Holden Trax: degelijk, maar vergeet de opwinding

De Holden Trax ziet er van buiten uit als een kleine SUV die zijn best doet om stoer te lijken, maar niet helemaal weet hoe. De proporties zijn compact met een lengte van 4,2 meter, en de plastic bodycladding rond de wielkasten en bumpers moet avontuur suggereren. Het resultaat is niet lelijk, maar ook niet memorabel. Het is een auto die je in een parkeergarage moeiteloos vergeet.

Het interieur maakt bij de eerste aanblik een degelijke indruk, maar dan vooral op de manier waarop een goedkope keuken degelijk is: alles zit in elkaar, maar niets nodigt uit tot aanraking. Het dashboard is functioneel ingedeeld, met een centraal scherm dat er wat verloren uitziet. De materialen zijn hard en glanzend, typisch voor het segment uit deze periode. Toch is er voldoende ruimte voorin, en dat is uiteindelijk waar het bij een auto als deze om draait.

Op basis van de specificaties – voorwielaandrijving, 140 pk en een leeggewicht van 1.371 kg – verwacht ik geen sportwagen, en dat is het ook niet. De ophanging is duidelijk op comfort afgesteld, wat in de stad prettig is over drempels, maar in snellere bochten zorgt voor behoorlijke carrosseriebewegingen. De besturing is licht en niet erg communicatief, dus je stuurt meer op basis van vertrouwen dan op gevoel.

De 1.4 turbo levert zijn koppel van 200 Nm pas laat, dus je moet de motor hoog in de toeren houden om vooruit te komen. Dat is vermoeiend op de snelweg, waar de Trax met 140 pk en een niet al te korte overbrenging constant zijn best moet doen. Remmen zijn prima, maar de auto voelt nooit wendbaar of speels. Het is een auto die je van A naar B brengt zonder dat je er een seconde over nadenkt – en dat is misschien wel het grootste compliment dat ik hem kan geven.

De geteste 1.4 turbo met 140 pk en 200 Nm is de krachtigste van de twee, maar dat zegt niet veel. Met een gewicht van 1.371 kg en een acceleratie die niet is opgegeven, maar vermoedelijk rond de 10 seconden ligt naar 100 km/u, is hij allesbehalve snel. De 6-traps automaat schakelt vloeiend, maar reageert traag op kickdown. De motor klinkt bij hoge toeren schor en onaangenaam, dus je zult zelden het vermogen voluit benutten.

De alternatieve 1.8 benzinemotor met handbak is ouderwetser en verbruikt meer (7,0 l/100 km), terwijl hij hetzelfde vermogen levert. De dieselmotor is weliswaar zuiniger, maar in deze compacte SUV voelt hij niet echt als een logische keuze, zeker gezien het extra lawaai en de hogere aanschafprijs. Kortom: de 1.4 turbo is de minst slechte optie, maar verwacht geen wonderen. In de benchmark scoort hij slechter dan 72% van de concurrenten op vermogen, en slechter dan 87% op koppel – dat zegt genoeg.

De stoelen voorin zijn zacht en breed, wat op lange ritten niet per se goed is: je zakt er na een uur al in weg en mist zijdelingse steun in bochten. De achterbank is echter verrassend ruim voor een auto van dit formaat, met voldoende been- en hoofdruimte voor twee volwassenen. De vering is comfortabel ingesteld, maar bij hogere snelheden komt er veel wind- en bandengeluid de cabine binnen.

De airconditioning is standaard, maar de bediening ervan is ouderwets met draaiknoppen die goed werken, maar niet erg prettig aanvoelen. De automatische transmissie maakt het leven in de stad makkelijker, maar op de snelweg moet je continu het toerental in de gaten houden om te voorkomen dat de motor in de hoogste versnelling te veel toeren maakt. Al met al is de Trax comfortabel voor korte ritten, maar voor lange afstanden zou ik een auto met betere geluidsisolatie en meer ondersteunende stoelen kiezen.

Het interieur van de Trax is een mix van goedkope harde plastics en een paar zachte aanraakpunten, zoals de armleuningen. De afwerking is netjes, maar niet meer dan dat. Het dashboard is overzichtelijk, met grote knoppen die je met handschoenen kunt bedienen – dat is een pluspunt. Maar de materialen voelen dun en hol aan, en bij kou kunnen ze gaan kraken.

Een opvallend detail is de centrale display die hoog op het dashboard is geplaatst, maar het scherm is klein en de grafische weergave is gedateerd. De bediening via fysieke knoppen naast het scherm is echter eenvoudig en veiliger dan sommige moderne touchscreens. De stoelbekleding is van stof, wat in deze klasse normaal is, maar de stoelen zelf zijn vlak en bieden weinig steun. Het stuurwiel is in hoogte en diepte verstelbaar, wat goed is, maar het bereik is beperkt, waardoor lange bestuurders misschien te dicht op het pedaal zitten.

Met een lengte van 4.247 mm en een breedte van 1.765 mm is de Trax makkelijk te parkeren in de stad. De hoge zitpositie geeft een goed zicht naar voren, maar de dikke C-stijlen belemmeren het zicht schuin achteren. Parkeersensoren zijn niet standaard, dus je zult moeten vertrouwen op je eigen inschatting – of een parkeerservice.

De kofferbak is met een inhoud die niet is opgegeven, maar op basis van de afmetingen vermoedelijk rond de 350 liter, ruim genoeg voor boodschappen of een kinderwagen. De achterbank is 60/40 neerklapbaar, waardoor je langere spullen kunt vervoeren, maar de laadvloer is niet vlak als je de bank neerklapt. Het instappen is makkelijk dankzij de hoge portieren en de niet al te hoge instap, maar de achterportieren zijn smaller, wat het in- en uitstappen op krappe parkeerplaatsen lastiger maakt.

De Trax is niet bepaald een technologieshowcase. Het infotainmentsysteem is traag en de navigatie, indien aanwezig, is niet meer van deze tijd. Apple CarPlay en Android Auto zijn niet leverbaar, wat in deze periode al een groot gemis is. De knoppen zijn duidelijk en logisch ingedeeld, maar dat is ook het enige positieve dat ik kan bedenken.

Rijassistentiesystemen zijn schaars: geen adaptieve cruisecontrol, geen rijstrookassistentie. Je krijgt alleen de basics zoals ABS en stabiliteitscontrole, die in deze periode al verplicht waren. De Trax is dus vooral een auto zonder digitale poespas, wat voor sommigen misschien een voordeel is, maar voor de meeste kopers een reden om elders te kijken. Het is duidelijk dat Holden niet heeft geïnvesteerd in moderne technologie, en dat voel je bij elke interactie met het systeem.

De 1.4 turbo heeft een officieel verbruik van 6,7 l/100 km, wat voor een benzine-SUV van dit formaat redelijk is, maar niet bijzonder. In de praktijk zul je met een normaal rijgedrag al snel op 8 liter uitkomen, en met veel snelwegritten kan dat oplopen. De CO2-uitstoot wordt niet vermeld, maar op basis van het verbruik is die vermoedelijk rond de 150 g/km, wat in dit segment niet uitblinkt.

De prijs van de Trax is niet opgegeven, maar gezien de concurrentie van de Tata Harrier en Ford Territory moet hij scherp geprijsd zijn om kopers te trekken. De onderhoudskosten zijn naar verwachting laag dankzij de eenvoudige techniek, maar de dieselmotor kan duurder in onderhoud zijn vanwege roetfilters. De betrouwbaarheid van Holden is niet onberispelijk – er zijn meldingen van problemen met de transmissie bij sommige exemplaren. Alles bij elkaar is de Trax een goedkope auto om te rijden, maar de afschrijving zal waarschijnlijk hoog zijn gezien het beperkte merkvertrouwen buiten Australië.