Honda Accord: de hybride die alles kan, behalve opvallen

De Honda Accord is geen auto die je uit je slaap houdt, maar dat is ook niet de bedoeling. Met zijn lengte van 4,97 meter is hij duidelijk een maatje groter dan de gemiddelde middenklasser, en dat zie je terug in de rechte, zakelijke lijnen. De brede grille en de scherpe koplampen geven hem een moderne uitstraling, maar hij schreeuwt niet om aandacht. Hij is meer de stille kracht die op tijd op het werk verschijnt.

Het interieur maakt een degelijke eerste indruk, maar niet een die je doet vergeten dat je in een auto uit 2023 zit. De materialen zijn prima, maar het geheel oogt wat conservatief. Het dashboard is overzichtelijk, met een groot scherm dat rechtop staat als een bureau-agenda. Het is geen auto die je uitnodigt om te gaan rijden, maar eerder een die zegt: 'we gaan gewoon even rustig aan doen'.

Op basis van de specificaties is de Accord een auto die vooral stabiliteit en rust uitstraalt. Met een gewicht dat je niet direct terugvindt in de cijfers, maar dat je wel voelt in de manier waarop hij over oneffenheden glijdt, lijkt hij meer op een comfortcruiser dan op een bochtenvreter. De vering is duidelijk afgestemd op comfort; in bochten zal hij ongetwijfeld wat overhellen, maar dat is de prijs die je betaalt voor een soepele rit over de snelweg.

De besturing is waarschijnlijk licht en precies genoeg, maar zonder enig gevoel. Het is geen auto die je uitdaagt om harder te gaan; hij beloont juist een rustige rijstijl. Op de snelweg is hij ongetwijfeld op zijn best, waar hij met 204 pk en 335 Nm voldoende reserve heeft om vlot mee te stromen. In de stad zal de hybride aandrijving zorgen voor een vlotte, maar niet opwindende acceleratie. Het is een auto die je vooral waardeert om wat hij niet doet: geen herrie, geen gedoe, geen stress.

De 2.0-liter Atkinson-hybride is de meest interessante van de twee motoren. Met 204 pk en 335 Nm zit hij qua vermogen boven het gemiddelde van de concurrentie (beter dan 41%), maar dat zegt vooral iets over hoe weinig vermogen de meeste gezinsauto's hebben. De acceleratie zal vermoedelijk vlot genoeg zijn, maar niet indrukwekkend. De koppelrijke elektromotor zorgt voor een directe respons bij het wegrijden, maar bij hogere snelheden moet de benzinemotor bijspringen en dat hoor je.

De 1.5-liter met CVT is de klassieke keuze voor wie geen hybride wil, maar die bak is berucht om zijn dronemotorgeluid bij accelereren. De hybride heeft een e-cvt die dat deels oplost, maar ook die kan gaan 'grommen' als je het gaspedaal diep intrapt. De vierwielaandrijving is een zeldzaamheid in dit segment en zal ongetwijfeld zorgen voor veel grip, maar het voegt ook gewicht toe en dat gaat ten koste van het verbruik. Voor de meeste kopers is de hybride de enige logische keuze, want die combineert een vlottere respons met een lager verbruik.

De stoelen van de Accord zijn, zoals je van Honda mag verwachten, erg goed. Ze zijn breed, stevig maar niet hard, en bieden voldoende ondersteuning voor lange ritten. De achterbank is ook prima, met veel beenruimte dankzij de lange wielbasis. De auto is 1,45 meter hoog, wat betekent dat je vrij laag zit, maar dat hoort bij een sedan. Het instappen is daardoor wat minder makkelijk dan bij een SUV, maar eenmaal gezeten is het prima.

De geluidsisolatie is vermoedelijk een van de sterke punten van deze Accord. Honda heeft de afgelopen jaren flink geïnvesteerd in het stiller maken van hun auto's, en deze generatie lijkt daarvan te profiteren. Op de snelweg zal het vooral het windgeruis rond de spiegels zijn dat je hoort, maar het zal waarschijnlijk niet storend zijn. De vering is afgestemd op comfort, dus oneffenheden worden netjes weggefilterd. Het is een auto die gemaakt is voor lange afstanden, en dat merk je aan alles.

Het interieur van de Accord is functioneel en overzichtelijk, maar het mist de flair die sommige concurrenten wel hebben. De materialen zijn van goede kwaliteit, met zachte kunststoffen op de dashboard en de deurpanelen, maar het geheel oogt wat sober. De fysieke knoppen voor de klimaatregeling zijn een pluspunt; die kun je blind bedienen, iets wat tegenwoordig niet meer vanzelfsprekend is. Het 12,3-inch touchscreen is groot, maar de software is niet de snelste of meest intuïtieve.

Een opvallend detail is de knoppen in plaats van een klassieke pook voor de versnellingsbak. Die zijn even wennen, maar werken prima. De middenconsole heeft voldoende opbergruimte, met een grote lade en bekerhouders die er niet uit zien alsof ze bij de eerste bocht hun inhoud lossen. De afwerking is zoals je van Honda gewend bent: netjes, met gelijkmatige kieren en geen kraakgeluiden. Het is geen interieur dat je laat watertanden, maar het is wel een interieur dat na vijf jaar nog steeds netjes oogt.

De Accord is een echte sedan, en dat betekent dat de kofferbak groot is. Met 473 liter is hij ruim genoeg voor een gezin met vakantiespullen, maar de opening is niet zo groot als bij een hatchback of station. Voor een kinderwagen of meubels zul je moeten passen en meten. De achterbank is neerklapbaar, maar niet helemaal vlak, wat het vervoeren van lange spullen bemoeilijkt. Het is een compromis dat je accepteert omdat je voor het strakke uiterlijk kiest.

Het zicht rondom is goed, met dunne A-stijlen en grote spiegels. Parkeren is dankzij de achteruitrijcamera en parkeersensoren prima te doen, ook al is de auto met 4,97 meter behoorlijk lang. De draaicirkel is vermoedelijk niet de kleinste, maar in de stad zul je er niet al te veel last van hebben. De hoge gordellijn maakt dat je je geborgen voelt, maar het maakt de auto ook wat donker van binnen. Voor wie veel met kinderen doet, is een SUV praktischer, maar voor wie vooral snelwegen en ruime parkeerplaatsen ziet, is dit prima.

Honda heeft de Accord voorzien van het nieuwste infotainmentsysteem, maar dat betekent niet dat het ook het beste is. Het 12,3-inch scherm reageert redelijk, maar de menu's zijn niet altijd logisch opgebouwd. Wireless Apple CarPlay en Android Auto zijn standaard, wat het grootste gemis van de eigen software verbloemt. De rijassistentiesystemen, waaronder adaptieve cruisecontrol met lane keeping, werken naar verwachting goed, maar zijn niet zo verfijnd als die van de beste concurrenten.

Een opvallend detail is het 10,2-inch digitale instrumentenpaneel, dat goed afleesbaar is en verschillende weergaven biedt. Het head-up display is een optie die de navigatie-instructies netjes in je blikveld projecteert. De hybride aandrijflijn heeft een regeneratief remsysteem dat goed is afgesteld, maar de overgang tussen regeneratief en mechanisch remmen is niet altijd even soepel. Het is technologie die er is om je leven makkelijker te maken, maar die niet zo naadloos werkt als bij de allerbeste Duitse merken.

Honda geeft voor de hybride een officieel verbruik op dat in de praktijk waarschijnlijk iets hoger zal liggen, maar nog steeds keurig is voor een auto van dit formaat. De benzinemotor is minder zuinig, maar biedt ook minder vermogen, dus de keuze is snel gemaakt. De CO2-uitstoot van de hybride is laag genoeg om in een gunstige bijtellingscategorie te vallen, mocht je hem als zakelijke rijder overwegen. De vierwielaandrijving zal het verbruik echter niet ten goede komen.

De prijs van de Accord ligt in de buurt van de concurrentie, maar je krijgt er wel een auto voor terug die bekend staat om zijn betrouwbaarheid en lage onderhoudskosten. Honda's hebben over het algemeen een goede reputatie op dat gebied, en deze Accord lijkt daar geen uitzondering op te zijn. De restwaarde is vermoedelijk redelijk, maar niet zo goed als die van een Toyota of een Duitse premium. Al met al is het een auto die je op de lange termijn waarschijnlijk weinig kost, maar je moet wel de hogere aanschafprijs kunnen betalen.