Holden Captiva: Australische SUV met een Amerikaans hart, maar een kleine koffer

De Holden Captiva is geen beauty, maar dat hoeft ook niet. Het is een auto met een functioneel, hoekig design dat vooral robuust overkomt. De hoge neus, de forse wielkasten en de prominente grille geven hem een stoere uitstraling. Het is een auto die je niet snel voor een trendy crossover aanziet; dit is nog een echte SUV uit een tijd dat SUV's gewoon hoog en hoekig mochten zijn.

Binnenin is de eerste indruk minder overtuigend. Het dashboard is overzichtelijk, maar het plastic is hard en de knoppen voelen goedkoop aan. Het geheel oogt gedateerd, zeker vergeleken met Europese concurrenten uit dezelfde periode. Maar er is ook iets geruststellends aan die eenvoud: alles zit stevig in elkaar en is duidelijk bedoeld om lang mee te gaan.

Met een leeggewicht van 1.890 kilo is de Captiva geen veertje, en dat merk je. De besturing is licht en niet erg communicatief, maar dat is niet onoverkomelijk in een auto die vooral op comfort is gericht. De vering is zacht en slikt hobbels redelijk weg, maar in snelle bochten helt de auto behoorlijk over. Het is geen auto om mee te scheuren, maar dat zal niemand verwachten.

Op de snelweg is de Captiva een rustige reisgenoot. De motor loopt relaxed en de vierwielaandrijving geeft een veilig gevoel. In de stad is de auto minder op zijn gemak: hij is breed, het zicht rondom is matig en de draaicirkel is groot. Parkeren is een sport, zeker zonder parkeersensoren. De remmen zijn krachtig maar vragen wat gewenning vanwege het hoge gewicht.

De geteste 3.0 V6 levert 258 pk en 288 Nm, wat voor deze zware auto voldoende is. De acceleratie van 0-100 km/u in 8,6 seconden is niet indrukwekkend, maar de V6 loopt heerlijk soepel en trekt vlot op vanuit lage toerentallen. De topsnelheid van 198 km/u is ruim voldoende voor de Duitse Autobahn, maar het brandstofverbruik zal je daar niet vrolijk van maken.

Naast de V6 zijn er twee diesels en een 2.4 benzinemotor. De 2.2 liter diesel met 184 pk is de meest verstandige keuze voor wie veel kilometers maakt. De 2.4 benzinemotor met 167 pk is wat onderbemand voor dit gewicht en zal vooral in de bergen moeite hebben. De V6 is de enige motor die echt past bij het karakter van deze auto, maar je betaalt daar wel een hoge brandstofprijs voor.

De stoelen zijn breed en zacht, maar bieden weinig zijdelingse steun. Dat is prima voor lange reizen, maar minder fijn in bochten. De stoelen zijn wel elektrisch verstelbaar in de duurdere uitvoeringen, wat een pluspunt is. De achterbank is ruim genoeg voor twee volwassenen, maar drie passagiers zullen elkaar snel in de weg zitten.

De geluidsisolatie is redelijk, maar niet geweldig. Windgeruis is bij hoge snelheden duidelijk hoorbaar en ook de banden laten van zich spreken op ruw asfalt. De ophanging is comfortabel en slikt oneffenheden goed weg, maar op snelwegkwaliteit is de auto minder stabiel dan sommige concurrenten. Over hobbels wiebelt hij soms wat na, maar dat hoort bij het terreinwagenkarakter.

Het interieur van de Captiva is functioneel maar gedateerd. Het harde plastic op het dashboard en de deurpanelen oogt goedkoop en voelt ook zo aan. De afwerking is redelijk, maar er zijn scherpe randjes en kieren die niet helemaal gelijk lopen. De bediening is gelukkig eenvoudig: grote knoppen en duidelijke tellers, zonder ingewikkelde menu's.

Er zijn wel wat slimme details, zoals de opbergvakken in de deuren en het ruime dashboardkastje. De middenconsole is echter niet erg praktisch: de bekerhouders zijn klein en het opbergvak onder de armsteun is ondiep. De materialen zijn niet premium, maar de auto is wel degelijk gebouwd. Het is een interieur dat vooral op functionaliteit is gericht, niet op luxe.

Het grootste minpunt van de Captiva is de kofferruimte. Met slechts 96 liter achter de derde zitrij is er vrijwel geen ruimte voor bagage als je alle zeven zitplaatsen gebruikt. Zelfs met de derde rij neergeklapt is de ruimte met ongeveer 465 liter (geschat op basis van de 96 liter als-getest) niet bijzonder ruim voor een auto van dit formaat. De laadrand is hoog en de achterklep is zwaar.

De derde zitrij is alleen geschikt voor kinderen; volwassenen zullen hun hoofd stoten en weinig beenruimte hebben. De tweede zitrij is beter, maar het instappen achterin is niet ideaal vanwege de smalle doorgang. Het zicht naar achteren is beperkt door de hoge raamlijn en de dikke C-stijlen. Parkeren is lastig, maar dat is inherent aan dit type auto.

De Captiva biedt niet veel moderne technologie. Er is een eenvoudig infotainmentsysteem met een klein scherm, maar het werkt traag en de graphics zijn verouderd. Navigatie is optioneel en niet erg intuïtief. Gelukkig zijn er nog fysieke knoppen voor de belangrijkste functies, wat de bediening eenvoudig houdt.

Op het gebied van rijassistentie is het spaarzaam: ESP is standaard, maar zaken als adaptieve cruisecontrol, lane assist en noodremsystemen ontbreken. Dat is niet onverwacht voor een auto uit 2011, maar het is goed om te weten dat je het zonder moderne snufjes moet stellen. De vierwielaandrijving is wel een pluspunt, al is het systeem vooral gericht op stabiliteit, niet op offroad-capaciteiten.

De 3.0 V6 is een echte dorstkop. Met een opgegeven verbruik van 10,7 l/100 km en een CO2-uitstoot van 252 g/km behoort hij tot de minst zuinige auto's in zijn klasse. In de praktijk zul je al snel boven de 12 liter uitkomen, zeker als je de auto vaak vol beladen rijdt. De wegenbelasting is ook fors vanwege het hoge gewicht.

De dieselmotoren zijn zuiniger, maar zeker niet zuinig: 6,5 l/100 km is netjes voor een auto van dit formaat, maar de CO2-uitstoot van 174 g/km is nog steeds hoog. De onderhoudskosten zijn gemiddeld, maar Holden is in Nederland niet officieel verkocht, dus je bent aangewezen op import of particuliere verkopers. Dat kan de betrouwbaarheid en service bemoeilijken.