GMC Acadia: Amerikaans ruimteveer met een dorstige V6

De GMC Acadia is een auto die je niet over het hoofd ziet. Met een lengte van 4,9 meter en een hoogte van 1,75 meter staat hij als een blok op de weg. De forse grille en hoge motorkap geven hem een uitstraling die je niet snel verwart met een Europese SUV. Het is Amerikaans design in optima forma: veel chroom, scherpe lijnen en een houding die zegt 'ik ben hier niet om onopgemerkt te blijven'.

Het interieur maakt minder indruk dan het exterieur. Je stapt in een cabine die vooral functioneel is, met een hoog dashboard en veel hard plastic op de lagere delen. Het is niet lelijk, maar het voelt niet zo premium als de prijs doet vermoeden. De ruimte is echter indrukwekkend: voorin zit je als in een bus, met zicht over de motorkap en een gevoel van onoverwinnelijkheid.

Op basis van de specificaties kun je verwachten dat de Acadia zich vooral op zijn gemak voelt op rechte wegen. Met een wielbasis van ruim 2,8 meter en een gewicht van ongeveer 1.900 kg is dit geen auto voor krappe bochten. De besturing is licht en niet erg communicatief, typisch Amerikaans. In de stad voelt hij log aan, maar op de snelweg is hij stabiel en ontspannen.

De vering is comfortabel afgesteld, zoals je van een gezins-SUV mag verwachten. Oneffenheden worden goed gedempt, al komt er bij hogere snelheden wel wat deining in de koets. De remmen zijn krachtig genoeg voor dit gewicht, maar de auto vraagt om een rustige rijstijl. Met de V6 onder de kap is er voldoende kracht om vlot mee te komen, maar het is geen sportwagen.

De 3.6-liter V6 is de motor die deze auto recht doet. Met 314 pk en 367 Nm koppel trekt hij de zware Acadia moeiteloos op snelheid. De acceleratie zal niet adembenemend zijn, maar voldoende voor dagelijks gebruik. De 6-traps automaat schakelt vloeiend, maar soms traag. De 2.4-liter viercilinder met 193 pk is eigenlijk te zwak voor dit gewicht; die zou ik vermijden.

Het verbruik is de grootste domper: 11,8 l/100 km voor de V6 AWD is fors, zeker in vergelijking met concurrenten. De CO2-uitstoot ligt navenant hoog. Wie veel kilometers maakt, zal regelmatig bij het tankstation staan. De topsnelheid is niet noemenswaardig, maar daar koop je deze auto ook niet voor. Het gaat om het trekkende vermogen en het gemak waarmee je lange afstanden aflegt.

De stoelen voorin zijn breed en zacht, zoals je in Amerika verwacht. Ze bieden veel steun, maar zijn niet zo sportief als in Europese auto's. De tweede zitrij is ruim genoeg voor drie volwassenen, al is de middelste zitplaats minder prettig door de transmissietunnel. De derde rij is alleen geschikt voor kinderen of kleine volwassenen over korte afstanden.

De geluidsisolatie is redelijk, maar niet uitzonderlijk. Windgeruis is goed onderdrukt, maar bandengeruis dringt bij snelwegvaart wel door. De vering is comfortabel, maar bij hobbels kan de achteras onrustig worden. Voor lange ritten is de Acadia overigens prima; de stoelen zijn vermoeiend noch verkwikkend, gewoon neutraal.

Het interieur is een mix van degelijke materialen en wat mindere keuzes. Het dashboard is overzichtelijk, met duidelijke knoppen voor de klimaatregeling. Het infotainmentscherm is aanwezig, maar de grafische kwaliteit is niet meer van deze tijd. De afwerking is wisselend: hier en daar kieren en plastic dat goedkoop aanvoelt.

Er is veel opbergruimte, met een groot handschoenenkastje en ruime deurvakken. De bediening is logisch, maar de vele knoppen voelen ouderwets aan. Het is geen interieur dat je betovert, maar het is functioneel en robuust. Voor een auto die in 2017 op de markt kwam, voelt het gedateerd aan.

Met een kofferbak van 362 liter achter de derde rij is er weinig ruimte over als alle zeven stoelen bezet zijn. Klap de derde rij neer en je krijgt een flinke laadruimte, maar die is met 1.180 liter minder dan je van een auto van dit formaat zou verwachten. De achterklep is elektrisch te openen, wat handig is.

Instappen is gemakkelijk dankzij de hoge instap. Het zicht naar voren is uitstekend, maar naar achteren is het beperkt door de dikke C-stijlen. Parkeren is een uitdaging vanwege de afmetingen; parkeersensoren en een camera zijn dan ook essentieel. De draaicirkel is groot, dus in de stad zul je vaak moeten steken.

De Acadia biedt de gebruikelijke rijassistentiesystemen, maar ze werken niet altijd even verfijnd. De adaptieve cruisecontrol reageert soms abrupt, en de rijstrookassistent grijpt nogal nadrukkelijk in. Het infotainmentsysteem is traag en de navigatie is niet zo intuïtief als die van Europese concurrenten.

Apple CarPlay en Android Auto zijn aanwezig, wat het gebrek aan een goed eigen systeem deels compenseert. De head-up display is een pluspunt, maar de bediening via het touchscreen is afleidend tijdens het rijden. Kortom: de technologie is aanwezig, maar niet state-of-the-art.

Met een officieel verbruik van 11,8 l/100 km voor de V6 AWD is de Acadia een van de minst zuinige auto's in zijn klasse. De CO2-uitstoot is hoog, wat in veel landen leidt tot een hoge wegenbelasting. De 2.4-liter is zuiniger met 10,2 l/100 km, maar dan lever je veel vermogen in.

De prijs van de Acadia is niet meegerekend in de specificaties, maar je mag rekenen op een stevig prijskaartje. Onderhoudskosten zijn typisch Amerikaans: niet duur, maar ook niet goedkoop. De banden zijn groot en slijten door het gewicht sneller. Wie deze auto koopt, moet het verbruik voor lief nemen.