Infiniti Q60 400: Japanse eigenzinnigheid met Amerikaanse spierkracht

De Infiniti Q60 is een zeldzame verschijning, en dat is zowel zijn kracht als zijn zwakte. In een zee van BMW's en Audi's valt hij op door zijn eigenzinnige, gespierde lijnen. De lange motorkap en het aflopende dak geven hem een echte coupé-proportie, al is hij met 1.394 mm hoogte niet zo plat als een echte sportwagen. Het is een auto die je leert waarderen, niet één die je direct omverblaast.

Het design is duidelijk van een andere orde dan zijn Duitse concurrenten. Waar een E-Klasse Coupé elegantie uitstraalt, is de Q60 meer een gespierde atleet. De dubbele kromming in de motorkap en de opvallende koplampen geven hem een eigen gezicht. Toch oogt het geheel niet verfijnder dan de concurrentie; het is vooral anders. De basis is een Nissan Skyline, en dat zie je terug in de proporties.

Stap je in, dan is de eerste indruk minder spectaculair. Het interieur deelt veel met de Infiniti Q50 sedan en voelt niet speciaal genoeg voor een auto die qua prijs in het Duitse premiumsegment opereert. Het is niet slecht, maar het mist de flair die je bij een coupé in dit segment verwacht. Je zit er wel goed, laag en beschut, maar de magie van het exterieur zet zich niet door naar binnen.

De cijfers liegen er niet om: met 406 pk en 475 Nm is dit een serieuze krachtpatser. Het leeggewicht van 1.833 kg is echter aan de hoge kant, wat betekent dat de Q60 400 meer een langeafstandsraket is dan een lichtvoetige bochtenvreter. Op basis van deze specificaties verwacht ik een auto die je het beste tot zijn recht laat komen op brede, open wegen waar hij zijn kracht kan laten stromen.

De AWD-versie die we als referentie nemen, gooit bij nat weer alle 406 pk verantwoord op de weg, maar voegt ook gewicht toe. De RWD-versie is vermoedelijk de puristischere keuze, met een betere balans en een directer gevoel. Het onderstel is afkomstig van de Q50 en is gericht op comfort, niet op het scherpst mogelijke bochtgedrag. De elektrische stuurbekrachtiging van Infiniti (Direct Adaptive Steering) stond bekend om zijn kunstmatige gevoel, dus ik zou de reguliere stuurbekrachtiging verkiezen.

De remmen zijn krachtig, maar met dit gewicht moet je ze wel vertrouwen. In de stad voelt de Q60 log en groot, met een zware motorkap die je niet overziet. Op de snelweg is hij in zijn element: stabiel, stil en met een enorme reserve aan kracht voor een inhaalactie. Het is een auto die gemaakt lijkt voor de Duitse Autobahn, niet voor de Nederlandse rotondes.

De 3.0-liter V6 met 406 pk is het topblok in het Q60-gamma en is een juweel. Het is een motor van Nissan, familie van de VR38DETT uit de GT-R, maar dan met een kleinere inhoud en twee turbo's. Het blok is soepel, trekt al vroeg op en schreeuwt naar 7.000 toeren als je hem pusht. Met 475 Nm aan koppel is er altijd genoeg power, maar het is geen rauw explosief karakter, meer een gestage, krachtige duw.

De 7-traps automaat is een bekend exemplaar, ook in de Q50 en diverse Nissans. Hij schakelt vlot in de sportstand, maar is niet zo snel en scherp als de ZF-8-bakken in Duitse concurrenten. In de normale stand is hij comfortabel en schakelt hij vroeg op om brandstof te sparen. Het is een degelijke bak, maar niet een die je het gevoel geeft dat hij je gedachten leest.

Voor wie minder vermogen nodig heeft, is er de 2.0-liter viercilinder met 211 pk. Die is zuiniger en lichter, maar haalt het karakter van de V6 niet. In dit segment draait het om de motor, en de V6 is de reden om deze auto te kopen. De 300 pk-versie is een prima middenweg, maar als je het topblok kunt bekostigen, is de 400 pk-versie de enige die de zware koets echt rechtvaardigt.

De Q60 is in de basis een comfortabele grand tourer. Het onderstel is afgestemd op het absorberen van oneffenheden, en op de snelweg is hij stabiel en rustig. De stoelen zijn dik gevuld en bieden voldoende steun voor lange ritten, al zijn ze niet zo sportief als de naam '400' doet vermoeden. Het is een auto die je zonder klachten van Amsterdam naar München zou kunnen rijden.

De geluidsisolatie is redelijk, maar niet uitmuntend. Banden- en windgeruis zijn aanwezig, vooral bij hogere snelheden. De V6 is op de achtergrond hoorbaar, maar dat is eerder een pluspunt dan een minpunt. In de stad is de auto minder op zijn gemak: de hoge motorkap en het beperkte zicht maken manoeuvreren een stuk lastiger dan in een lagere sportauto.

Wat opvalt is dat de AWD-versie, die we als referentie gebruiken, extra mechanisch geluid met zich meebrengt. De aandrijflijn is complexer en dat hoor je soms terug in een lichte zoem op de snelweg. De RWD-versie is vermoedelijk stiller en eenvoudiger. Voor puur comfort zou ik de RWD nemen, voor dagelijks gebruik in weer en wind de AWD.

Hier wringt de schoen. Het interieur van de Q60 is duidelijk afkomstig uit een vorig decennium. De materialen zijn degelijk, maar niet speciaal. Er is veel hard plastic op plaatsen waar je in een Duitse concurrent zachte, aangename materialen vindt. De afwerking is netjes, maar mist de precisie en het oog voor detail van een E-Klasse of A5.

Het grootste minpunt is het infotainmentsysteem met dubbele schermen. Het bovenste scherm toont de navigatie, het onderste de klimaatregeling en andere functies. Het idee is aardig, maar de uitvoering is traag, de menu's zijn onlogisch en de graphics zijn gedateerd. Het voelt alsof je met een tablet uit 2015 werkt. De fysieke knoppen voor de klimaatregeling zijn gelukkig aanwezig en werken prima.

De ergonomie is redelijk, met een logische indeling van de bedieningselementen. De stoelen zijn elektrisch verstelbaar en bieden veel mogelijkheden. Het stuurwiel is dik en ligt lekker in de hand. Maar de algehele sfeer is niet speciaal genoeg voor een auto die nieuw ruim 70.000 euro kostte. Je betaalt hier voor de techniek en het rijgedrag, niet voor het interieur.

Een coupé is nooit de meest praktische keuze, en de Q60 is daarop geen uitzondering. De achterbank is klein en alleen geschikt voor kinderen of voor korte ritten met volwassenen die geen benen hebben. De kofferbak is met een inhoud die vergelijkbaar is met die van een middenklasser, maar de opening is klein en de laaddrempel hoog.

Het instappen is laag en vergt wat bukken, maar dat is normaal voor een coupé. Het zicht naar achteren is beperkt, met een kleine achterruit en dikke C-stijlen. Parkeren is een uitdaging, vooral met de lange motorkap die je niet kunt zien. Parkeersensoren en een camera zijn dan ook geen luxe, maar wel noodzakelijk.

In het dagelijks gebruik is de Q60 vooral een auto voor twee personen. De achterbank is meer een noodoplossing dan een echte zitplaats. De auto is het beste op de snelweg, waar hij zijn langeafstandscomfort kan tonen. In de stad is hij groot en log, en het brandstofverbruik zal daar niet vriendelijk zijn.

De Q60 is uitgerust met een scala aan rijhulpsystemen, maar ze zijn niet allemaal even goed uitgewerkt. De adaptieve cruisecontrol werkt naar behoren, maar de rijstrookassistent is soms te invasief en trekt aan het stuur op momenten dat je dat niet verwacht. De systemen voelen aan alsof ze uit een andere tijd komen, wat ze ook zijn.

Het infotainmentsysteem is het zwakke punt. Het is traag, de navigatie is onoverzichtelijk en de kaarten zijn verouderd. De integratie met Apple CarPlay en Android Auto ontbreekt, wat in deze periode een groot minpunt is. Het geluidssysteem van Bose is prima, maar kan het geheel niet redden.

De technologie die wél indrukwekkend is, is de aandrijflijn. De V6 met dubbele turbo is een technisch hoogstandje, en het vermogen wordt soepel op de weg gebracht. De AWD-versie biedt veel grip, maar voegt ook complexiteit toe. Voor de liefhebber van pure techniek is de RWD-versie de meest interessante, omdat die het karakter van de auto het beste laat zien.

Officiële verbruikscijfers zijn niet meegegeven, maar met 406 pk en 1.833 kg is het duidelijk dat deze Q60 dorstig is. In de praktijk zal een verbruik van 1 op 8 tot 1 op 10 realistisch zijn, afhankelijk van je rijstijl. De CO2-uitstoot is hoog, wat betekent dat je in Nederland veel wegenbelasting betaalt. Dit is geen auto voor de zuinige rijder.

De prijs van een gebruikte Q60 400 is interessant, omdat de auto sterk is afgeschreven. Je krijgt veel auto voor het geld, maar je moet wel rekening houden met hoge onderhoudskosten. De V6 is robuust, maar de turbo's en de complexe aandrijflijn kunnen duur uitvallen als ze problemen geven. Banden zijn groot en duur, en het verbruik is hoog.

Qua prijs-kwaliteit is de Q60 een gemengd verhaal. Aan de ene kant krijg je een krachtige, exclusieve coupé voor het geld van een minder uitgeruste Duitse concurrent. Aan de andere kant zijn de afschrijving en de onderhoudskosten hoog, en het interieur is niet van het niveau dat je in dit segment verwacht. Het is een auto die je koopt met je hart, niet met je hoofd.