Hyundai Elantra: degelijke middenklasser met een vleugje durf

De Elantra is een van de weinige middenklassers die er nog echt uitziet als een statement. De scherpe vouwlijnen, de opvallende grille en die vreemde, maar kenmerkende achterlichten over de volle breedte: het is niet subtiel, maar het is wel memorabel. Waar veel concurrenten kiezen voor veilige, gladgestreken carrosserieën, durft Hyundai hier duidelijk een eigen weg te gaan. Of dat mooi is, is een tweede, maar vergeten doe je hem niet.

Het design zet zich door in het interieur, waar het dashboard een strakke, horizontale lijn volgt en het infotainmentscherm mooi in het geheel is geïntegreerd. Het geheel oogt modern, al is de sfeer meer 'nette zakelijkheid' dan 'warm en uitnodigend'. De eerste indruk is die van een auto die zijn best doet om serieus genomen te worden, en dat lukt aardig.

De Elantra is geen auto waar je het gaspedaal induwt voor puur rijplezier. De besturing is licht en tamelijk direct, maar geeft weinig feedback. Op de snelweg is dat prima, want de auto ligt stabiel en rechtuit. In de stad is de lichtheid juist fijn. Maar in bochten voelt de auto vooral veilig en voorspelbaar, niet inspirerend. Het onderstel is duidelijk op comfort gericht, met een vering die oneffenheden aardig absorbeert, al is het niet zo verfijnd als in een Volkswagen Golf.

De remmen zijn goed doseerbaar en de motor reageert vlot, zeker in de hybride uitvoering. De 1.6 GDI moet harder werken, maar is voor normaal gebruik voldoende. Het grootste minpunt is het gebrek aan betrokkenheid; de Elantra rijdt zoals een goede huishoudelijke apparatuur: het doet wat het moet doen, zonder dat je er een seconde over nadenkt. Dat is voor veel kopers precies wat ze zoeken, maar voor de liefhebber is het snel saai.

Het motorenaanbod is overzichtelijk: een 1.6 GDI-benzine, een 1.6 T-GDI turbo en een 1.6 hybride. De 1.6 GDI is de brave instapper, met een vermogen dat in cijfers niet indrukwekkend is, maar in de praktijk prima voldoet voor woon-werkverkeer en snelwegen. De turbo is de vlotste, maar die moet je vooral nemen als je regelmatig vol beladen rijdt of veel snelwegkilometers maakt. De hybride is de meest interessante: hij combineert een lager verbruik met een elektromotor die het stadsverkeer soepeler maakt.

De acceleratiecijfers liegen er niet om: de 1.6 GDI is geen sprintkoning. Met een 0-100 tijd van rond de 10 seconden ben je niet de snelste bij het stoplicht, maar je hoeft ook geen gevaar te zijn. De hybride voelt in de stad juist pittiger aan dankzij de elektrische ondersteuning. De automatische transmissie in de hybride schakelt soepel, terwijl de handbak in de benzineversies precies genoeg is. Kortom: kies je motor op basis van je rijprofiel, niet op basis van emotie.

De stoelen van de Elantra zijn verrassend goed. Ze bieden voldoende zijdelingse steun, maar zijn vooral zacht en ondersteunend voor lange ritten. De achterbank is ruim, met voldoende been- en hoofdruimte voor twee volwassenen. Een derde persoon zit minder prettig, maar dat is in deze klasse eerder regel dan uitzondering. De geluidsisolatie is redelijk; windgeruis is goed onderdrukt, maar bandengeruis op ruw asfalt dringt wel door.

De vering is duidelijk op comfort gericht en dat betaalt zich uit op Nederlandse en Belgische wegen. Korte oneffenheden worden netjes weggefilterd, al komt bij grotere hobbels de achteras wel eens onrustig over. In de stad is de Elantra wendbaar en overzichtelijk, wat het comfort ten goede komt. Op de snelweg is hij stabiel en ontspannen, al is de stoel op de lange duur minder prettig dan die van een Octavia.

Het interieur van de Elantra is een mengelmoes van degelijkheid en moderne tech. De gebruikte materialen zijn niet overal zacht en premium, maar de afwerking is netjes. Het digitale instrumentarium en het centrale touchscreen zijn helder en reageren vlot. Hyundai heeft gelukkig nog een aantal fysieke knoppen bewaard voor de klimaatregeling, wat de bediening een stuk eenvoudiger maakt dan bij sommige concurrenten die alles in het scherm stoppen.

De ergonomie is over het algemeen goed, al is de middenconsole wat rommelig met veel knoppen en schakelaars. De stuurwielbediening is logisch en prettig in gebruik. Een opvallend detail is de plaatsing van de luidsprekers, die in het dashboard zijn verwerkt en er wat goedkoop uitzien, maar het geluid is prima. Al met al is het interieur een fijne plek om te vertoeven, maar het mist de verfijning van een Golf of de speelsheid van een Mazda3.

De Elantra is met name praktisch in het gebruik. De kofferbak is met 402 liter niet de grootste in zijn klasse, maar wel ruim genoeg voor een gezin. De achterbank kan in delen worden neergeklapt, al is de opening niet enorm. Het instappen is gemakkelijk, zowel voor- als achterin, en de portieren openen wijd. Het zicht rondom is goed, met dunne A-stijlen en een duidelijke achteruitrijcamera.

In de stad is de auto compact genoeg om makkelijk te parkeren, maar het hoge kofferdeksel en de grote achterlichten maken het zicht naar achteren iets beperkter. De parkeersensoren helpen daarbij. De opbergruimte in het interieur is voldoende, met een ruim handschoenenkastje en bekerhouders die er niet uit vallen als je hard remt. Kortom: de Elantra is een doorwrochte gezinsauto die het leven makkelijk maakt.

Hyundai levert de Elantra met een compleet pakket aan rijassistenten, van adaptieve cruisecontrol tot rijstrookassistentie. Die systemen werken over het algemeen goed, al is de rijstrookassistent soms wat overijverig en grijpt hij in op momenten dat je het niet nodig hebt. Het infotainmentsysteem is snel en overzichtelijk, met ondersteuning voor Android Auto en Apple CarPlay. De navigatie is duidelijk, maar de kaartupdates zijn niet altijd even snel beschikbaar.

De connected diensten via de Hyundai Bluelink-app zijn handig, maar het abonnement is na de eerste jaren niet gratis. Draadloos opladen is mogelijk, maar het laadplateau is klein en je telefoon glijdt er makkelijk af. De head-updisplay is een aanrader, want die is helder en goed afleesbaar. Al met al is de technologie van de Elantra van deze tijd, maar niet baanbrekend. Het werkt, maar het voelt niet bijzonder.

Het officiële verbruik van de 1.6 GDI is met 6,2 l/100 km redelijk voor een benzine, maar de hybride doet het met 4,3 l/100 km veel beter. De CO2-uitstoot van de hybride ligt rond de 98 g/km, wat gunstig is voor de belastingplicht. De turbo is de dorstige, met een verbruik van 7,1 l/100 km, maar die biedt dan ook de meeste prestaties. In de praktijk zul je bij de hybride het dichtst bij de fabriekscijfers komen, vooral in de stad.

De prijs van de Elantra is concurrerend, maar niet goedkoop. De basisuitvoering is al redelijk compleet, maar voor de hybride betaal je een meerprijs die je met het lagere verbruik niet snel terugverdient. De onderhoudskosten zijn gemiddeld, maar de 5 jaar garantie zonder kilometerbeperking is een groot pluspunt. Houd rekening met een hogere verzekeringspremie voor de turbo. Al met al is de Elantra geen auto die je arm maakt, maar je moet wel de juiste uitvoering kiezen.