Ford Focus (2014-2018): de stille krachtpatser die je niet mag vergeten

De Ford Focus van 2014-2018 is een auto die je niet direct omverblaast met zijn uiterlijk, maar die wel degelijk aanwezig is. De brede grille en de scherpe koplampen geven hem een licht agressieve uitstraling, terwijl het dakprofiel richting de achterkant een vleugje coupé suggereert. Het is geen designicoon, maar het geheel oogt volwassen en tijdloos, zeker in vergelijking met sommige Japanners uit die periode.

Binnenin valt direct op dat Ford in die jaren koos voor een symfonie van knoppen. Het dashboard is overzichtelijk, maar de vele toetsen op de middenconsole vragen even wennen. De materialen zijn degelijk maar niet luxueus; hard plastic op de deuren en het dashboard is normaal in dit segment, maar de afwerking is netjes. De stoelen zien er stevig uit en bieden op het oog goede zijdelingse steun, wat bij een auto die belooft sportief te rijden een goed teken is.

De Focus staat bekend om zijn rijgedrag, en de cijfers ondersteunen die reputatie. Met een leeggewicht van 1.325 kg en een vermogen van 182 pk is de verhouding prima, maar het echte geheim zit in de ophanging en de besturing. Ford heeft altijd veel aandacht besteed aan het onderstel, en dat resulteert in een auto die scherp instuurt en stabiel aanvoelt in bochten. De elektrische stuurbekrachtiging is in eerdere modellen wel eens bekritiseerd, maar in deze generatie is die naar verluidt beter afgesteld.

De 182 pk sterke 1.5 EcoBoost is een driecilinder met turbo, en dat merk je aan de respons. Hij trekt vlot op vanaf lage toeren, maar bovenin het toerengebied laat hij zich van zijn beste kant zien. De handgeschakelde zesbak schakelt precies en kort, zoals je van Ford mag verwachten. In de stad is de Focus met een lengte van 4,36 meter handzaam, maar de relatief hoge CO2-uitstoot van 182 g/km en het verbruik van 5,9 l/100 km maken hem minder geschikt voor korte ritten.

De geteste uitvoering met de 1.5 EcoBoost levert 182 pk en 240 Nm koppel, goed voor een 0-100 km/u-tijd van 8,6 seconden en een topsnelheid van 224 km/u. Dat is niet wereldschokkend, maar in de praktijk voelt de auto levendiger aan dan de cijfers suggereren, dankzij de korte overbrenging en het lage gewicht. De driecilinder bromt karakteristiek en klinkt beter dan de meeste driecilinders uit die tijd.

Ford bood in deze generatie een breed scala aan motoren aan, van zuinige diesels tot deze pittige EcoBoost. De 1.0 EcoBoost met 100 of 125 pk is de verstandige keuze voor de meeste kopers, met een verbruik van rond de 4,7 l/100 km. De 2.0 TDCi met 150 pk is voor de lange-afstandsrijder, maar die is alleen met automaat leverbaar in sommige versies. De 1.5 TDCi met 120 pk is een mooie middenmoot: zuinig en voldoende krachtig.

De 1.5 EcoBoost 182 pk is dus niet de zuinigste, maar wel de meest aansprekende benzine in het gamma. Zijn koppel van 240 Nm ligt hoog en zorgt voor soepele inhaalmanoeuvres. De acceleratie van 8,6 seconden is netjes, maar er zijn concurrenten die sneller zijn, zoals de Mini F55 Hatch met 231 pk. Toch voelt de Focus directer en communicatiever aan dan veel concurrenten, wat hem voor de liefhebber de moeite waard maakt.

De Focus is een auto die is ontworpen om lekker te rijden, maar dat gaat niet ten koste van het comfort. De vering is aan de stevige kant, maar niet oncomfortabel; je voelt oneffenheden, maar ze worden goed gedempt. Op de snelweg is de Focus stabiel en rustig, al is het geluidsniveau bij hogere snelheden iets hoger dan in een Golf of een Octavia uit die periode.

De stoelen voorin zijn goed gevormd en bieden voldoende steun, ook tijdens lange ritten. De achterbank is minder royaal bemeten: twee volwassenen zitten redelijk, maar drie is echt te veel. De Focus is dan ook meer een auto voor stellen of kleine gezinnen dan voor wie regelmatig passagiers op de achterbank vervoert. Het instappen is overigens prima, en de hoge daklijn zorgt voor voldoende hoofdruimte voorin.

Het interieur van de Focus is functioneel en overzichtelijk, maar het mist de flair die je in sommige concurrenten vindt. De materialen zijn degelijk, maar hard plastic op de lagere delen van het dashboard en de deuren is duidelijk aanwezig. De knoppen voor de klimaatregeling en het audiosysteem zijn groot en logisch geplaatst, al is het aantal knoppen in het begin wat overweldigend.

De ergonomie is over het algemeen goed, met een duidelijke indeling en verstelbare stuurkolom. Het infotainmentsysteem met SYNC is echter niet het sterkste punt van de Focus; het reageert soms traag en de grafische weergave is gedateerd. Een opvallend detail is de handrem die in sommige uitvoeringen elektrisch is, maar in de meeste versies gewoon een klassieke hendel blijft. Het zicht rondom is goed, met een redelijk hoge zitpositie en dunne A-stijlen.

Met een kofferruimte van 362 liter zit de Focus onder het gemiddelde van het segment. Ter vergelijking: een VW Golf biedt 380 liter, en een Ford Focus uit latere generaties komt hoger uit. De opening is breed, maar de laaddrempel ligt vrij hoog, wat het inladen van zware spullen bemoeilijkt. De achterbank is neerklapbaar in een 60/40-verdeling, maar de achterklep is niet elektrisch, zelfs niet in duurdere uitvoeringen.

Parkeren is dankzij de goede zichtbaarheid en de compacte afmetingen geen probleem. De Focus is 1,86 meter breed inclusief spiegels, wat in smalle parkeergarages even opletten is, maar achteruitrijcamera's waren in deze periode optioneel. Het instappen achterin is redelijk, maar de deuropening is niet groot. Kortom: de Focus is praktisch genoeg voor dagelijks gebruik, maar niet de ruimste in zijn klasse.

De Focus uit 2014-2018 biedt een scala aan technologieën die destijds modern waren, maar inmiddels gedateerd zijn. Het SYNC-infotainmentsysteem met spraakbediening is een van de eerste generaties en werkt naar behoren, maar de interface is niet intuïtief en de kaartweergave is korrelig. Apple CarPlay en Android Auto waren in deze periode nog niet beschikbaar, dus je bent aangewezen op Bluetooth of een aux-ingang.

Rijassistentiesystemen zoals adaptieve cruisecontrol en lane keeping assist waren leverbaar, maar ze werken niet zo verfijnd als in moderne auto's. De adaptieve cruisecontrol reageert soms abrupt, en de lane assist grijpt soms onverwacht in. Een positief punt is dat Ford in deze periode al veel aandacht besteedde aan veiligheid, met een vijfsterrenscore in de Euro NCAP-crashtests. Maar wie op zoek is naar de nieuwste snufjes, moet elders kijken.

De 1.5 EcoBoost 182 pk heeft een officieel verbruik van 5,9 l/100 km, wat in de praktijk waarschijnlijk hoger zal liggen, zeker als je het sportieve karakter benut. De CO2-uitstoot van 182 g/km is hoog voor een compacte auto, wat in landen met een belasting op basis van CO2 leidt tot hogere jaarlijkse kosten. De 1.0 EcoBoost is met 4,7 l/100 km en 108 g/km veel zuiniger en daardoor aantrekkelijker voor dagelijks gebruik.

De vanafprijs van € 19.500 is redelijk voor wat je krijgt, maar de Focus is geen koopje als je kijkt naar de afschrijving. Ford heeft een reputatie voor betrouwbaarheid, maar de EcoBoost-motoren hebben in deze periode wel bekendgestaan om problemen met de distributieriem in de olie, wat onderhoudskosten kan verhogen. Een diesel zoals de 1.5 TDCi is zuiniger en heeft minder last van dit probleem, maar is duurder in aanschaf. Overweeg dus goed wat je prioriteiten zijn.