Infiniti Q60 Convertible: een dorstige samoerai met een zwakke huid

De Infiniti Q60 Convertible is een zeldzame verschijning op de Nederlandse wegen, en dat is zowel zijn kracht als zijn zwakte. Met zijn lange motorkap, gespierde flanken en de typische Infiniti-grille ziet hij er zeker niet verkeerd uit, maar hij mist de elegantie van een Duitse cabrio. Het is meer een gespierde sportwagen dan een chique toerwagen, en dat past wel bij het karakter van de auto.

Het stoffen dak is overigens een slimme keuze: het houdt het gewicht relatief laag en geeft de auto een strakkere lijn dan een vouwdak. Maar met 1.852 kilo is hij nog steeds geen lichtgewicht, en dat voel je in de bochten. De eerste indruk is er een van een auto die vooral indruk wil maken, maar zich niet altijd even verfijnd gedraagt.

Op basis van de cijfers is de Q60 Convertible een auto die je vooral op de snelweg en op bochtige wegen moet rijden, niet in de stad. De achterwielaandrijving en het hoge koppel (362 Nm) suggereren dat hij leuk kan sturen, maar met een leeggewicht van 1.852 kg en een gewichtsverdeling die niet ideaal zal zijn door het dakmechanisme, is het geen lichtvoetige bochtenvreter.

De besturing is vermoedelijk zoals we van Infiniti uit die periode kennen: redelijk direct maar niet heel communicatief. De 7-traps automaat zal soepel schakelen, maar de handgeschakelde 6-bak is waarschijnlijk de betere keuze voor wie op zoek is naar betrokkenheid. De remmen zijn waarschijnlijk prima, maar het hoge gewicht vraagt wel wat van ze, zeker bij stevig doorrijden.

De 3.7-liter V6 met VVEL (Variable Valve Event and Lift) is een prachtig stuk techniek. Hij levert 329 pk en 362 Nm, wat in deze periode beter was dan 86% van zijn concurrenten. Hij draait graag hoog en klinkt daar fantastisch bij, maar hij is ook dorstig: het officiële verbruik van 11,4 l/100 km is slechter dan 95% van de concurrentie.

De acceleratie van 0-100 in 6,4 seconden is netjes, maar niet verbluffend voor een auto met dit vermogen. Dat komt vooral door het gewicht. De topsnelheid van 249 km/u is prima, maar je zult er op de Duitse snelweg wel flink voor moeten doorrijden. De automaat is comfortabel, maar de handgeschakelde versie is zeldzamer en geeft je meer controle over de pittige V6.

De Q60 Convertible is geen auto voor lange ritten met vier personen, maar voor twee personen is het comfort vermoedelijk prima. De stoelen zijn waarschijnlijk stevig maar ondersteunend, en met het dak dicht is het redelijk stil, al zul je op de snelweg wel wat windgeruis horen. Het onderstel is waarschijnlijk aan de stevige kant, maar niet oncomfortabel.

Met het dak open is het natuurlijk een feest, maar het stoffen dak biedt minder isolatie dan een hardtop. De verwarming en de stoelverwarming zullen hun werk moeten doen op frisse dagen. Het instapcomfort is typisch voor een cabrio: je moet wat laag gaan zitten, maar dat went snel.

Het interieur van de Q60 Convertible is een mengelmoes van materialen die in 2013 misschien indrukwekkend waren, maar nu gedateerd aanvoelen. Er is veel zacht plastic en leer, maar de afwerking is niet op het niveau van de Duitse concurrentie. De knoppen en schakelaars zijn logisch gerangschikt, maar er zijn er te veel en ze voelen wat goedkoop aan.

Het infotainmentsysteem is een van de grootste minpunten: het is traag, de graphics zijn gedateerd en de bediening is omslachtig. Fysieke knoppen voor de airco zijn fijn, maar het systeem zelf is een reden om deze auto alleen te kopen als je vooral naar de motor luistert en niet naar het scherm kijkt. De stoelen zijn overigens prima, met voldoende verstelmogelijkheden.

De Q60 Convertible is geen praktische auto, maar dat verwacht je ook niet van een cabrio. De achterbank is eigenlijk alleen geschikt voor kinderen of voor het opbergen van een jas, en de kofferruimte van 334 liter is aan de kleine kant, zeker met het dak open. Met het dak dicht is er iets meer ruimte, maar het blijft krap.

Het zicht naar achteren is beperkt, zeker met het dak omhoog, en de achteruitrijcamera is waarschijnlijk geen overbodige luxe. Parkeren is door de brede carrosserie (1.852 mm) geen pretje in de stad, maar met de parkeersensoren is het wel te doen. De bagageruimte is onregelmatig gevormd, dus golfclubs of grote koffers passen er niet in.

Infiniti stond in die periode niet bekend om zijn geavanceerde technologie, en de Q60 Convertible is daar geen uitzondering op. Het infotainmentsysteem is traag en heeft geen moderne functies zoals Apple CarPlay of Android Auto. De navigatie is onhandig en de bediening via de draaiknop is niet intuïtief.

De rijassistentiesystemen zijn beperkt tot de basics: ABS, stabiliteitscontrole en een aantal airbags. Er is geen adaptieve cruisecontrol of actieve rijbaanassistentie, wat je in deze periode wel bij duurdere concurrenten kon krijgen. Het is een auto die je vooral moet kopen voor de rijervaring, niet voor de technologie.

Het officiële verbruik van 11,4 l/100 km en de CO2-uitstoot van 264 g/km zijn ronduit slecht voor deze periode. In de praktijk zul je waarschijnlijk nog hoger uitkomen, zeker als je het vermogen van de V6 benut. Dat betekent een hoge wegenbelasting en een ruime meerderheid van de concurrentie is zuiniger.

De prijs van de Q60 Convertible is relatief laag, maar de onderhoudskosten kunnen oplopen. Het is een zeldzame auto, dus onderdelen zijn mogelijk duur en niet altijd direct leverbaar. De V6 is betrouwbaar, maar de rest van de auto is minder goed bestand tegen de tand des tijds. Een gedegen aankoopkeuring is dan ook aan te raden.