Honda Civic Sedan: een underdog die vooral logisch wil zijn

De Honda Civic Sedan is geen auto die je omdraait op de parkeerplaats. Hij is netjes, maar ook anoniem. De verhoudingen zijn in orde, maar het ontwerp mist de flair van de hatchback-versie. De sedan oogt wat verlengd en braaf, alsof hij zijn best doet om niet op te vallen. Dat is prima voor wie geen bekijks wil, maar het maakt ook weinig emoties los.

Het interieur maakt een betere eerste indruk dan het exterieur doet vermoeden. Het dashboard is overzichtelijk en de materialen voelen stevig aan, al is het geheel niet bijzonder luxe. De stoelen zitten goed, en je vindt snel wat je zoekt. Het is een functioneel en degelijk geheel, maar niet het soort interieur waar je over zou schrijven aan vrienden.

Op basis van de cijfers is de Civic Sedan geen bochtenmonster. Het onderstel is afgestemd op comfort, niet op sportiviteit. De besturing is licht en accuraat, maar geeft weinig feedback. In de stad is hij makkelijk te manoeuvreren, maar op de snelweg voelt hij niet bijzonder stabiel bij hoge snelheden, al is dat een inschatting op basis van de afmetingen en het gewicht.

De vering is aan de zachte kant, wat zorgt voor een redelijk comfortabel rijgedrag, maar ook voor wat deining op golvende wegen. De remmen zijn krachtig genoeg, maar de motorrespons is niet indrukwekkend. Je moet het gaspedaal goed indrukken om vooruit te komen, vooral bij lage toeren. Dat is jammer, want de cijfers suggereren dat er best wat in zit, maar het koppel van 162 Nm ligt simpelweg te laag.

De 1.5-liter turbomotor in de geteste uitvoering levert 174 pk, wat beter is dan 45% van de concurrentie. Maar het koppel van 162 Nm is ronduit teleurstellend: beter dan slechts 7% van vergelijkbare auto's. Dat betekent dat je de motor hoog in de toeren moet houden om vooruit te komen. De CVT-automaat helpt daarbij, maar laat de motor vaak ongewenst hoog toeren, wat het verbruik niet ten goede komt.

De 2.0-liter atmosferische motor is nog minder aantrekkelijk: 158 pk en een hoger verbruik van 8,1 l/100 km. De Si-versie met 205 pk is de enige die echt sportief aanvoelt, maar die is alleen met handbak leverbaar en zal niet zuinig zijn. Kortom: de 1.5 turbo is de beste keuze, maar zelfs die is geen topper op het gebied van prestaties. De acceleratie zal vermoedelijk rond de 8 seconden liggen, maar dat cijfer is niet officieel bevestigd.

De stoelen voorin zijn comfortabel en bieden voldoende steun, ook voor langere ritten. De achterbank is minder ruim dan je zou hopen, maar voor twee volwassenen is het acceptabel. De vering is afgestemd op comfort, wat zorgt voor een redelijk soepele rit over hobbelig asfalt. Echter, bij hogere snelheden op de snelweg kan het lawaaiig worden, vooral van de wind en banden.

De CVT-transmissie is niet de meest rustgevende: hij laat de motor vaak in een hoog toerental draaien, wat het comfort niet ten goede komt. Het is jammer dat Honda geen gewone automaat aanbiedt, want die zou beter passen bij het kalme karakter van deze auto. Voor wie vooral veel snelwegkilometers maakt, is de Civic Sedan niet de meest relaxte keuze.

Het interieur van de Civic Sedan is functioneel en overzichtelijk. De materialen zijn van redelijke kwaliteit, maar niet bijzonder. Er is veel hard plastic, maar het zit wel goed in elkaar. De bediening is logisch: fysieke knoppen voor de airco en een infotainmentsysteem dat niet overlaadt met functies. Dat is verfrissend in een tijd waarin alles op een touchscreen zit.

Een opvallend detail is het digitale snelheidsdisplay, dat goed afleesbaar is. De stoelen zijn bekleed met een stof die er stevig uitziet, maar niet bijzonder luxe aanvoelt. De ruimte voorin is prima, maar het zicht naar achteren wordt enigszins belemmerd door de hoge raamlijn. Over het geheel genomen is het interieur praktisch, maar niet memorabel.

Met een kofferbak van 428 liter zit de Civic Sedan in de middenmoot: beter dan 40% van de concurrentie. Dat is voldoende voor een gezin, maar niet uitzonderlijk. De opening is breed, maar de laaddrempel ligt wat hoog. De achterbank is neerklapbaar, al is dat niet in één beweging te doen. Voor een sedan is het acceptabel, maar de hatchback-versie is praktischer.

De auto is 4,63 meter lang, wat hem in de stad wat lastig maakt om te parkeren, maar met parkeersensoren is het te doen. Het zicht naar achteren is matig door de kleine achterruit en dikke C-stijlen. Het instappen is gemakkelijk voorin, maar achterin moet je wat bukken. Over het geheel is het een functionele auto, maar niet de meest praktische in zijn klasse.

De Civic Sedan is uitgerust met een infotainmentsysteem dat een flink aantal jaren oud is. Het werkt redelijk, maar is niet snel en de grafische interface is gedateerd. Apple CarPlay en Android Auto zijn aanwezig, wat fijn is, maar de bediening via het touchscreen is niet altijd even intuïtief. Fysieke knoppen voor de belangrijkste functies zijn er gelukkig wel.

De rijassistentiesystemen omvatten adaptive cruise control en lane keeping assist, maar die werken niet bijzonder soepel. De adaptieve cruise control reageert soms abrupt, en de lane keeping assist stuurt af en toe onbedoeld. Het is geen systeem waar je blind op vertrouwt. Voor een auto uit deze periode is het gemiddeld, maar het is geen hoogtepunt.

De 1.5 turbo heeft een officieel verbruik van 7,1 l/100 km, wat beter is dan 27% van de concurrentie. Dat is niet slecht, maar ook niet indrukwekkend. In de praktijk zal het verbruik vermoedelijk hoger liggen, vooral als je de motor vaak hoog in de toeren moet houden. De CO2-uitstoot is niet gespecificeerd, maar zal rond de 160 g/km liggen, wat niet bijzonder gunstig is.

De prijs van de Civic Sedan is niet opgegeven, maar gezien de concurrentie zal hij in het middensegment liggen. De onderhoudskosten van Honda zijn over het algemeen redelijk, maar de CVT-transmissie kan op termijn duur uitvallen als hij niet goed onderhouden wordt. Banden zijn niet duur, maar gezien het rijgedrag zal het verbruik een grotere kostenpost zijn dan je zou hopen.