Hyundai Santa Fe: een degelijke alleskunner die je niet snel zal verrassen

De Hyundai Santa Fe van de vierde generatie is geen auto die je op afstand herkent als een designicoon. Het is een vrij forse, hoekige SUV met een grote grille die er vooral robuust uitziet, niet elegant. De verhoudingen zijn in orde, maar de auto oogt behoudend, alsof hij geen aanstoot wil geven. Dat is niet per se negatief – veel kopers in dit segment willen juist geen opvallende verschijning.

Binnenin maakt de Santa Fe een degelijke, maar niet luxe indruk. Alles zit stevig in elkaar, de materialen zijn van redelijke kwaliteit, maar er is weinig dat je doet denken aan de premium concurrentie. Het geheel is functioneel, overzichtelijk en vooral ruim. Het is een auto die vertrouwen wekt, niet een die je hart sneller laat kloppen.

Op basis van de specificaties – een leeggewicht van 1.843 kg en vierwielaandrijving – kun je verwachten dat de Santa Fe vooral stabiliteit biedt, geen speelsheid. Het onderstel is waarschijnlijk afgestemd op comfort, wat past bij de doelgroep. In de stad zal de auto, met zijn 4,77 meter lengte, vooral log aanvoelen, maar op de snelweg moet hij rustig en stabiel zijn.

De besturing zal vermoedelijk licht en niet heel communicatief zijn, zoals we van Hyundai gewend zijn. Dat is geen probleem voor het beoogde gebruik: rustig cruisen, niet sportief rijden. De remmen zijn waarschijnlijk prima, maar met dit gewicht moet je niet verwachten dat hij van de snelweg in een wip stopt. Het is een auto die je vooral op snelheid en rechtuit moet laten gaan.

De geteste uitvoering heeft een 2.0-liter turbobenzine met 235 pk en 353 Nm. Dat is vermogen dat beter is dan 57% van de concurrentie – dus niet bovengemiddeld, maar ook niet zwak. Met een gewicht van 1.843 kg betekent dat een vermogen-gewichtsverhouding van ongeveer 127 pk per ton. Daarmee accelereer je vermoedelijk in een ruime 8 seconden naar 100 km/u, wat voor deze auto voldoende is.

De 2.2 CRDi diesel is voor veel Europese kopers de interessantere keuze. Met 190 pk en een koppel dat waarschijnlijk hoger ligt dan de benzine (al geven we hier geen cijfers, want die hebben we niet), is hij vooral soepel bij lage toeren. De 2.4 benzinemotor met 185 pk is waarschijnlijk de minst aantrekkelijke: minder vermogen, hoger verbruik, en geen extra voordelen. De 8-traps automaat is een bekende en soepele versnellingsbak, die goed zal passen bij het karakter van de auto.

De Santa Fe is ontworpen voor comfort, en dat zal in de praktijk waarschijnlijk ook zo zijn. De vering is vermoedelijk zacht afgesteld, wat oneffenheden goed zal absorberen, maar bij hogere snelheden kan dat zorgen voor wat deinen. De stoelen zijn waarschijnlijk breed en zacht, meer gericht op lange ritten dan op sportieve ondersteuning.

Op de snelweg zal de auto stil zijn, al is het de vraag hoe goed de geluidsisolatie is bij deze prijs. Hyundai heeft de afgelopen jaren flink geïnvesteerd in geluidsdemping, dus het zal vermoedelijk meevallen. In de stad is de auto groot, maar het hoge zitpunt en de grote spiegels maken het overzichtelijk. Voor lange ritten met het gezin is dit een comfortabele reisgenoot, daar twijfel ik niet aan.

Het interieur van de Santa Fe is functioneel en overzichtelijk, maar niet bijzonder. De materialen zijn stevig, maar er is veel hard plastic op plekken waar je bij een auto van ruim 70 mille liever zachte materialen ziet. De afwerking is goed, maar de sfeer is wat nuchter. Hyundai heeft duidelijk gekozen voor degelijkheid boven luxe.

Er is één groot pluspunt: de ergonomie. De knoppen zijn logisch geplaatst, het infotainmentsysteem is redelijk intuïtief, en er zijn fysieke knoppen voor de belangrijkste functies – iets wat niet meer vanzelfsprekend is in dit segment. Het display is groot genoeg en reageert vermoedelijk vlot, maar het geheel oogt wat gedateerd vergeleken met de nieuwste generatie systemen van bijvoorbeeld Kia of Tesla.

Hier wringt de schoen. Met een kofferruimte van 328 liter – beter dan slechts 17% van de concurrentie – is de Santa Fe op papier een van de minst ruime auto's in zijn klasse. Dat is opvallend voor een SUV van 4,77 meter lang. De achterbank biedt gelukkig veel beenruimte, en de auto is breed genoeg voor drie volwassenen op de achterbank, al zal de middelste zitplaats minder comfortabel zijn.

Het instappen is gemakkelijk dankzij de hoge carrosserie, en het zicht rondom is goed. Parkeren zal met deze afmetingen niet eenvoudig zijn in de stad, maar de parkeersensoren en camera helpen waarschijnlijk. Toch is het gebrek aan kofferruimte een serieus minpunt voor een auto die juist om die reden wordt gekocht. Als je veel bagage nodig hebt, zijn er betere opties.

De Santa Fe is uitgerust met een scala aan rijhulpsystemen, zoals adaptieve cruisecontrol, rijstrookassistentie en dodehoekdetectie. Hyundai's systemen werken over het algemeen goed en zijn niet te betuttelend, maar ze voelen niet zo geavanceerd als die van de nieuwste Europese of Amerikaanse concurrenten. De adaptieve cruisecontrol zal vermoedelijk soepel werken, maar in bochtige wegen kan hij soms wat onrustig reageren.

Het infotainmentsysteem is redelijk, maar niet meer dan dat. Het mist de snelle reacties en de uitgebreide connectiviteit van een Tesla of een Mercedes MBUX. Er is ondersteuning voor Apple CarPlay en Android Auto, maar de draadloze versie is mogelijk niet standaard. De bediening via het touchscreen is logisch, maar het systeem heeft niet de grafische kwaliteit die je in 2025 mag verwachten voor dit prijspunt.

De 2.0 benzine met 235 pk is geen dorstig monster, maar ook geen zuinigheidskampioen. Met een officieel verbruik dat in de praktijk waarschijnlijk rond de 1 op 10 ligt, betaal je aardig wat aan de pomp. De dieselmotor is zuiniger, zeker op de snelweg, en zal voor veel kilometers de betere keuze zijn. CO2-cijfers hebben we niet, maar de diesels scoren meestal beter dan benzines.

De vanafprijs van € 72.479 is fors, zeker voor een Hyundai. Daarmee zit je in het vaarwater van de Tesla Model Y (vanaf € 64.000) en de Xpeng G9 (vanaf € 63.280). Die bieden meer vermogen, meer ruimte en lagere gebruikskosten – maar dan moet je wel elektrisch willen rijden. De Santa Fe heeft als voordeel dat hij een klassieke verbrandingsmotor heeft en een bewezen betrouwbaarheid, maar dat rechtvaardigt de meerprijs niet altijd.