Honda CR-V 1.6 i-DTEC: de diesel die je vergeet dat het een diesel is

De Honda CR-V is geen auto die je hart sneller doet kloppen. Hij staat op de parkeerplaats, je stapt in, en je vergeet direct dat hij er staat. De proporties zijn inmiddels vertrouwd en het design is meer functioneel dan spectaculair. Het is een auto die zichzelf niet serieus neemt, maar wel zijn werk doet. En dat is op zich een compliment.

Bij het openen van het portier valt de hoge instap op, wat handig is voor kinderen en oudere passagiers. Het interieur oogt direct degelijk, maar ook alsof het de afgelopen tien jaar niet is aangeraakt. Het is niet lelijk, maar het straalt vooral 'solide' uit. Geen franje, geen poespas. Gewoon een auto die je niet wilt imponeren, maar wel wilt gebruiken.

De besturing is licht en niet overdreven communicatief, maar dat is prima voor dit segment. De CR-V is geen sportief apparaat; hij is gemaakt om rustig van A naar B te komen. De vering is comfortabel afgesteld en slokt hobbels op zonder dat je er wakker van wordt. Op de snelweg ligt hij stabiel, al is de auto bij zijwind wat gevoelig.

In de stad is hij wendbaar genoeg, al is de 1.630 kg leeggewicht merkbaar bij het wegrijden. De zesversnellingsbak is een van de beste in zijn klasse: kort, precies en met een fijne weerstand. Het is een van de weinige auto's waar je de handbak niet als een straf ervaart. Het rempedaal is goed doseerbaar, en de motor reageert direct op het gaspedaal, zonder dat het zenuwachtig wordt.

De 1.6 i-DTEC diesel is het beste dat deze CR-V is overkomen. Met 160 pk en 350 Nm koppel voelt hij niet snel, maar wel altijd alert. De acceleratie van 9,6 seconden naar 100 km/u is niet indrukwekkend, maar in de praktijk heb je dat zelden nodig. Het koppel is ruim voldoende om vlot mee te rijden in het verkeer.

De diesel is stiller dan je zou verwachten. Pas boven de 3.500 toeren wordt hij hoorbaar, maar in het normale rijgedrag blijft hij beschaafd. De combinatie met de handbak is ideaal; de negentrapsautomaat is ook leverbaar, maar die voegt weinig toe en verhoogt het verbruik. De benzineversies zijn minder interessant: ze zijn dorstiger en bieden geen meerwaarde qua prestaties. De 2.4 met CVT is wel soepel, maar het verbruik van 8,4 l/100 km is lastig te verdedigen.

De stoelen zijn typisch Honda: stevig, goed gevormd en zonder overdreven zijdelingse steun. Ze zijn gemaakt voor lange ritten, en na een paar uur achter het stuur heb je nog geen last van je rug. De achterbank biedt veel ruimte; ook lange passagiers hebben voldoende been- en hoofdruimte.

De geluidsisolatie is redelijk, maar niet uitzonderlijk. Windgeruis is bij snelweg snelheden hoorbaar, en ook bandengeluid dringt door in de cabine. De vering is echter zo afgesteld dat je over lange afstanden vermoeidheid niet snel zult voelen. Het is een auto die je zonder problemen naar Zuid-Frankrijk rijdt, maar je zult niet aankomen alsof je in een luxe sedan hebt gezeten.

Het interieur is functioneel en logisch ingedeeld, maar het ademt een sfeer van tien jaar geleden. De materialen zijn degelijk, maar niet bijzonder. Alles is netjes in elkaar gezet, maar het geheel oogt wat goedkoop. Het plastic op het dashboard is hard en de knoppen voelen wat goedkoop aan.

De ergonomie is uitstekend: alle knoppen zitten op de juiste plaats en je vindt alles zonder te zoeken. Het infotainmentsysteem is echter een groot minpunt. Het is traag, de menus zijn onlogisch en de grafische vormgeving is verouderd. Gelukkig zijn er nog fysieke knoppen voor de belangrijkste functies, want op het touchscreen wil je niet te lang turen tijdens het rijden.

Met 589 liter kofferruimte hoort de CR-V bij de beste in zijn klasse. De laadruimte is hoog en breed, en de achterbank klapt in een handomdraai volledig vlak. De opening is groot, waardoor je ook grotere spullen makkelijk kwijt kunt. Het is een auto die is ontworpen voor het echte leven.

Het instappen is dankzij de hoge carrosserie eenvoudig, en het zicht rondom is goed. De grote spiegels en de relatief dunne C-stijlen maken het inparkeren een stuk makkelijker dan bij veel concurrenten. Een parkeersensor is weliswaar geen luxe, maar je redt je ook zonder. Het is een auto die je blindelings durft te vertrouwen in krappe parkeergarages.

Op het gebied van technologie is de CR-V niet meer van deze tijd. Het infotainmentsysteem is traag, de navigatie is omslachtig en de smartphone-integratie is beperkt. Je kunt je telefoon via bluetooth koppelen voor bellen en muziek, maar dat is het dan ook wel. Het is een systeem dat je na een week al niet meer wilt gebruiken.

De rijassistentiesystemen zijn beperkt. Er is een camera die verkeersborden leest en een systeem dat je waarschuwt als je van je rijstrook afwijkt, maar adaptieve cruisecontrol en een dodehoekwaarschuwing zijn niet standaard aanwezig. Het is een gemis, zeker in deze prijsklasse. Aan de andere kant: de systemen die er zijn, werken zoals ze horen te werken. Geen valse alarmen, geen overdreven ingrijpen. Soms is minder ook gewoon beter.

De 1.6 i-DTEC diesel is met een opgegeven verbruik van 4,8 l/100 km en een CO2-uitstoot van 125 g/km een van de zuinigste opties in dit segment. In de praktijk zul je met een rustige rijstijl rond de 5,5 l/100 km uitkomen, wat nog steeds netjes is voor een auto van dit formaat. De diesel is duurder in aanschaf dan de benzine, maar als je veel kilometers maakt, verdien je dat snel terug.

De CR-V staat bekend om zijn betrouwbaarheid en lage onderhoudskosten. Honda-dealers zijn niet de goedkoopste, maar de auto heeft weinig mankementen. De diesel heeft wel een roetfilter, dat regelmatig een lange rit nodig heeft om te regenereren. Houd daar rekening mee als je vooral korte stukken rijdt.