Honda Pilot: degelijke Amerikaan, maar dorstig en ouderwets

Met zijn 4,94 meter lengte en 1,99 meter breedte is de Honda Pilot een echte Amerikaan. Hij oogt robuust en hoekig, met een hoge neus en brede grille. Niet bepaald elegant, maar wel imposant. Het is een auto die duidelijk maakt dat hij gemaakt is voor de Amerikaanse markt, met een uitstraling die daar prima past.

Het interieur oogt bij eerste aanblik ruim maar gedateerd. Veel plastic, een ouderwets infotainmentscherm en knoppen die uit een vorig decennium lijken te komen. Toch zit alles logisch in elkaar en voelt het degelijk. Je krijgt niet het gevoel in een premiumauto te stappen, maar wel in een auto die gebouwd is om lang mee te gaan.

De stuurbekrachtiging is licht en tamelijk direct, maar geeft weinig gevoel. Op de snelweg rechtuit rijden doet de Pilot zonder moeite, maar in bochten voel je het hoge gewicht van 1.914 kg. Hij helt behoorlijk over en de besturing is niet bepaald scherp. Het is geen auto om vlot over een bergweg te jagen, maar voor rustig cruisen is het prima.

Het onderstel is comfortabel afgesteld en slikt hobbels goed weg. De remmen zijn krachtig genoeg, maar moeten wel wat moeite doen om dit gewicht tot stilstand te brengen. In de stad voelt de Pilot log en groot aan, met name bij het parkeren. De motoren reageren vlot genoeg, maar de 6-trapsautomaat schakelt soms wat hakkelig bij lage snelheden.

Alle versies gebruiken dezelfde 3,5-liter V6 met 284 pk en 355 Nm koppel. Dat is een soepele en stille motor, die de Pilot vlot genoeg laat accelereren. De V6 is beter dan 75% van de concurrenten qua vermogen, dus tekort aan power heb je niet. De acceleratie zal vermoedelijk rond de 8 seconden liggen, maar dat cijfer is niet officieel bevestigd.

Je hebt keuze uit een 6-traps automaat (in de oudere uitvoeringen) of een 9-traps (in de nieuwere). De 9-bak is soepeler en zuiniger, maar de 6-bak is betrouwbaarder gebleken. De FWD-versies zijn iets zuiniger (10,2-10,7 l/100 km) dan de AWD (10,7-11,2 l/100 km). Wie vooral op de snelweg rijdt, kan beter voor de 9AT kiezen.

De stoelen zijn breed en zacht, zoals je van een Amerikaanse auto mag verwachten. Ze bieden voldoende steun voor lange ritten, maar zijn niet erg sportief. De achterbank is ruim en biedt veel beenruimte, ook voor volwassenen. De derde zitrij is vooral voor kinderen geschikt.

Het geluidsniveau is aangenaam laag op de snelweg, al hoor je bij flink accelereren de V6 wel duidelijk. De luchtvering ontbreekt, maar de standaardophanging doet het goed. Over lange afstanden is de Pilot een comfortabele reisgenoot, mits je niet te vaak hoeft te tanken.

Het dashboard is overzichtelijk, maar oogt ouderwets met veel fysieke knoppen en een klein scherm. De materialen zijn degelijk maar hard, met veel plastic. Het is niet premium, maar wel functioneel. De knoppen zijn groot en logisch geplaatst, zodat je ze blind kunt bedienen.

Er is veel opbergruimte, met een groot handschoenenkastje en centrale console. De derde zitrij is inklapbaar en biedt een vlakke laadvloer. De afwerking is zoals je van Honda gewend bent: netjes, maar niet bijzonder. Het interieur is vooral praktisch ingericht, zonder franje.

Met een kofferbak van 467 liter achter de derde zitrij is er niet veel ruimte over als alle zeven stoelen bezet zijn. Dat is minder dan veel concurrenten bieden. Met de derde rij neergeklapt groeit de ruimte aanzienlijk, maar dan verlies je twee zitplaatsen.

Instappen is gemakkelijk dankzij de hoge instap en grote portieren. Het zicht rondom is redelijk, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht schuin achter. Parkeren wordt geholpen door een achteruitrijcamera, maar de auto is breed en lang. In parkeergarages is het opletten geblazen.

Het infotainmentsysteem is verouderd. Het scherm reageert traag en de menustructuur is onlogisch. Apple CarPlay en Android Auto waren niet standaard in alle uitvoeringen, wat in deze periode wel gebruikelijk werd. De rijassistentiesystemen, zoals adaptive cruise control en lane keeping assist, werken naar behoren, maar zijn niet zo verfijnd als bij Duitse concurrenten.

De Pilot biedt wel veel veiligheidssystemen als standaard, zoals automatisch noodremmen en dodehoekdetectie. Maar de gebruiksvriendelijkheid laat te wensen over. Het systeem is niet intuïtief en vereist enige gewenning. Wie veel waarde hecht aan moderne technologie, kan beter elders kijken.

Het officiële verbruik varieert van 10,2 tot 11,2 l/100 km, afhankelijk van de aandrijving. In de praktijk zal dat vermoedelijk hoger liggen, zeker in de stad. De Pilot is een van de dorstigste auto's in zijn klasse, beter dan slechts 8% van de concurrenten. Dat is een groot minpunt.

De prijs van de Pilot ligt in Nederland rond de 60.000 euro, wat fors is voor een auto met dit interieur. Wel is de betrouwbaarheid van Honda over het algemeen goed, wat de totale kosten kan drukken. Maar het hoge brandstofverbruik en de wegenbelasting maken hem duur in het gebruik.