Hyundai Elantra: degelijke middenklasser, maar mist pit en persoonlijkheid

De Hyundai Elantra is geen auto die je bij het zien in vuur en vlam zet. Het koetswerk is keurig gestroomlijnd, met een licht aflopende daklijn die hem een beetje coupé-achtig maakt, maar de verhoudingen zijn vooral functioneel. De brede grille en scherpe koplampen proberen stoer te doen, maar het geheel oogt toch vooral braaf. Op de parkeerplaats van een bedrijfsverzamelgebouw valt hij niet op, en dat is misschien precies de bedoeling.

Binnenin is de eerste indruk beter. Het dashboard is logisch opgebouwd, met een duidelijk ernaast gericht infotainmentscherm en fysieke knoppen voor de belangrijkste functies. De materialen zijn niet weelderig, maar voelen stevig aan. Alles zit waar je het verwacht, en dat heeft ook iets geruststellends. Het is geen auto waar je verliefd op wordt, maar wel eentje waar je je veilig in voelt.

Achter het stuur van de Elantra ervaar je vooral voorspelbaarheid. De besturing is licht en niet overdreven scherp, maar reageert betrouwbaar. Op basis van zijn gewicht van 1.250 kg en de 128 pk sterke motor, voelt de auto niet lichtvoetig aan, maar ook niet log. Het onderstel is duidelijk op comfort gericht; oneffenheden worden netjes weggefilterd, maar in snelle bochten kantelt de carrosserie merkbaar. De remmen zijn prima doseerbaar, al moet je bij stevig doorrijden niet te veel verwachten van een auto die vooral voor rustig rijden is ontwikkeld.

Op de snelweg is de Elantra een prettige cruiser. Hij ligt stabiel en rechtuit, en het geluidsniveau is bij 130 km/u acceptabel, al hoor je wel wat windgeruis rond de spiegels. In de stad is hij wendbaar genoeg, maar de 4,57 meter lengte maakt parkeren in krappe vakken niet altijd even makkelijk. De motorrespons is direct bij lage toeren, maar boven de 4.000 toeren wordt het lawaaierig zonder dat er veel gebeurt.

Met 128 pk en 155 Nm koppel is de 1.6-liter benzinemotor niet bepaald een krachtpatser. De sprint naar 100 km/u duurt 11,6 seconden, waarmee hij in het onderste kwart van de concurrentie zit. Dat is prima voor rustig rijden, maar bij het invoegen op de snelweg of het inhalen van een vrachtwagen moet je plannen. De topsnelheid van 195 km/u is theoretisch, maar op de Duitse Autobahn zul je vooral veel tijd hebben om naar het landschap te kijken.

Hyundai biedt ook een 2.0-liter met 149 pk aan, zowel met handbak als automaat. Die is duidelijk vlotter, maar het verbruik loopt op naar 7,4 tot 8,1 l/100 km. De 1.6-liter is zuiniger met 6,8 l/100 km, maar dat is nog steeds geen topprestatie. De zestraps automaat schakelt soepel, maar reageert soms traag op een plotselinge gaspedaalprik. Voor wie regelmatig vol beladen rijdt, is de 2.0-liter een betere keuze, maar dan moet je de hogere brandstofkosten voor lief nemen.

De stoelen van de Elantra zijn verrassend comfortabel. Ze bieden voldoende zijdelingse steun voor een auto in dit segment, en de vulling is stevig maar niet hard. Zelfs na een lange rit van een paar uur zul je geen last krijgen van vermoeide ruggen. De achterbank is iets minder gepolsterd, maar biedt nog steeds genoeg ruimte voor twee volwassenen. De middelste zitplaats is vooral geschikt voor kinderen, want de transmissietunnel maakt het zitten in het midden wat ongemakkelijk.

Het onderstel is duidelijk op comfort afgestemd. Korte oneffenheden worden goed geabsorbeerd, en zelfs op slecht asfalt blijft de auto rustig. Wel is er bij hogere snelheden wat windgeruis, en de banden genereren op ruw asfalt meer geluid dan je zou hopen. In de stad is de Elantra stil en soepel, maar op de snelweg is het niet zo stil als in een Volkswagen Passat. Voor een auto uit dit segment is het comfort echter ruim voldoende.

Het interieur van de Elantra is functioneel en overzichtelijk. Het dashboard is niet overdreven vormgegeven, maar alles is logisch geplaatst. De fysieke knoppen voor de airconditioning en het infotainment zijn prettig in gebruik, zeker vergeleken met de aanraakgevoelige panelen die tegenwoordig steeds vaker opduiken. De materialen zijn van redelijke kwaliteit, maar hard plastic op de deuren en het onderste deel van het dashboard verraadt dat er op kosten is gelet.

Een opvallend detail is de grote, duidelijke snelheidsmeter die goed afleesbaar is. Het infotainmentscherm reageert redelijk vlot, maar de graphics zijn wat gedateerd. De stoelverwarming en het stuurwielverwarming, die in hogere uitvoeringen zitten, zijn welkom in de winter. De afwerking is over het algemeen netjes, maar er zitten hier en daar wat scherpe randjes aan de middenconsole. Het is geen interieur dat je keer op keer blij maakt, maar het doet zijn werk zonder klagen.

Met een kofferbak van 459 liter is de Elantra een van de ruimere auto's in zijn klasse; beter dan 49% van de concurrentie. De opening is breed, maar de laaddrempel ligt vrij hoog, wat het tillen van zware spullen minder prettig maakt. De achterbank kan neergeklapt worden, maar de rugleuningen vallen niet helemaal vlak, waardoor er een opstapje ontstaat. Voor een grote boodschap of een weekje weg is de ruimte echter ruim voldoende.

De achterbank biedt verrassend veel beenruimte, dankzij de lange wielbasis. Zelfs met een bestuurder van 1,90 meter voorin, zit je achterin niet met je knieën tegen de stoel. Het instappen is gemakkelijk, maar de aflopende daklijn zorgt ervoor dat je hoofd iets moet buigen bij het instappen. Het zicht naar achteren is redelijk, maar de dikke C-stijlen beperken het zicht bij het achteruitrijden. Parkeersensoren zijn dan ook geen overbodige luxe.

De Elantra is uitgerust met een 8-inch infotainmentscherm dat zowel Apple CarPlay als Android Auto ondersteunt. Dat is fijn, want het eigen navigatiesysteem is niet altijd even intuïtief. De stemherkenning is traag en begrijpt niet altijd wat je bedoelt. De rijassistentiesystemen, zoals adaptieve cruisecontrol en rijbaanassistent, werken naar behoren, maar zijn niet zo verfijnd als bij de nieuwere concurrentie. De systemen grijpen soms abrupt in, vooral de rijbaanassistent.

Een pluspunt is dat Hyundai de belangrijkste veiligheidssystemen standaard heeft meegegeven, zoals autonoom noodremmen en dodehoekdetectie. Dat is niet vanzelfsprekend in deze klasse. De camera achter is van redelijke kwaliteit, maar bij weinig licht wordt het beeld korrelig. De auto beschikt over een head-up display, maar dat is alleen in de duurste uitvoering leverbaar. Over het algemeen is de technologie functioneel maar niet baanbrekend.

De 1.6-liter motor verbruikt volgens de fabriek 6,8 l/100 km, wat neerkomt op ongeveer 1 op 14,7. In de praktijk zul je daar met een rustige rijstijl wel in de buurt komen, maar bij snelwegritten met 130 km/u loopt het al snel op naar 7,5 l/100 km. De CO2-uitstoot van 162 g/km is niet bijzonder laag, en dat merk je in Nederland aan de bijtelling, mocht je de auto zakelijk rijden. De 2.0-liter is nog dorstiger, dus voor de lage kosten is de 1.6 de betere keuze.

De prijs van de Elantra ligt in het middensegment van de concurrentie. Hij is niet goedkoop, maar ook niet duur. De onderhoudskosten zijn gemiddeld, en Hyundai biedt een royale garantie, wat het vertrouwen in de betrouwbaarheid ten goede komt. De banden zijn niet duur, maar het hoge gewicht van 1.250 kg zorgt voor een iets hogere slijtage. Al met al is de Elantra geen auto die je arm maakt, maar ook niet eentje die je blij maakt met extreem lage kosten.