GMC Acadia: Amerikaans ruimteschip met een dorst die je moet kunnen bekostigen

De GMC Acadia is een auto die je niet over het hoofd ziet. Met een lengte van 5,1 meter, een breedte van 2,0 meter en een hoogte van 1,84 meter is hij gewoon groot. De proporties zijn typisch Amerikaans: een hoge motorkap, veel chroom en een imposante grille die schreeuwt om respect. Het is geen subtiel design, maar het heeft wel karakter.

Bij het instappen valt de hoogte op. Je zit hoog, kijkt over het verkeer heen en voelt je de baas op de weg. Het interieur oogt ruim en overzichtelijk, maar de materialen voelen niet overal even premium aan. Harde kunststoffen op sommige plekken herinneren je eraan dat dit een Amerikaanse auto uit 2013 is, geen Duitse luxewagen.

Op basis van de cijfers is de Acadia geen auto voor bochtige B-weggetjes. Met een leeggewicht van 2.200 kg en een hoog zwaartepunt voelt hij log en zwaar. De besturing is vermoedelijk licht en niet erg communicatief, zoals je van dit soort Amerikaanse SUV's gewend bent. In de stad moet je wennen aan de afmetingen, en parkeren is een sport op zich.

Op de snelweg komt de Acadia echter tot zijn recht. Het vermogen van 285 pk is ruim voldoende om mee te komen in het verkeer, en de AWD-versie zal vermoedelijk veel grip bieden bij nat weer. De 6-traps automaat schakelt waarschijnlijk soepel, maar niet bijzonder snel. Remmen zijn krachtig, maar je voelt het gewicht. Het is een cruiser, geen sportwagen.

Alle vier de uitvoeringen hebben dezelfde 3.6-liter V6, alleen het vermogen verschilt licht: 285 of 292 pk. Het koppel van 361 Nm is ruim beschikbaar, wat het trekkende vermogen ten goede komt. De acceleratie zal niet verbluffend zijn door het hoge gewicht, maar de V6 klinkt waarschijnlijk lekker en loopt soepel.

De 6-traps automaat is een oude bekende en werkt prima, maar is niet zo snel als moderne 8- of 9-traps bakken. De FWD-versies zijn iets lichter en daardoor iets sneller, maar met 2.200 kg op de voorwielen is de kans op wielspin groot. De AWD-versie is dan ook de verstandigere keuze, zeker als je regelmatig met aanhanger rijdt.

Comfort is waar de Acadia uitblinkt, denk ik. De stoelen zijn breed en zacht, typisch Amerikaans. De vering is vermoedelijk afgestemd op comfort, wat betekent dat hij oneffenheden goed absorbeert. Op lange reizen is dit een vermoeiende auto, maar dan in positieve zin: je stapt fris uit, ook na 1.000 kilometer.

De geluidsisolatie is waarschijnlijk goed, al zal de V6 bij acceleratie wel hoorbaar zijn. Wel moet je rekening houden met het formaat: in de stad is de Acadia niet handig, en smalle parkeerplaatsen zijn een drama. Maar als je vooral snelwegen en brede lanen rijdt, is dit een heerlijke auto.

Het interieur van de Acadia is ruim, maar niet bijzonder. De materialen zijn degelijk maar niet luxe, en de afwerking is niet op het niveau van Europese of Japanse concurrenten. Wel zijn de bedieningselementen logisch ingedeeld, met grote knoppen en duidelijke tellers. Dat is een pluspunt, want je hoeft niet lang te zoeken naar de juiste knop.

Een opvallend detail is het enorme dashboard, dat vooral veel plastic bevat. De stoelen zijn echter prima en bieden voldoende ondersteuning. De derde zitrij is krap, zoals bij de meeste SUV's, maar voor kinderen prima. De bagageruimte van 682 liter is indrukwekkend, en met de achterbanken neergeklapt wordt dat nog veel meer.

Met 682 liter kofferruimte zit je goed, en dat is beter dan 93% van de concurrentie uit die periode. De achterbank is ruim genoeg voor drie volwassenen, al moeten de buitenste passagiers niet te breed zijn. Het instappen is makkelijk dankzij de hoge instap, maar voor kleinere mensen is dat juist weer een nadeel: je moet jezelf omhoog hijsen.

Het zicht naar voren is goed, maar achteruit is het een gok. De C-stijlen zijn dik en de achterruit is klein. Parkeersensoren en een camera zijn dan ook geen luxe, maar die waren in 2013 niet standaard. Het formaat maakt de Acadia ongeschikt voor drukke stadscentra, maar op de grote weg is hij op zijn plek.

De technologie in de Acadia is gedateerd, logisch voor een auto uit 2013. Het infotainmentsysteem werkt waarschijnlijk traag en de graphics zijn niet om over naar huis te schrijven. Apple CarPlay en Android Auto ontbreken, dus je bent aangewezen op Bluetooth of een aux-kabel. Dat is wennen voor wie moderne auto's gewend is.

Rijassistentiesystemen zoals adaptive cruise control en lane keep assist waren in deze generatie niet of nauwelijks leverbaar. Je moet het doen met de basics: ABS, ESP en airbags. Dat is geen schande voor die tijd, maar het betekent wel dat je in de Acadia vooral zelf moet opletten. Gelukkig is het rijgedrag voorspelbaar en overzichtelijk.

Het verbruik is het grootste minpunt. Met een V6 en 2.200 kg gewicht is het niet moeilijk om boven de 1 op 7 te komen. De CO2-uitstoot is hoog, wat in Nederland zorgt voor een flinke bijtelling als je hem zakelijk rijdt. In België is dat iets gunstiger, maar nog steeds niet goedkoop.

De prijs van de Acadia is in Europa niet mals, zeker niet voor een auto die in Amerika als betaalbare familiewagen wordt gezien. De onderhoudskosten zijn hoog, vooral als er iets kapot gaat. Amerikaanse auto's van deze leeftijd kunnen last hebben van elektronische problemen. Kortom: dit is geen auto voor de zuinige rijder.