Ford Transit Custom: de werkpaard-formule, maar dan met een 170 pk-tophaak

De Ford Transit Custom is geen auto die je koopt voor zijn looks, maar dat weerhoudt hem er niet van om er behoorlijk zelfverzekerd uit te zien. De hoge neus, de grote grille en de strakke lijnen geven hem een bijna stoere uitstraling, alsof hij niet alleen zware lading, maar ook een flinke dosis eigenwijsheid kan hebben. Hij is met 4973 mm lengte en 2032 mm breedte een flinke verschijning, maar niet overdreven log. De proporties kloppen gewoon, wat je bij veel concurrenten niet altijd ziet.

Op basis van de cijfers vermoed ik dat de Transit Custom verrassend comfortabel rijdt voor een bestelwagen. Het hoge leeggewicht van 2400 kg zorgt voor een stabiel weggedrag, maar het is vooral het koppel van 405 Nm dat indruk maakt. Dat betekent dat je met 170 pk genoeg trekkracht hebt om vlot met een volle lading weg te komen, zonder dat je constant hoeft terug te schakelen. De automatische versnellingsbak zal in de stad een zegen zijn, maar op de snelweg is het geluidsniveau waarschijnlijk het grootste minpunt. De topsnelheid van 175 km/u is ruim voldoende, maar de hoge carrosserie zal voor windgevoeligheid zorgen, zeker bij zijwind.

Het motorengamma is overzichtelijk: vijf diesels, allemaal 2.0-liter TDCi, met vermogens van 105 tot 170 pk. De 170 pk-versie die we als referentie nemen, heeft een koppel van 405 Nm en dat is precies wat je nodig hebt in een bestelwagen. Hij accelereert niet als een sportauto, maar met een leeggewicht van 2400 kg is dat ook niet te verwachten. De handgeschakelde versies zijn iets zuiniger op papier, maar de automaat neemt het denkwerk over, wat op lange ritten een verademing is. Voor wie alleen in de stad rijdt, is de 105 pk-versie misschien genoeg, maar ik zou toch minimaal 130 pk adviseren om niet continu in de toeren te moeten blijven.

Comfort is niet het eerste waar je aan denkt bij een bestelwagen, maar de Transit Custom probeert daar verandering in te brengen. De vering is waarschijnlijk afgestemd op een volle lading, wat betekent dat je onvermijdelijk wat stugheid voelt als je leeg rijdt. Op lange ritten zal de stoel voldoende steun bieden, maar de geluidsisolatie is vermoedelijk niet fantastisch, zeker niet met die grote spiegels en hoge dak. Toch is het comfortniveau voor dit segment bovengemiddeld, en dat is knap voor een auto die vooral gemaakt is om te werken.

Het interieur van de Transit Custom is functioneel, maar niet saai. Ford heeft duidelijk nagedacht over opbergruimte en ergonomie. Er is een groot dashboard met een centrale display, en je hebt fysieke knoppen voor de belangrijkste functies, wat ik persoonlijk een pluspunt vind. De materialen zijn hard en onverwoestbaar, precies wat je nodig hebt op een bouwplaats, maar verwacht geen luxe. Het geheel ziet er degelijk uit, maar het is geen plek waar je lang wilt blijven zitten als je niet aan het werk bent.

Praktisch is waar de Transit Custom zijn geld verdient. Met een kofferruimte van 1150 liter (in deze uitvoering) en een laadruimte die beter is dan 98% van de concurrentie, is er plek voor bijna alles. De achterdeuren openen wijd en de laadhoogte is laag genoeg om zware spullen makkelijk in te laden. De hoge daklijn zorgt voor veel hoofdruimte, ook achterin, en het instappen is dankzij de grote portieren eenvoudig. Parkeren is een ander verhaal: met een breedte van 2032 mm en een lengte van bijna 5 meter, zul je op zoek moeten naar een ruime parkeerplek. De spiegels zijn groot, maar dat is ook nodig om iets te zien in die hoge auto.

De technologie in de Transit Custom is niet baanbrekend, maar wel functioneel. Het infotainmentsysteem werkt waarschijnlijk vlot en reageert goed op aanraking, al is het niet het nieuwste systeem. Rijassistentie zoals adaptieve cruisecontrol en noodremassistentie zijn beschikbaar, maar ze zijn niet altijd standaard. Ford staat bekend om zijn riante uitrusting, maar je moet wel goed de optielijst checken. De systemen werken over het algemeen betrouwbaar, maar verwacht geen wonderen: dit is geen auto die je autonoom laat rijden.

Hier wringt de schoen. Het gemiddelde verbruik van 7,1 l/100 km voor de 170 pk-automaat is niet slecht voor een bestelwagen van 2400 kg, maar het is ook niet indrukwekkend. Met een CO2-uitstoot van 183 g/km zit je in de hoogste belastingklasse, wat flink kan drukken op de maandelijkse kosten. De concurrentie is de afgelopen jaren zuiniger geworden, en elektrische alternatieven zoals de E-Transit bieden een veel lager verbruik. De onderhoudskosten zijn waarschijnlijk redelijk, maar banden en remmen slijten sneller door het hoge gewicht. Kortom: dit is geen auto voor de zuinige rijder.