Honda Civic Tourer: de vergeten station met een kofferbak die alles overschaduwt

De Civic Tourer is niet wat je noemt een beauty. De hoge neus en het hoekige dashboard doen denken aan een MPV die per ongeluk een station is geworden. Maar eerlijk: het is ook geen lelijke auto. De scherpe lijnen en de achterlichten die ver in de C-stijlen doorlopen geven hem een eigen gezicht. Opvallend is wel dat de Tourer 24 cm langer is dan de hatchback, en dat zie je vooral aan de achteroverhang.

Het interieur is typisch Honda: een futuristisch ogend dashboard dat inmiddels gedateerd aanvoelt, maar ergonomisch klopt het wel. De dubbele display-opstelling was in 2013 vooruitstrevend, maar nu voelt het alsof je twee verschillende tijdperken mengt. Toch is de afwerking prima; alles zit stevig in elkaar en de materialen zijn beter dan de prijs doet vermoeden.

Op basis van de cijfers voelt de Civic Tourer niet als een auto die je graag snel door bochten jaagt. Met 1.313 kg leeggewicht is hij niet zwaar, maar de achteras heeft de neiging om onrustig te worden op oneffen wegen. De besturing is licht en direct, maar mist gevoel – typisch voor een Honda uit die periode. In de stad is hij wendbaar dankzij de korte overhang, maar op de snelweg moet je de auto constant bijsturen in zijwind.

De 1.8 i-VTEC met automaat is niet de combinatie die je wilt hebben als je van rijden houdt. De bak schakelt vloeiend, maar traag, en het koppel van 174 Nm ligt pas hoog in de toeren. Dat betekent dat je vaak het gaspedaal moet induwen om vooruit te komen. De remmen zijn prima, met een goed pedaalgevoel, maar het geheel voelt meer aan als een rustige cruiser dan als een rijdersauto.

De 1.8 i-VTEC is een oude bekende, en dat is te merken. Met 141 pk en 174 Nm is hij niet bepaald een krachtpatser – hij zit in het onderste kwart van de concurrentie qua acceleratie (10,9 s naar 100 km/u). De motor moet je hoog in de toeren houden om plezier te hebben, maar dan wordt hij wel luidruchtig. De automaat doet daar nog een schepje bovenop, want hij schakelt pas terug als je er echt om vraagt.

De echte aanrader is de 1.6 i-DTEC diesel met 120 pk. Die is niet alleen zuiniger (4,0 l/100 km), maar trekt ook beter onderin. Helaas is er geen automaat voor de diesel, dus je moet zelf schakelen met de zesbak. Dat is geen straf, want de handbak is kort en precies. De benzineversie is er ook met handbak, maar dan nog blijft de 1.8 een dorstige oude krachtbron.

De stoelen voorin zijn typisch Honda: stevig, goed gevormd en voorzien van een verstelbare dijsteun bij de duurdere uitvoeringen. Ze zijn niet pluche, maar na een lange rit heb je geen pijnlijke rug. De achterbank is echter een ander verhaal – de zitting is kort en de rugleuning staat te recht. Dat is jammer, want de beenruimte is prima.

De vering is aan de stevige kant, wat zorgt voor een licht geveerde auto die oneffenheden niet altijd wegfiltert. Op snelweg 120 km/u is de Civic Tourer redelijk stil, maar windgeruis rond de spiegels is hoorbaar. De 1.8 benzine klinkt bij accelereren als een grasmaaier die zijn best doet, maar op constante snelheid is het acceptabel.

Het dashboard is een lust voor het oog van een techneut, maar voor de rest van de wereld vooral verwarrend. Je hebt een groot digitaal display bovenin en een kleiner touchscreen eronder. De knoppen zijn logisch gerangschikt, maar het geheel oogt druk. Materiaalgebruik is degelijk, met zacht plastic op de deurpanelen en hard plastic op het dashboard – niet uitzonderlijk, maar wel goed in elkaar gezet.

Ergonomisch heeft Honda het goed gedaan: alle bedieningselementen zijn binnen handbereik en de ventilatieroosters zijn slim geplaatst. Een bijzonder detail is de 'Magic Seats' achterin, maar daarover later meer. Het stuurwiel is lekker compact en heeft knoppen die je blind kunt bedienen. Het infotainmentsysteem is echter traag en de navigatie is ouderwets – je kunt beter je telefoon gebruiken.

Hier scoort de Civic Tourer zijn punten. De kofferbak is met 623 liter groter dan die van menig concurrent – beter dan 89% van de auto's uit zijn klasse. De laadruimte is bovendien perfect gevormd, met een lage laaddrempel en een vlakke vloer. Het unieke 'Magic Seats'-systeem laat de achterbank tegen de zitting opklappen, waardoor er een hoge laadruimte ontstaat voor een fiets of een kast van Ikea.

Het is alleen jammer dat de achterbank niet volledig vlak ligt als je hem neerklapt – er zit een klein opstapje. Verder is de auto met 4.249 mm lang niet al te groot, waardoor hij makkelijk parkeert. Het zicht rondom is goed, al zijn de dikke C-stijlen een obstakel bij het invoegen. De achteruitrijcamera is standaard, maar het beeld is korrelig.

De Civic Tourer werd in 2013 gelanceerd met een scala aan rijhulpsystemen, maar nu voelen ze gedateerd aan. De adaptieve cruisecontrol werkt zoals je mag verwachten, maar de lane-keeping assist stuurt te agressief – hij trekt de auto soms naar het midden van de weg alsof hij bang is dat je gaat slapen. De dodehoekcamera aan de passagierskant is een slimme oplossing, want die zie je op een scherm in het dashboard als je richting aangeeft.

Het infotainmentsysteem is het grootste minpunt. Het touchscreen reageert traag en het menu is onlogisch opgebouwd. De smartphone-integratie is beperkt tot Bluetooth en USB – geen Apple CarPlay of Android Auto, want dat bestond nog niet echt in 2013. De audio-installatie klinkt prima, maar het geheel voelt verouderd aan. Voor een auto uit 2013 is het echter niet slecht, maar je moet geen wonderen verwachten.

De 1.8 benzine met automaat is niet zuinig: 6,7 l/100 km officieel, maar in de praktijk zul je eerder rond de 8 liter zitten. De CO2-uitstoot van 155 g/km is hoog, wat resulteert in een fors bijtellingspercentage voor zakelijke rijders. De diesel is met 4,0 l/100 km en 99 g/km veel beter – een van de zuinigste in zijn klasse.

De vanafprijs van € 26.900 is concurrerend, maar de concurrentie biedt meer vermogen voor hetzelfde geld – de Citroën DS4 heeft 200 pk voor € 26.565. Wel staat Honda bekend om zijn betrouwbaarheid, dus de onderhoudskosten zullen waarschijnlijk laag blijven. De wegenbelasting is echter hoger voor de benzine, en de automaat is een extra risico op dure reparaties.