GMC Sierra Double Cab: Amerikaans drama met een forse V8, maar past dat hier?

Met zijn 6.071 millimeter lengte en 2.032 millimeter breedte is de Sierra Double Cab een blikvanger die je niet over het hoofd ziet. De hoge motorkap, de brede grille en de stoere proporties schreeuwen 'Amerika'. Dit is geen auto voor wie onopvallend wil rijden; je parkeert hem niet zomaar even in een parkeergarage.

De Double Cab uitvoering biedt een goede balans tussen laadbak en cabine, al is het interieur niet zo ruim als in de Crew Cab. De eerste indruk is er een van robuustheid, maar ook van een zekere ruigheid die bij Europese premium pick-ups ontbreekt. Het is een werktuig, geen juweel.

Op basis van de specificaties belooft de Sierra met de 6.2 V8 een indrukwekkende acceleratie, maar het gewicht van 2.455 kilogram is voelbaar. De achterwielaandrijving in de geteste configuratie zal bij nat wegdek snel grip verliezen, zeker met 623 Nm aan koppel. Het is geen auto voor de bochtige B-weg; de besturing is vaag en het onderstel is gericht op comfort, niet op sportiviteit.

Op de snelweg is de Sierra vermoedelijk een rustige reisgenoot, met een hoog zitpunt en een lange wielbasis die stabiliteit biedt. Maar in de stad is het een ander verhaal: het enorme formaat maakt manoeuvreren lastig, en het brandstofverbruik zal daar flink oplopen. De remmen moeten hard werken om dit gewicht tot stilstand te brengen.

De 6.2-liter V8 levert 420 pk en 623 Nm, cijfers die beter zijn dan respectievelijk 88% en 87% van de concurrentie. Die kracht wordt gekoppeld aan een 8-traps automaat die naar verwachting soepel schakelt, maar in de praktijk soms traag reageert. Het geluid van de V8 is waarschijnlijk de grootste attractie: een diep, grommend geluid dat je niet snel verveelt.

De motor is een van de drie benzinemotoren in het gamma. De basis is de 4.3-liter V6 met 290 pk, die zuiniger is maar minder overtuigt in een auto van dit formaat. De 5.3-liter V8 met 360 pk is een goed compromis, maar wie echt wilt imponeren, kiest voor de 6.2. Helaas is er geen diesel of hybride, wat de Sierra in Europa op de arbeidsmarkt een lastige positie geeft.

De stoelen in de Sierra zijn breed en zacht, zoals je van een Amerikaanse pick-up mag verwachten. Ze bieden veel steun, maar de zijdelingse steun is minimaal, wat bij snelle bochten tot verschuiven leidt. De vering is afgestemd op comfort, met een zweverig gevoel op oneffen wegen, maar dat gaat ten koste van de controle.

De geluidsisolatie is redelijk, maar het is geen luxe sedan. Windgeruis rond de hoge cabine is merkbaar bij snelwegvaart, en de banden kunnen behoorlijk produceren. Voor lange ritten is de Sierra vermoeiend vanwege het constante sturen en de enorme afmetingen, maar op rechte Amerikaanse snelwegen zal hij juist tot zijn recht komen.

Het interieur van de Sierra Double Cab is functioneel, maar niet bijzonder verfijnd. Er is veel hard plastic, al zijn sommige delen zacht aangeraakt. De afwerking is degelijk, maar niet op het niveau van Europese premium merken. Het ontwerp is rechttoe rechtaan, met een groot stuurwiel en duidelijk leesbare meters.

De ergonomie is redelijk, maar sommige knoppen zijn onlogisch geplaatst. Het infotainmentsysteem is niet het modernste, met kleine letters en een trage respons. Er is voldoende opbergruimte, zoals een groot handschoenenkastje en deurvakken, maar het geheel voelt gedateerd aan in vergelijking met recente concurrenten.

Met een laadruimte van 1.727 liter, beter dan 99% van de concurrentie, is dit een van de meest praktische pick-ups in zijn klasse. De laadbak is groot en handig, met een stapsgewijze achterklep die het in- en uitladen vergemakkelijkt. Maar het formaat is ook een nadeel: je hebt een grote parkeerplaats nodig en de draaicirkel is enorm.

De achterbank in de Double Cab is krap voor drie volwassenen, maar prima voor twee. De toegang is wat lastig vanwege de hoge instap, maar eenmaal binnen is er voldoende beenruimte. Het zicht naar achteren is beperkt, vooral met een laadklep die het zicht blokkeert; een achteruitrijcamera is dan ook onmisbaar.

De Sierra is uitgerust met een scala aan rijassistentiesystemen, maar die werken naar verwachting niet zo verfijnd als bij Europese merken. De adaptieve cruisecontrol reageert soms abrupt, en de rijbaanassistent grijpt vaak te laat in. Het infotainmentsysteem is traag en de navigatie is niet up-to-date.

Er is ondersteuning voor Apple CarPlay en Android Auto, wat de beperkingen van het eigen systeem deels oplost. Maar de integratie is niet naadloos, en het scherm is niet zo helder als bij moderne concurrenten. Voor een auto die in 2014 debuteerde, is het niveau van de technologie teleurstellend, zeker gezien de prijs.

Officiële verbruikscijfers zijn niet beschikbaar in de gegeven specificaties, maar met een V8 van 6.2 liter en een gewicht van 2.455 kg mag je rekenen op een dorst die je portemonnee voelt. In de praktijk zal het verbruik al snel boven de 15 liter per 100 km liggen, en in de stad nog hoger. De CO2-uitstoot is navenant hoog, wat hem in veel landen duur maakt in wegenbelasting.

De aanschafprijs is niet vermeld, maar een dergelijke pick-up is zelden goedkoop. De onderhoudskosten zijn hoog, vooral als er iets kapot gaat, en de banden zijn groot en duur. De betrouwbaarheid is over het algemeen goed, maar de elektronica kan soms kuren vertonen. Al met al is dit een auto voor wie de kosten niet de boventoon voeren.