn vooral voor de zuinige rijder, maar dan moet je wel van geduld houden. De diesels zijn zuinig maar duurder in aanschaf en alleen interessant voor echte snelwegrijders.

De stoelen voorin zijn stevig maar niet hard, met voldoende zijdelingse steun voor een kleine auto. De zithouding is laag, wat sportief aanvoelt maar het instappen vergemakkelijkt ook niet voor minder mobiele inzittenden. Op lange ritten is de Fiesta verrassend comfortabel – de vering absorbeert hobbels goed, maar bij 120 km/u is er wel wat windgeruis rond de spiegels.

De achterbank is niet de plek waar je wilt zitten voor een lange rit. De beenruimte is krap en de hoofdruimte is beperkt door de aflopende daklijn. De driedeursversie maakt het er niet beter op: je moet de lange deur ver openen om in te stappen, en eenmaal achterin zit je met je knieën tegen de rugleuning van de voorstoel als de bestuurder lang is. Dit is een auto voor twee volwassenen, geen vier.

Het dashboard is opgebouwd uit stevige kunststoffen die er beter uitzien dan ze aanvoelen – maar dat is in deze klasse normaal. De afwerking is netjes, met gelijkmatige kieren en geen rammels. Het stuurwiel is lekker dik en leerbekleed (afhankelijk van uitvoering), en de knoppen op het stuur zijn logisch geplaatst.

Het SYNC 3-infotainmentsysteem met 8-inch touchscreen reageert snel en heeft fysieke knoppen voor volume en klimaatregeling – een zegen in een tijd van alles-op-touchscreen. De klimaatregeling heeft echte draaiknoppen, wat blind bedienen mogelijk maakt. Een minpunt: de USB-poorten zitten wat verstopt onder het dashboard, en het opbergvakje voor je telefoon is net te klein voor een grote smartphone.

Met 292 liter kofferruimte zit de Fiesta onder het gemiddelde van de klasse – beter dan 14% van de concurrenten. Dat is genoeg voor een weekje boodschappen, maar een kinderwagen past er alleen in als je de achterbank neerklapt. De laaddrempel is hoog en de opening niet breed, dus zware spullen tillen is geen pretje.

De driedeursversie is in de praktijk vooral een compromis: de deuren zijn lang en zwaar, en in een smalle parkeergarage kom je er niet altijd mee uit. Het zicht naar achteren is redelijk door de grote achterruit, maar de dikke C-stijlen belemmeren het zicht schuin achteren. Parkeersensoren achter zijn standaard op hogere uitvoeringen, maar een camera is niet altijd aanwezig – let daar op bij aankoop.

Het SYNC 3-systeem is een van de betere in dit segment: snel, logisch en met Apple CarPlay en Android Auto als standaard. De navigatie (optioneel) werkt prima, maar de kaartupdates zijn duur. Het systeem heeft fysieke knoppen voor de belangrijkste functies, wat de bediening tijdens het rijden veiliger maakt.

De rijassistentiesystemen zijn aanwezig, maar niet overdreven. Adaptieve cruisecontrol (optioneel) werkt soepel, maar de rijstrookassistent is soms te actief en grijpt in met een duidelijke ruk. Een head-up display is er niet, maar de digitale teller is duidelijk afleesbaar. De Fiesta mist moderne snufjes zoals een 360-gradencamera of draadloos opladen, maar de basics zijn goed geregeld.

De 1.0 EcoBoost 140 pk noteert een officieel verbruik van 4,5 l/100 km en een CO2-uitstoot van 102 g/km – beter dan 87% van de concurrenten op verbruik en 91% op CO2. In de praktijk zul je met een sportieve rijstijl eerder rond de 6 liter zitten, maar dat is nog steeds netjes voor dit vermogen.

De vanafprijs van € 15.000 geldt voor de 1.1-liter 70 pk; de 140 pk-uitvoering kost aanzienlijk meer, maar blijft onder de € 20.000. Onderhoud is betaalbaar, maar de EcoBoost-motoren staan bekend om hun gevoeligheid voor slecht onderhoud – laat de olie op tijd verversen en gebruik de juiste kwaliteit. Banden zijn relatief goedkoop, maar de optionele 17-inch versleten sneller.