Hyundai i20 (2014-2018): degelijke basis, maar de 1.0 T-GDI is de enige die je wilt

De i20 uit 2014-2018 is geen auto die je doet omkijken op de parkeerplaats. Het design is netjes, maar vooral niet aanstootgevend. De verhoudingen zijn in orde, met een licht aflopende daklijn die hem iets dynamischer doet lijken dan hij is. Het is een auto die je vooral waardeert om wat hij niet doet: geen opvallende fratsen, geen mislukte design-gimmicks. Hyundai speelde het veilig, en dat is prima voor wie geen bekijks wil.

Stap je binnen, dan valt op hoe ruim het interieur aanvoelt voor een auto van net 4 meter. Het dashboard is functioneel ingedeeld, met een logische knopindeling. De afwerking is degelijk, al zijn de harde plastics duidelijk aanwezig. Het voelt niet goedkoop, maar ook niet premium – precies wat je van een betaalbare B-segmenter verwacht. De stoelen zitten verrassend goed voor een auto in dit segment.

De i20 stuurt zoals je van een moderne Hyundai mag verwachten: licht, maar niet levenloos. In de stad is dat fijn, op de snelweg had de besturing iets meer gewicht mogen hebben. Het onderstel is comfortabel afgestemd; oneffenheden worden redelijk weggefilterd, al kom je bij grotere kuilen de grenzen van de eenvoudige achteras tegen. Het gewicht van 1.045 kg helpt – de auto voelt licht en wendbaar, wat in bochten wel tot wat overhellen leidt.

De 1.0 T-GDI met 120 pk is de motor die deze auto echt tot leven brengt. Het blok reageert vlot en trekt goed door, al moet je voor stevige inhaalacties wel terugschakelen – de 6-versnellingsbak is daarbij precies genoeg. Remmen zijn prima doseerbaar, met een natuurlijke overgang tussen regeneratief en frictie bij de hybride, maar hier is het gewoon een traditioneel systeem dat zijn werk doet zonder op te vallen. Het is niet de meest betrokken auto om te rijden, maar hij doet precies wat je vraagt.

De i20 is er in acht smaken, maar de meeste daarvan kun je gerust overslaan. De 1.25 met 75 of 84 pk is een brave, maar trage viercilinder die je in het stadsverkeer constant op toeren moet houden. De 1.4 met 100 pk is iets beter, maar voelt nog steeds niet vlot. De 1.1 diesel met 75 pk is zuinig maar lawaaierig, en de 1.4 diesel met 90 pk is een betere keuze voor veel kilometers – al is het blok niet de stilste.

De echte aanrader is de 1.0 T-GDI met 120 pk. Deze driecilinder turbo levert 172 Nm koppel, wat hem op papier niet indrukwekkend maakt – hij is beter dan slechts 10% van de concurrentie op het gebied van acceleratie – maar in de praktijk voelt hij levendig genoeg. De 0-100 sprint duurt 10,2 seconden en de topsnelheid is 190 km/u. Het is geen hot hatch, maar voor dagelijks gebruik is hij meer dan voldoende. Het verbruik van 4,8 l/100 km is netjes voor dit vermogen.

De stoelen van de i20 zijn een van de sterkste punten. Ze bieden voldoende zijdelingse steun en blijven ook op lange ritten comfortabel. De vering is aan de zachte kant, wat in Nederland met al die drempels en klinkerwegen een zegen is. Het geluidsniveau is redelijk gedempt, al hoor je bij hogere snelheden wel wat wind- en bandengeruis. Het is geen stiltecoupé, maar voor een auto in dit segment zit het wel goed.

De achterbank is verrassend ruim voor een auto van dit formaat. Twee volwassenen kunnen prima zitten, al is de hoofdruimte voor iemand boven de 1,85 meter wat krap. De beenruimte is echter beter dan veel concurrenten. De i20 is daarmee een prima auto voor dagelijks woon-werkverkeer, maar ook voor een weekendje weg met het gezin – zolang je niet te veel bagage meeneemt.

Het interieur van de i20 is functioneel en overzichtelijk. De knoppen zijn groot en duidelijk, en de bediening van klimaat en radio is logisch. Geen touchscreen-ellende hier, maar fysieke knoppen die je blind kunt bedienen. Dat is een groot pluspunt, zeker in vergelijking met nieuwere auto's die alles in het scherm stoppen. De materialen zijn echter hard en voelen niet bijzonder – maar dat is normaal in dit segment.

Een opvallend detail is de plaatsing van de USB-poort en de 12V-aansluiting, die voorin goed bereikbaar zijn. Het dashboard is netjes vormgegeven, met een duidelijk afleesbare instrumentencluster. De afwerking is degelijk, maar er zijn goedkopere kunststoffen gebruikt dan bijvoorbeeld in de Suzuki Baleno. Toch is de algehele kwaliteitsindruk prima voor de prijs. Het is geen auto waar je constant naar zit te kijken, maar alles werkt zoals het hoort.

De kofferbak van 326 liter is niet indrukwekkend – hij is beter dan slechts 21% van de concurrentie. De opening is redelijk groot, maar de laaddrempel ligt hoog, wat het inladen van zware spullen bemoeilijkt. De achterbank kan in delen worden neergeklapt, maar de vloer is dan niet helemaal vlak. Voor een gezin met een kinderwagen wordt het krap, maar voor twee personen is het prima.

Het instappen voorin is makkelijk, achterin moet je iets bukken vanwege de aflopende daklijn. Het zicht rondom is goed, met dunne A-stijlen en grote spiegels. Parkeren is eenvoudig dankzij de compacte afmetingen – 4 meter lang en 1,7 meter breed – en de optionele achteruitrijcamera is een aanrader. De i20 is daarmee een praktische auto voor de stad, maar niet de ruimste in zijn klasse.

De i20 uit 2014-2018 biedt niet veel moderne technologie. Het infotainmentsysteem is eenvoudig, met een klein scherm en een logische menu-structuur. Bluetooth en USB zijn aanwezig, maar Apple CarPlay en Android Auto ontbreken – die kwamen pas later. Voor een tweedehands auto uit deze periode is dat niet onverwacht, maar het is wel iets om rekening mee te houden.

De rijassistentiesystemen zijn beperkt. Je kunt rekenen op ABS, ESP en airbags, maar adaptieve cruisecontrol of lane-keeping assist zijn er niet. Wel is er een optioneel systeem dat waarschuwt bij onbedoeld verlaten van de rijstrook, maar dat werkt niet altijd even subtiel. Het is allemaal basic, maar het werkt zonder gedoe. Wie moderne snufjes wil, moet naar een recenter model kijken.

De 1.0 T-GDI heeft een officieel verbruik van 4,8 l/100 km, wat neerkomt op ongeveer 1 op 20. Dat is netjes voor een benzinemotor met 120 pk. De CO2-uitstoot van 112 g/km is ook prima. De dieselversies zijn nog zuiniger, maar die zijn vooral interessant voor wie veel kilometers maakt – de aanschafprijs is hoger en het onderhoud is duurder.

De vanafprijs van € 15.320 in 2014 was concurrerend, maar de concurrentie is sterk. De Suzuki Baleno is iets duurder maar biedt meer ruimte, en de Dacia Lodgy is groter voor een vergelijkbare prijs. Wel staat Hyundai bekend om zijn goede garantie en betrouwbaarheid, wat de i20 tot een interessante tweedehands keuze maakt. Let op: de 1.0 T-GDI staat erom bekend dat de distributieriem regelmatig vervangen moet worden – reken op een kostenpost rond de 100.000 km.