Hyundai Veloster: eigenzinnig, maar vooral een compromis

De Hyundai Veloster is een buitenbeentje in het segment, en dat is op z'n minst opvallend te noemen. De meest opvallende feature is de asymmetrische carrosserie: aan de bestuurderskant heeft hij één deur, aan de passagierskant twee. Het is een ontwerpkeuze die je óf briljant vindt óf ronduit vreemd, maar je kunt hem niet negeren. Met een lengte van 4293 mm en een hoogte van slechts 1400 mm ligt hij laag en breed op de weg.

Het design is hoekig en druk, met veel scherpe lijnen die de auto een agressief uiterlijk geven. Het is geen auto die je over het hoofd ziet, maar of dat ook betekent dat hij mooi is, is een tweede. De eerste indruk is vooral er één van originaliteit en durf, iets wat in een zee van saaie hatchbacks verfrissend werkt, maar ook vragen oproept over de functionaliteit van het concept.

Op basis van de cijfers belooft de Veloster een boeiende rijervaring. Met een leeggewicht van 1325 kg is hij relatief licht, beter dan 81% van zijn concurrenten, wat zou moeten zorgen voor een wendbaar karakter. De voorwielaandrijving en het lage zwaartepunt (1400 mm hoog) suggereren dat hij zich graag in bochten laat gooien, al blijft het gissen naar de daadwerkelijke feedback van de besturing.

Het vermogen van 201 pk is beter dan 45% van de concurrentie, maar het koppel van 264 Nm is opvallend laag voor een turbomotor, beter dan slechts 20%. Dat betekent dat je de 1.6T hoog in de toeren moet houden om vooruitgang te boeken. In de stad zal de motor vermoedelijk wat lui aanvoelen onderin, maar op de snelweg en het circuit komt hij tot leven. De handgeschakelde 6-versnellingsbak is een pluspunt voor de liefhebber die zelf wil schakelen.

Het hart van de geteste uitvoering is een 1.6-liter turbobenzine met 201 pk en 264 Nm. Die cijfers zijn voor een auto van dit formaat aardig, maar niet spectaculair. Het specifieke koppel is laag, wat betekent dat de motor zijn beste werk pas boven de 3000 toeren doet. Het officiële verbruik van 8,1 l/100 km is aan de hoge kant, beter dan slechts 24% van de concurrentie, en een teken dat deze motor vooral dorstig is als je hem aanspreekt.

Naast de 1.6T zijn er twee 2.0-liter atmosferische motoren met 147 pk. Die versies zijn duidelijk minder sportief en zullen vermoedelijk vooral gekozen worden door wie het uiterlijk wil zonder de prestaties. Het verschil in vermogen is groot, maar het verbruik is met 7,8 tot 8,4 l/100 km nauwelijks lager. De 1.6T is daarmee de enige logische keuze voor wie de Veloster zijn naam eer aan wil doen doen.

Met een wielbasis die niet is opgegeven, maar gezien de lengte van de auto, is de verwachting dat de Veloster krap is achterin. Voorin zitten is vermoedelijk prima, met goede stoelen die je op hun plek houden in bochten. De lage zithouding hoort bij het coupékarakter, maar maakt in- en uitstappen minder vanzelfsprekend.

De geluidsisolatie zal vermoedelijk niet het sterkste punt zijn; auto's met een sportief karakter laten vaak meer wind- en bandengeruis door. Op lange ritten is de Veloster daardoor waarschijnlijk minder ontspannen dan een reguliere hatchback. Het is een auto die je neemt voor de rit zelf, niet voor de rust tijdens die rit.

In het interieur vind je een mix van materialen die bij een auto in dit segment past: veel hard plastic, maar ook enkele zachte accenten. Het ontwerp is sportief en gericht op de bestuurder, met een centrale console die naar de coureur is gericht. De asymmetrische deuren hebben ook invloed op het interieur: de ene kant heeft een portier, de andere twee, wat leidt tot een ongebruikelijke maar interessante opzet.

De ergonomie is vermoedelijk prima, met alle belangrijke bedieningselementen binnen handbereik. Het infotainmentsysteem van Hyundai is over het algemeen goed doordacht en reageert vlot. Toch is het interieur niet zo speciaal als het exterieur doet vermoeden; het is vooral functioneel, met een vleugje eigenzinnigheid.

Hier wreekt de eigenzinnigheid zich. De Veloster heeft een kofferbak van 564 liter, beter dan 79% van de concurrentie, wat verrassend ruim is voor een auto met een coupé-achtige daklijn. De achterbank is echter het zwakke punt: door het asymmetrische deurconcept is de toegang tot de achterbank aan de bestuurderskant een stuk lastiger, en achterin is het hoofd- en beenruimte beperkt.

Het zicht naar achteren is vermoedelijk matig door de aflopende daklijn en de dikke C-stijlen. Parkeren zal vooral vertrouwen op de sensoren en camera's, want goed uitkijken is er niet bij. De Veloster is een auto voor twee personen met af en toe een extra passagier, niet voor een gezin.

Hyundai staat bekend om zijn uitgebreide technologiepakket, en de Veloster zal daar geen uitzondering op zijn. Verwacht een modern infotainmentsysteem met smartphone-integratie en een scala aan rijassistentiesystemen. De vraag is hoe goed die systemen in de praktijk werken; Hyundai's systemen zijn over het algemeen betrouwbaar maar niet altijd de meest verfijnde.

De 1.6T-uitvoering is gericht op prestaties, dus is de kans groot dat hij is uitgerust met een launch control en een sportmodus die het gaspedaal en de besturing aanscherpt. Of die modi daadwerkelijk het rijgedrag verbeteren, is op basis van specificaties niet te zeggen, maar ze dragen wel bij aan het speelgoedgevoel dat deze auto wil uitstralen.

Het officiële verbruik van 8,1 l/100 km is aan de hoge kant voor een auto met 201 pk. In de praktijk zul je daar met sportief rijden al snel boven zitten. De 2.0-liter motoren zijn niet zuiniger, dus er is geen economische keuze binnen het gamma. Dit is geen auto voor wie op de centen let.

De prijs van de Veloster is niet opgegeven, maar gezien de concurrentie (Buick Cascada, Tesla Model Y, Mercedes-Benz EQV) zal hij in een lastig segment zitten. Het is een nicheproduct met een beperkte doelgroep, wat de restwaarde niet ten goede komt. Hyundai staat bekend om zijn goede garantie, maar de onderhoudskosten van een turbomotor zijn hoger dan van een atmosferische.