Ford Super Duty Tremor: Amerikaans pantservoertuig met de ziel van een trekker

De Ford Super Duty Lariat Tremor is niet subtiel. Hij is groot, hoekig en staat op 18-inch wielen die er in Europa uitzien als betonmolens. De Tremor-uitvoering voegt daar nog wat extra terrein-attributen aan toe, waardoor hij eruitziet alsof hij net uit een actiefilm komt rollen. Het is een ontwerp dat geen enkele poging doet om aardig gevonden te worden; het wil gewoon gezien worden, het liefst in uw achteruitkijkspiegel.

Stap je in, dan valt de hoogte op. Je kijkt letterlijk neer op vrijwel al het andere verkeer, inclusief vrachtwagens. Het interieur is voor Ford-begrippen behoorlijk luxe met lederen bekleding en een groot infotainmentscherm, maar de sfeer blijft utilitair. Het ruikt naar nieuw leer en hard werk. De eerste indruk is er een van pure, onvervalste Amerikaanse overdaad, waar je óf van houdt óf je aan ergert.

Op basis van de cijfers is dit een auto die zich niets aantrekt van Europese wegen. De vering is zacht en de besturing heeft het precisieniveau van een cruiseschip. Met een leeggewicht dat richting de drie ton gaat, is het voorspelbaar: rechtuit rijden is prima, maar bij een rotonde voelt hij alsof hij even moet nadenken. De Tremor-ophanging is vooral gericht op terrein, niet op asfalt, dus verwacht wat deining.

Het remmen is een hele belevenis; je moet ruim van tevoren beginnen om dit beest tot stilstand te brengen. De motorrespons is er een van enorme kracht, maar wel met een vertraging die typisch is voor een grote Amerikaanse diesel. In de stad is hij een nachtmerrie door z'n afmetingen, maar op de snelweg is hij onverwoestbaar stabiel. Het is geen auto die je met plezier 's avonds nog even pakt voor een ritje; het is een werktuig dat je berijdt.

De 6.7-liter V8 Power Stroke diesel is het kloppend hart van deze Tremor. Met 475 pk en een gigantisch koppel van 1.424 Nm (beter dan 99% van vergelijkbare auto's) is dit een motor die moeiteloos bergen kan verzetten. Het vermogen is goed voor 88% van de concurrentie, maar het is dat koppel dat indruk maakt. Dit is geen motor die je hoog in de toeren moet jagen; het is een krachtbron die al vanaf een laag toerental als een goederentrein optrekt.

De alternatieve 7.3-liter V8 benzine is een stuk rauwer en minder geschikt voor zwaar trekwerk, maar klinkt een stuk beter. De diesel is echter de logische keuze voor wie dit voertuig daadwerkelijk gaat gebruiken waarvoor het bedoeld is. De acceleratie van 0 naar 100 is niet iets waar Ford cijfers van publiceert, maar met dit koppel en gewicht is het vermoedelijk een trage maar indrukwekkende sprint, meer een krachtmeting dan een vlucht.

De stoelen zijn heerlijk: groot, zacht en verstelbaar in alle denkbare richtingen. Zelfs na een lange rit zul je geen last hebben van je rug. Maar comfort is meer dan een goede stoel. De geluidsisolatie is goed voor een pick-up, maar de motor is bij acceleratie duidelijk aanwezig. De vering is zacht, wat op snelweg comfortabel is, maar voor passagiers achterin kan het bij hobbels aanvoelen alsof je in een boot zit.

Het is een auto die gemaakt is voor lange rechte wegen. In Nederland, met al onze drempels en bochten, is het comfort minder overtuigend. De auto wiegt en deinst, en je moet constant corrigeren om hem in je baan te houden. Voor een korte rit naar de bouwmarkt is het prima, maar als dagelijkse auto voor woon-werkverkeer is hij simpelweg te vermoeiend. Het is een paradox: een enorme auto die zich het prettigst voelt als je er alleen op een lege snelweg mee rijdt.

Het interieur van de Lariat is een stap boven de kale werkpaarden, met lederen bekleding en een mooi afgewerkt dashboard. De materialen zijn degelijk en Amerikaans: veel hard plastic, maar alles zit goed in elkaar. Het grootste minpunt is de ergonomie; er zijn zoveel knoppen dat je in het begin naar de verkeerde grijpt. Het is een interieur dat functioneel is, maar niet intuïtief.

Het infotainmentsysteem is groot en redelijk vlot, maar de menu-structuur is wennen. Er is een fysieke knop voor het volume, godzijdank, maar veel andere functies zitten diep in het systeem verstopt. De Lariat is duidelijk gericht op de Amerikaanse markt waar groot en overzichtelijk belangrijker is dan subtiel en slim. Het is een interieur waar je na een week aan gewend bent, maar waar je nooit echt van zult houden.

Praktisch? In Amerika wel. Hier is hij een ramp. Met een lengte van ruim zes meter en een breedte van dik twee meter past hij in geen enkele parkeergarage of parkeervak. De achterbank is enorm en biedt plaats aan drie volwassenen, maar de kofferbak is een laadbak die je niet kunt afsluiten. Het instappen vereist een klimpartij, tenzij je gebruikmaakt van de treeplanken die standaard zijn op deze uitvoering.

Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren is het een gok. De achteruitrijcamera is dan ook geen luxe, maar een noodzaak. Parkeren is een sport op zich; je moet letterlijk op gevoel en camera's vertrouwen. De Tremor is een voertuig voor mensen met een ranch, een paardentrailer of een boot. Voor de gemiddelde Europeaan is het een onpraktisch statement dat meer problemen creëert dan het oplost.

Ford heeft de Super Duty voorzien van een aardig pakket aan rijhulpsystemen, maar ze zijn afgesteld op Amerikaanse omstandigheden. Adaptieve cruisecontrol werkt prima op rechte wegen, maar in bochtig Nederlands terrein is het systeem wat nerveus. De dodehoekassistentie is onmisbaar, maar kan je soms onbedoeld laten schrikken door de enorme dode hoeken van deze auto.

Het infotainmentsysteem met draadloze Apple CarPlay en Android Auto werkt vlot, en het geluid van het audiosysteem is goed. De echte technologische parel is de ingebouwde generatoren en de mogelijkheden voor aanhangerassistentie, maar dat is voor de echte Amerikaanse doelgroep. Voor ons is het vooral een grote bak met schermen die af en toe overweldigend is. Het is technologie die er is, maar niet altijd op de meest subtiele wijze geïntegreerd.

Het officiële verbruik is niet eens gepubliceerd voor Europa, wat veel zegt. Verwacht met de 6.7-liter V8 diesel een verbruik van ruim 1 op 5, en met de benzinevariant nog minder. De CO2-uitstoot is astronomisch en de wegenbelasting zal een tweede hypotheek vereisen. Dit is geen auto voor mensen die op hun centen letten.

De prijs van deze Lariat Tremor is fors, en dan heb je nog niet eens de opties die het geheel nog duurder maken. Onderhoud is duur, banden zijn duur en als er iets kapot gaat, kun je lang wachten op onderdelen uit Amerika. De afschrijving is onvoorspelbaar. Kortom, dit is een auto voor mensen met een diepe zak en een groot hart voor Amerikaans staal, niet voor de rationele consument.