Hyundai Ioniq Plug-In: de underdog die zuinigheid serieus neemt

De Hyundai Ioniq Plug-In is geen auto die je omkijkt op de parkeerplaats. Het ontwerp is netjes en gestroomlijnd, met een licht aflopende daklijn die de aerodynamica benadrukt, maar het mist de uitgesproken persoonlijkheid van bijvoorbeeld een Toyota Prius. De matte afwerking van sommige details en de strakke lijnen maken het geheel wel verzorgd, zonder dat het saai wordt.

Het interieur maakt een degelijke eerste indruk, met een logische opbouw en materialen die niet aanvoelen alsof ze uit een budgetauto komen, maar ook niet premium zijn. De stoelen zitten goed, de zichtbaarheid is prima, en de afmetingen zijn compact genoeg voor de stad, maar ruim genoeg voor het gezin. Het is eerlijk gezegd een auto die vooral functioneel oogt, en dat is op zich geen slecht compliment.

Op basis van de cijfers – 141 pk, 265 Nm koppel en een leeggewicht van 1.370 kg – verwacht ik dat de Ioniq Plug-In vlot genoeg is in het stadsverkeer, maar geen sportwagen is. De acceleratie van 11,1 seconden naar 100 km/u is niet indrukwekkend, maar voor dagelijks gebruik volstaat het. De voorwielaandrijving en de lage zitpositie suggereren een stabiel weggedrag, met een vering die eerder comfortabel dan sportief is afgesteld.

Het sturen is waarschijnlijk licht en niet heel communicatief, wat past bij een auto die gericht is op efficiëntie in plaats van rijplezier. In bochten zal de auto onderstuurd raken als je te hard gaat, maar de meeste bestuurders zullen dat niet snel bereiken. De overgang tussen elektrisch en benzine rijden verloopt in moderne hybrides doorgaans soepel, en ik verwacht dat de 6-traps automaat hier geen uitzondering is, al zal hij bij volle acceleratie misschien wat traag reageren.

De Ioniq is er in drie smaken: een gewone hybride, een plug-in hybride en een volledig elektrische versie. De plug-in combineert een 1.6-liter benzinemotor met een elektromotor, goed voor een systeemvermogen van 141 pk en 265 Nm koppel. Die cijfers zijn niet indrukwekkend – de auto doet het beter dan slechts 27% van zijn concurrenten op vermogen – maar het draait hier niet om pk's, maar om efficiëntie.

Het gecombineerde verbruik van 4,0 l/100 km en een CO2-uitstoot van 92 g/km zijn uitstekend voor een auto uit deze periode; de Ioniq doet het beter dan respectievelijk 96% en 98% van zijn concurrenten. De topsnelheid van 185 km/u is ruim voldoende voor de Duitse Autobahn, maar op de Nederlandse snelwegen zul je vooral genieten van het lage verbruik. De 0-100-sprint van 11,1 seconden is bescheiden, maar dat is logisch voor een auto die is ontworpen met het milieu in gedachten, niet met de stopwatch.

De stoelen van de Ioniq zijn verrassend comfortabel voor een auto in dit segment, met voldoende zijdelingse steun en een goede rugondersteuning. Op lange ritten zal de auto vermoedelijk weinig klachten geven, vooral omdat het onderstel is afgestemd op comfort in plaats van sportiviteit. De vering slikt hobbels redelijk goed, al kan hij bij scherpe oneffenheden wat stug doorkomen door het extra gewicht van de accu.

De geluidsisolatie is waarschijnlijk redelijk, maar bij hoge snelheden zal het windgeruis rond de spiegels en de daklijn misschien wat prominent aanwezig zijn. In de stad is de auto heerlijk stil, vooral in de EV-modus, maar zodra de benzinemotor aanslaat, hoor je die duidelijk. Niet storend, maar het herinnert je eraan dat je niet in een volledig elektrische auto zit.

Het interieur van de Ioniq is functioneel en overzichtelijk, met een centrale infotainmentdisplay dat niet te groot is en fysieke knoppen voor de belangrijkste functies. Dat is een pluspunt, want het betekent dat je niet door een menu hoeft te scrollen om de airco aan te passen. De materialen zijn van wisselende kwaliteit; het dashboard is grotendeels van zacht plastic, maar sommige panelen voelen goedkoper aan.

De ergonomie is over het algemeen goed, met een logische plaatsing van de bedieningselementen. De ruimte voorin is prima, maar achterin is het hoofd- en beenruimte wat krap voor lange passagiers, vooral vanwege het aflopende dak. Het interieur is niet bijzonder, maar het is ook niet onaangenaam – het is gewoon zoals het is, zonder poespas.

De kofferbak van de plug-in versie biedt 442 liter, wat minder is dan de gewone hybride vanwege de accu die onder de achterbank zit. Dat is nog steeds genoeg voor een weekendtas of boodschappen, maar voor een gezin met kinderwagen wordt het krap. De laaddrempel is hoog, maar de opening is breed genoeg voor de meeste bagage.

De achterbank is redelijk, maar het aflopende dak zorgt voor minder hoofdruimte dan in bijvoorbeeld een Volkswagen T-Cross. Het instappen is makkelijk, maar de zichtbaarheid naar achteren wordt beperkt door de kleine achterruit en de dikke C-stijlen. Parkeren is dankzij de compacte afmetingen (4,47 meter lang) geen probleem, en de parkeersensoren helpen daarbij.

De Ioniq is uitgerust met een infotainmentsysteem dat voor die tijd redelijk modern was, met ondersteuning voor Apple CarPlay en Android Auto. De interface is niet de snelste, maar wel duidelijk en eenvoudig te bedienen. De navigatie werkt goed, maar de kaartupdates zijn niet altijd even actueel, wat bij oudere modellen een punt van aandacht kan zijn.

De rijassistentiesystemen, zoals adaptieve cruisecontrol en rijbaanassistent, werken naar behoren, maar zijn niet zo geavanceerd als die in nieuwere modellen. De adaptieve cruisecontrol is wat conservatief ingesteld, waardoor hij soms te vroeg remt, maar dat is beter dan te laat. De Ioniq heeft ook een slimme regeneratieve remmodus die je zelf kunt instellen, wat handig is voor wie het maximale uit de elektrische actieradius wil halen.

Met een officieel verbruik van 4,0 l/100 km en een CO2-uitstoot van 92 g/km is de Ioniq Plug-In een van de zuinigste auto's in zijn klasse. In de praktijk zal het verbruik afhangen van hoe vaak je de accu oplaadt; als je dagelijks korte ritten maakt, kun je bijna volledig elektrisch rijden. Wie de accu niet oplaadt, zal zich moeten redden met het verbruik van de hybride, dat nog steeds laag is.

De vanafprijs van € 25.495 is concurrerend, vooral in vergelijking met duurdere alternatieven zoals de Peugeot RIFTER. De onderhoudskosten van Hyundai zijn over het algemeen redelijk, en de batterij heeft een lange garantie. Wel moet je rekening houden met het feit dat plug-in hybrides door hun complexe technologie duurder kunnen zijn in onderhoud op lange termijn, en dat de vervangingskosten van de accu een aandachtspunt zijn.