Honda Odyssey: de MPV die niet meer hoeft, maar nog steeds kan

Met een lengte van ruim 5,1 meter en een breedte van bijna 2 meter is de Odyssey een echte Amerikaan. Hij staat hoog op zijn wielen en oogt vooral functioneel, niet bepaald sierlijk. De grote raampartijen en de rechtopstaande achterkant maken duidelijk dat dit een auto is die gemaakt is om mensen en spullen te vervoeren, niet om indruk te maken op de buren.

Toch heeft Honda er iets van weten te maken. De chroomaccenten en de scherpe LED-koplampen geven de voorkant een moderne uitstraling, al blijft het geheel wat anoniem. Het is geen auto waar je omkijkt, maar dat is ook niet waar het hier om draait. De eerste indruk is vooral: groot, ruim, en praktisch. En dat is precies wat je van een MPV verwacht.

Op basis van de specificaties en het formaat mag je geen sportwagen verwachten, en dat is ook niet wat de Odyssey belooft. Met een leeggewicht van 1.975 kg en voorwielaandrijving is het vooral een rustige cruiser. De 284 pk en 355 Nm koppel zijn ruim voldoende om vlot mee te komen in het verkeer, maar je voelt het gewicht vooral in de bochten. De besturing is licht en comfortabel, maar niet bijster communicatief.

Het onderstel is afgestemd op comfort, niet op sportiviteit. Oneffenheden worden goed geabsorbeerd, maar bij hogere snelheden in bochten voel je de auto overhellen. Remmen zijn krachtig, maar je moet wennen aan de lange remweg die je met zo'n gewicht nu eenmaal hebt. Op de snelweg is de Odyssey op zijn best: rechtuit stabiel, stil en ontspannen. In de stad is het formaat een nadeel – parkeren is een uitdaging, ondanks de parkeersensoren.

De Odyssey is er in twee versies, beide met dezelfde 3,5-liter V6-benzinemotor, maar met een andere automatische transmissie. De 9AT-versie levert 284 pk en 355 Nm, de 10AT-versie 280 pk. Het verschil is minimaal, maar de 9AT voelt waarschijnlijk iets directer aan. De V6 is een bekend Honda-product: soepel, gretig en met een aangenaam geluid. Je moet er wel flink voor trappen om het vermogen te vinden, maar dan komt de acceleratie ook echt op gang.

Het verbruik is zoals verwacht hoog: 10,7 l/100 km in de gecombineerde cyclus. Dat is slechter dan 91% van de vergelijkbare auto's uit deze periode, dus je betaalt flink aan de pomp. De transmissies schakelen over het algemeen vlot, maar soms aarzelt de bak bij het terugschakelen. Voor een MPV is dit echter meer dan voldoende vermogen – je zult zelden het gevoel hebben dat je tekortkomt, zelfs met een volle lading.

De stoelen voorin zijn breed en zacht, typisch Amerikaans. Ze bieden niet veel zijdelingse steun, maar dat is niet wat je nodig hebt in een auto als deze. De tweede zitrij is eveneens comfortabel, met veel beenruimte en verstelbare rugleuningen. De derde rij is minder ruim, maar nog steeds bruikbaar voor kinderen of kleinere volwassenen.

De geluidsisolatie is uitstekend: wind- en bandengeluid worden goed buiten gehouden, wat lange ritten aangenaam maakt. De vering is zacht en slokt hobbels moeiteloos op, maar bij hoge snelheden kan de auto wat gaan deinen. Over het algemeen is dit een auto die gemaakt is om kilometers te verslinden, en dat doet hij met verve. Alleen op slecht onderhouden wegen merk je dat het onderstel niet zo verfijnd is als dat van een Duitse concurrent.

Het interieur is ruim en overzichtelijk, met veel opbergvakken en bekerhouders. De materialen zijn degelijk, maar voelen niet premium aan – vooral hard plastic op de deuren en het dashboard. De afwerking is zoals je van Honda gewend bent: netjes, maar niet bijzonder. Het meest opvallende is de zwevende middenconsole, die zorgt voor een ruimtelijk gevoel en praktische opbergruimte.

De ergonomie is goed: alle belangrijke bedieningselementen zijn logisch geplaatst, al is het infotainmentsysteem niet het meest intuïtieve. Er zijn nog fysieke knoppen voor de airco en het volume, wat fijn is, maar het touchscreen reageert soms traag en de menu's zijn onoverzichtelijk. Het is duidelijk dat dit systeem niet het nieuwste is, maar het doet zijn werk.

Met een kofferruimte van 929 liter achter de derde zitrij is de Odyssey ongeëvenaard in zijn klasse – beter dan 96% van de vergelijkbare auto's. Met de stoelen neergeklapt ontstaat er een enorm laadruim, groot genoeg voor de meeste gezinsvakanties. De achterklep is elektrisch en opent hoog, wat het laden vergemakkelijkt, maar de laaddrempel is vrij hoog.

De tweede en derde zitrij zijn gemakkelijk in- en uit te stappen dankzij de schuifdeuren, die ook elektrisch zijn. Het zicht rondom is uitstekend dankzij de grote ramen en de hoge zitpositie. Parkeren is echter een punt van zorg: met een lengte van 5,16 meter en een breedte van 1,99 meter is de Odyssey een flinke auto in de stad. De parkeersensoren en camera helpen, maar het blijft een uitdaging.

Het infotainmentsysteem van de Odyssey is niet het modernste. Het scherm is niet bijzonder scherp en de software reageert soms traag, maar het heeft wel Apple CarPlay en Android Auto, waardoor je de belangrijkste functies kunt gebruiken. De rijassistentiesystemen, zoals adaptieve cruisecontrol en rijstrookassistent, werken naar behoren, maar zijn niet zo verfijnd als bij de Duitse concurrentie.

Een bijzonderheid is de ingebouwde stofzuiger in de kofferruimte, die vooral handig is voor gezinnen met kinderen. Het is een typisch Amerikaans detail dat je in Europa niet snel ziet. Verder zijn er voldoende USB-poorten en een wifi-hotspot, maar het geheel voelt wat gedateerd aan. Voor een auto die nog steeds geproduceerd wordt, had Honda wel wat meer moeite mogen doen met de technologie.

Het officiële verbruik van 10,7 l/100 km is voor een MPV met een V6 niet verrassend, maar het is wel fors. In de praktijk zul je waarschijnlijk eerder richting 12-13 liter gaan, zeker als je het vermogen gebruikt. De CO2-uitstoot is daardoor hoog, wat betekent dat je in sommige landen veel belasting betaalt. Dit is geen auto voor de zuinige rijder.

De prijs van de Odyssey ligt in Europa hoog, vooral omdat hij als import van de Amerikaanse markt komt. De onderhoudskosten zijn redelijk, maar onderdelen kunnen duur zijn omdat ze uit de VS moeten komen. De betrouwbaarheid van Honda is over het algemeen goed, maar met zo'n complexe auto en veel elektronica is dat geen garantie. Het is vooral een auto voor liefhebbers die de nadelen voor lief nemen.