Mustang Shelby GT350R: Amerikaanse rauwheid met een prijskaartje

De Ford Mustang Shelby GT350R is geen auto die je over het hoofd ziet. Met een lengte van 4,8 meter en een hoogte van slechts 1,36 meter ligt hij laag en breed op de weg, klaar om te bijten. De agressieve lijnen, de grote spoiler en de opvallende details schreeuwen om aandacht. Dit is geen subtiele verschijning, maar dat wil ook niemand die hiervoor kiest.

Het interieur maakt minder indruk. Het is duidelijk dat de basis een gewone Mustang is, en dat is te zien aan de materialen. Toch zijn er genoeg details die je eraan herinneren dat dit een speciale uitvoering is, zoals de kuipstoelen en het platte stuur. De eerste blik zegt: dit is een auto voor het circuit, niet voor de kroeg.

Op basis van de cijfers en de opbouw van de auto kun je verwachten dat de GT350R zich voornamelijk op het circuit thuis voelt. Met een leeggewicht van 1.658 kg en een vermogen van 533 pk is de verhouding gewicht/vermogen ongeveer 3,1 kg per pk. Dat belooft een stevige acceleratie, maar de echte uitdaging zit in het temmen van het koppel van 582 Nm via de achterwielen.

De besturing is vermoedelijk direct en communicatief, maar ook gevoelig voor oneffenheden. De vering is afgesteld voor maximale grip, wat betekent dat je op de openbare weg elk putje voelt. De remmen zijn waarschijnlijk krachtig en goed te doseren, maar vragen ook om een ferme trap. Dit is geen auto voor een ontspannen ritje naar de supermarkt.

De 5.2-liter V8 is het kloppende hart van de GT350R. Met 533 pk en 582 Nm is hij goed voor een topsnelheid van 249 km/u, waarmee hij beter scoort dan 79% van de concurrentie. Het blok is een hoogtoerige flat-plane crank V8, wat zorgt voor een ander karakter dan de traditionele cross-plane V8's van Ford. Hij trekt graag door tot het maximale toerental en levert dan een geluid dat je niet snel vergeet.

De enige beschikbare versnellingsbak is een handgeschakelde zesbak. Dat is een bewuste keuze, want dit is een auto voor de liefhebber die zelf wil schakelen. De acceleratie van 0 naar 100 km/u wordt niet gegeven in de cijfers, maar met dit vermogen en gewicht zal die ruim onder de 4 seconden liggen. Het verbruik is met 14,7 l/100 km fors, maar dat neem je op de koop toe voor dit soort prestaties.

Comfort is niet het doel van de GT350R. De kuipstoelen zijn stevig en bieden goede zijdelingse steun, maar zijn niet gemaakt voor lange ritten. De vering is hard en de geluidsisolatie is minimaal, dus je hoort elk steentje tegen de wielkasten. Op de snelweg zal het lawaai op den duur vermoeiend worden.

Voor een sportauto is de GT350R echter niet eens extreem oncomfortabel. De stoelen zijn verstelbaar en er is voldoende ruimte voor twee personen. Maar wie op zoek is naar een comfortabele grand tourer, moet elders kijken. Dit is een auto die je neemt voor de rit, niet voor de bestemming.

Het interieur van de GT350R is een mengelmoes van sportieve accenten en goedkope materialen. De basis is de gewone Mustang, met harde kunststoffen die niet passen bij het prijskaartje. Wel zijn er mooie details zoals het Alcantara-stuur en de carbon fiber elementen. De kuipstoelen zien er geweldig uit en bieden veel steun, maar het geheel oogt niet premium.

De ergonomie is redelijk, met een logische indeling van de knoppen. Het infotainmentsysteem is van Ford en werkt redelijk, maar is niet zo snel of intuïtief als systemen van Duitse concurrenten. Fysieke knoppen voor de airco en het volume zijn aanwezig, wat fijn is. Toch blijft het gevoel dat je in een auto zit die 20.000 euro goedkoper had moeten zijn.

Met een kofferruimte van 382 liter is de GT350R niet eens onpraktisch voor een sportauto. Je kunt er een weekendtas of twee in kwijt, maar de opening is niet groot. De achterbank is vooral decoratief; daar wil je geen volwassene laten plaatsnemen. Instappen is een uitdaging vanwege de lage zit en de brede dorpels.

Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren beperkt door de grote spoiler en de dikke C-stijlen. Parkeren is een kwestie van wennen, maar met parkeersensoren en een camera kom je een eind. Toch is dit geen auto voor de stad; de koppeling is zwaar en de motor protesteert bij lage toerentallen. Op een lege weg is hij op zijn best.

De GT350R is niet rijk aan moderne technologie. Er is een infotainmentsysteem met navigatie en smartphone-integratie, maar het werkt niet zo vloeiend als de nieuwste systemen. Rijassistentiesystemen zoals adaptieve cruisecontrol ontbreken, wat gezien het karakter van de auto niet eens een gemis is. Je moet zelf rijden, en dat is precies de bedoeling.

Wat wel aanwezig is, zijn technische snufjes die de prestaties verbeteren, zoals een elektronisch sperdifferentieel en aanpasbare rijmodi. Die systemen werken waarschijnlijk goed en laten je de auto naar wens instellen. Maar verwacht geen autonome snelwegritten of een head-up display. Dit is een auto die je afleidt van de digitale wereld, niet erin onderdompelt.

Het officiële verbruik van 14,7 l/100 km is al hoog, maar in de praktijk zul je met sportief rijden al snel boven de 20 liter uitkomen. Dat betekent dat je met een volle tank van zo'n 60 liter ongeveer 400 kilometer haalt. In vergelijking met andere auto's uit deze periode scoort hij slechter dan 99% van de concurrentie, dus dit is een auto voor wie niet op de centen let.

De prijs van de GT350R is niet gegeven, maar gezien de concurrentie (McLaren 540C, NIO ES8) zal die fors zijn. Daarbovenop komen de onderhoudskosten van een V8 met hoog vermogen, en banden die snel slijten. Dit is geen auto voor de budgetbewuste rijder. Wie hem koopt, moet vooral kijken naar de rijervaring, niet naar de kosten per kilometer.