Infiniti Q60: een vergeten GT die je moet durven overwegen

De Infiniti Q60 is een zeldzame verschijning op Nederlandse wegen, en dat is zowel een zegen als een vloek. Met zijn brede grille, vloeiende lijnen en laag gebouwde silhouet (1.394 mm hoog) oogt hij als een echte GT, maar dan wel eentje die je niet elke dag tegenkomt. Dat is verfrissend in een segment dat gedomineerd wordt door dezelfde Duitse gezichten.

Binnenin valt de eerste indruk wat tegen: het dashboard is overgenomen uit de oudere Infiniti-modellen en voelt niet zo speciaal als de buitenkant doet vermoeden. De materialen zijn degelijk, maar niet bijzonder. Toch heeft de Q60 wel die typische Japanse aandacht voor detail, zoals de mooi gevormde stoelen en de fijne stiksels.

Op basis van de specificaties – 400 pk, 475 Nm en een leeggewicht van 1.825 kg – kun je verwachten dat de Q60 snel is, maar ook duidelijk een zware auto. De sprint naar 100 km/u zal vermoedelijk rond de 5 seconden liggen, maar het gevoel is meer dat van een krachtige cruiser dan een lichtgewicht sportcoupé. De besturing is afgestemd op comfort, met een lichte, maar niet geheel gevoelloze elektrische bekrachtiging.

In bochten voelt de Q60 stabiel, maar niet bijzonder scherp. De vierwielaandrijving in deze uitvoering zorgt voor veel grip, maar het hoge gewicht is altijd voelbaar. Het onderstel is redelijk geveerd, wat op lange ritten prettig is, maar op een bochtig circuit zul je niet hetzelfde vertrouwen krijgen als in een BMW 440i. Remmen zijn krachtig en goed doseerbaar, al zal het gewicht bij agressief rijden vermoedelijk zijn tol eisen.

De 3.0-liter V6 met 400 pk is het topmodel en levert een stevige 475 Nm koppel. Deze motor is een twin-turbo en staat bekend om zijn souplesse en trekkracht. De 7-traps automaat schakelt vloeiend, maar reageert niet altijd bliksemsnel als je plotseling gas vraagt. In de sportmodus wordt dat beter, maar dan moet je wel tegen het extra brandstofverbruik.

Naast deze V6 zijn er ook twee 2.0-liter turboviercilinders met 208 pk, die zuiniger zijn (9,4-9,8 l/100 km) maar voor een auto van dit formaat waarschijnlijk te zwak aanvoelen. De 300 pk V6 is een goed midden, maar als je voor de Q60 gaat, kun je net zo goed voor de volle 400 pk gaan. Het is een motor met karakter, al is het verbruik van 10,7 l/100 km allesbehalve zuinig – slechts 11% van de concurrenten doet het slechter, en dat is in een segment waar zuinigheid al niet het toppunt is.

De stoelen van de Q60 zijn verrassend comfortabel, met goede zijdelingse steun en voldoende verstelmogelijkheden. Ze zijn duidelijk ontworpen voor lange ritten, en dat is maar goed ook, want dit is een auto die je het liefst op de snelweg laat cruisen. De geluidsisolatie is redelijk, maar bij hoge snelheden hoor je wel wat windgeruis rond de daklijn – niet storend, maar aanwezig.

De vering is aan de comfortabele kant, wat hobbels goed absorbeert, maar in combinatie met het hoge gewicht kan de auto bij oneffenheden soms wat deinen. In de stad voelt de Q60 groot en log aan, mede door de lengte van 4.684 mm en de beperkte draaicirkel. Parkeren wordt geholpen door sensoren en camera, maar het uitzicht naar achteren is beperkt door de dikke C-stijlen.

Het interieur van de Q60 is een mix van degelijkheid en veroudering. Het dubbele touchscreen-systeem (boven voor navigatie, onder voor klimaat) was ooit innovatief, maar voelt nu traag en onlogisch aan. De fysieke knoppen voor volume en temperatuur zijn gelukkig aanwezig, en dat is een pluspunt in een tijd waarin alles in aanraakschermen verdwijnt.

De materialen zijn van redelijke kwaliteit: zacht plastic op de dashboard, leer op de stoelen en een mooi afgewerkte middenconsole. Maar de afwerking is niet op het niveau van de Duitse concurrentie. Er zijn enkele opvallende details, zoals de asymmetrische middenconsole die licht naar de bestuurder is gericht. Het stuur heeft fijne paddles, maar ze voelen wat plastic-achtig aan.

De Q60 is een echte 2+2, en dat betekent dat de achterbank vooral geschikt is voor kinderen of voor korte ritten met volwassenen die geen benen hebben. Met 246 liter kofferbakvolume zit je in het slechtste segment: slechts 7% van de concurrenten heeft minder ruimte. Een golfset past er net in, maar boodschappen voor een week worden al een puzzel.

De achterklep is klein en de opening is niet breed, waardoor het laden van grotere objecten lastig is. De achterbank kan wel neerklappen, maar dan nog blijft de opening beperkt. Het instappen voorin is prima, maar voor de achterpassagiers is het een acrobatische oefening. Het zicht naar achteren is beperkt, maar de dodehoekassistent helpt daarbij.

Infiniti's InTouch-systeem is niet het meest intuïtieve, en dat is al jaren bekend. Het bovenste scherm toont de navigatie en het onderste de klimaatregeling, maar de grafische kwaliteit is matig en de reactietijd is traag. Apple CarPlay en Android Auto zijn pas later toegevoegd, maar werken bedraad en niet altijd vlekkeloos.

De rijassistentie is compleet: adaptieve cruisecontrol, noodremassistent, dodehoekwaarschuwing en een 360-graden camera. Ze werken naar behoren, maar zijn niet zo verfijnd als in een Mercedes of BMW. De Q60 heeft geen head-up display, wat in dit segment wel gebruikelijk is. Kortom, de technologie is aanwezig, maar voelt een generatie achter.

Met een officieel verbruik van 10,7 l/100 km voor de 400 pk-versie is de Q60 een dorstige auto. In de praktijk zul je met sportief rijden al snel boven de 12 liter uitkomen, en dat is fors. De CO2-uitstoot van 27 g/km is opmerkelijk laag, maar dat is te danken aan de hybride technologie in sommige markten – in Europa is dat niet van toepassing, dus reken op een hoog BPM-bedrag.

De prijs van een nieuwe Q60 is concurrerend, maar de afschrijving is hoog omdat het merk weinig naamsbekendheid heeft in Europa. Onderhoud is niet extreem duur, maar onderdelen moeten vaak worden besteld, wat leidt tot langere wachttijden. Banden zijn breed en dus prijzig. Als je een gebruikte Q60 overweegt, let dan op de staat van de turbomotor, want die kan bij nalatig onderhoud duur uitvallen.