Holden Trax: een vergeten SUV die vooral opvalt door zijn prijs

De Holden Trax is geen auto die je uitnodigt om een tweede blik te werpen. Met zijn 4.277 mm lengte en 1.674 mm hoogte oogt hij als een typische compacte crossover uit het begin van dit decennium: hoog, kort en met een ietwat onhandige proportie. De plastic bumpers en wielkastbeschermers verraden een pretentie van robuustheid die de auto niet echt waarmaakt, maar het geeft wel een beetje stoerheid aan een verder vrij anoniem ontwerp.

Het interieur maakt bij de eerste indruk een degelijke maar goedkope indruk. Het is overzichtelijk, maar de materialen voelen hard en glanzend aan, typisch voor het segment uit die periode. De zitpositie is hoog, wat een goed overzicht biedt, maar de algehele uitstraling is meer 'doe maar gewoon' dan 'wow'. Het is een auto die zichzelf niet groter voordoet dan hij is, en dat is op zich wel verfrissend.

Op basis van de specificaties – 140 pk en 175 Nm – verwacht ik geen sportwagen, en dat is het ook niet. De Trax is voorzien van voorwielaandrijving en dat is prima voor normaal gebruik, maar met een koppel dat beter is dan slechts 14% van zijn concurrenten, zul je bij het invoegen of inhalen vaak terug moeten schakelen om de motor in zijn toeren te houden. De handgeschakelde vijfbak (5MT) helpt daarbij, maar de korte verhoudingen zullen het verbruik niet ten goede komen.

Het onderstel is duidelijk op comfort gericht. Oneffenheden worden redelijk gefilterd, maar in bochten voelt de auto topzwaar aan door de hoge carrosserie en de relatief smalle wielbasis. De besturing is licht en tamelijk direct, maar biedt weinig feedback. Op de snelweg is de Trax stabiel, maar wind- en bandengeluid dringen duidelijk door. Het is geen auto om hard in te rijden, maar voor rustig cruisen is hij prima.

De Trax wordt in dit model uitsluitend aangeboden met een 1.8-liter benzinemotor, in twee varianten: met handgeschakelde vijfbak (5MT) of met een zestraps automaat (6AT). Het vermogen is in beide gevallen 140 pk, wat in deze periode beter is dan 32% van vergelijkbare auto's – dus ruim voldoende, maar niet indrukwekkend. Het koppel van 175 Nm is echter een stuk minder: beter dan slechts 14% van de concurrentie, wat betekent dat je de motor hoog in de toeren moet houden om vooruit te komen.

De acceleratie zal vermoedelijk rond de 10 seconden naar 100 km/u liggen, maar dat cijfer staat niet in de specificaties. De motor is niet bijzonder soepel of stil, en bij hoge toeren wordt hij schor. De handgeschakelde versie is waarschijnlijk de betere keuze voor wie zelf wil schakelen, maar de automaat kan een uitkomst zijn voor stadsverkeer. Helaas is er geen diesel of hybride, dus wie veel kilometers maakt, moet elders zoeken.

De 1.8-motor is een beproefde eenheid die bekendstaat om zijn betrouwbaarheid, maar hij is niet bepaald een toonbeeld van efficiëntie. Met een officieel verbruik van waarschijnlijk rond de 7-8 liter per 100 km – al staat dat niet exact vermeld – is hij niet zuinig. De CO2-uitstoot ligt daardoor ook hoger dan bij moderne concurrenten, maar dat is inherent aan het bouwjaar.

De Trax is duidelijk ontworpen met comfort in gedachten, niet met sportiviteit. De stoelen zijn zacht en bieden weinig zijdelingse steun, maar voor lange ritten zijn ze redelijk. De achterbank is wat krap voor volwassenen, maar kinderen passen prima. De vering is aan de zachte kant, wat in de stad prettig is, maar op oneffen snelwegen kan de auto gaan deinen.

Geluidsisolatie is niet het sterkste punt. Vooral rond de spiegels en de A-stijlen hoor je veel windgeruis bij snelheden boven de 100 km/u. Bandengeluid is ook duidelijk aanwezig. De stoelverwarming ontbreekt in de basisuitvoering, maar dat is niet ongebruikelijk voor een auto uit dit segment en deze periode. Het hoge dak zorgt wel voor voldoende hoofdruimte, ook achterin.

Het interieur van de Trax is functioneel maar sober. Het dashboard is overzichtelijk met grote, duidelijke knoppen voor de klimaatregeling en een eenvoudig infotainmentsysteem. De materialen zijn hard plastic, maar ze voelen stevig aan. De afwerking is netjes, maar er is weinig glans of flair. Het is een interieur dat je vergeet zodra je uitstapt, maar dat is niet per se een probleem.

Ergonomisch is het prima geregeld. De bediening van de radio en airco is intuïtief, en de versnellingspook ligt goed binnen handbereik. Het stuur is in hoogte en diepte verstelbaar, wat helpt om een goede zitpositie te vinden. De opbergmogelijkheden zijn beperkt: het dashboardkastje is klein en de deurvakken zijn smal. De middenconsole heeft wel een aardig vakje voor telefoon en sleutels.

Een opvallend detail is de grote, ronde toerenteller die het instrumentarium domineert, met een digitale snelheidsmeter ernaast. Dat is een beetje een eigenzinnige keuze, maar het werkt prima. Het infotainmentscherm is klein en reageert traag, maar het is functioneel. De Trax is niet het type auto waar je uren in wilt doorbrengen, maar voor dagelijks gebruik is het voldoende.

Met een kofferruimte van 357 liter zit de Trax onder het gemiddelde van de concurrentie – beter dan 27% van vergelijkbare auto's. Dat betekent dat je voor een weekendje weg of een kinderwagen goed moet puzzelen. De achterbank is neerklapbaar, maar niet volledig vlak, en de opening is niet enorm. Het is een auto voor singles of stellen zonder al te veel bagage.

De hoge daklijn en de relatief korte motorkap maken de Trax gemakkelijk te parkeren. De achteruitrijcamera ontbreekt in de basisuitvoering, maar de zichtbaarheid rondom is redelijk dankzij de grote ramen. De achterbank is krap voor drie volwassenen, maar voor twee is het prima. De instap is hoog, wat gemakkelijk is voor ouderen, maar de deuren zijn aan de smalle kant.

De Trax is niet bepaald een technologieparadijs. Het infotainmentsysteem is eenvoudig, met een klein touchscreen dat traag reageert en geen smartphone-integratie biedt. Bluetooth is er wel, maar het koppelen kan een gedoe zijn. Rijassistentiesystemen zoals adaptieve cruisecontrol of rijstrookassistentie zijn niet leverbaar – dat was in 2013 ook niet standaard in dit segment, maar de Trax blijft wel erg achter.

De eenvoud heeft ook voordelen: er is minder dat kapot kan. De knoppen zijn groot en duidelijk, en de basisvoorzieningen zoals airco en elektrische ramen werken naar verwachting betrouwbaar. Maar wie moderne connectiviteit verwacht, komt bedrogen uit. De Trax is een auto uit een tijd waarin een USB-poort nog een luxe was, en dat merk je.

Het officiële verbruik wordt niet vermeld in de specificaties, maar op basis van de 1.8-motor en het gewicht van de auto kun je rekenen op een praktijkverbruik van rond de 8 liter per 100 km. Dat is niet zuinig, zeker niet voor een auto met slechts 140 pk. De CO2-uitstoot zal daardoor ook hoger liggen dan bij moderne concurrenten, wat gevolgen heeft voor de wegenbelasting in sommige landen.

De prijs van de Trax is aantrekkelijk, zeker in vergelijking met concurrenten zoals de Tata Aria of Proton Suprima S. Maar die lage prijs komt wel met compromissen: minder uitrusting, minder ruimte en een hoger verbruik. Onderhoudskosten zijn waarschijnlijk beperkt dankzij de eenvoudige techniek, maar Holden is geen merk dat nog volop in Europa actief is, dus let op de beschikbaarheid van onderdelen en service.