Infiniti Q70 2.2d: een stille underdog met een raar kloppend hart

De Infiniti Q70 is een verschijning die je niet snel vergeet, al was het maar omdat je hem zelden ziet. Met een lengte van bijna vijf meter en een brede, laaghangende grille heeft hij een uitstraling die ergens tussen Japans zakelijk en Amerikaans pompeus in zit. De verhoudingen kloppen, maar het design is duidelijk van een generatie geleden: scherpe vouwlijnen en een cabine die ver naar achteren staat. Opvallend is de hoeveelheid chroom, vooral rond de raamlijsten en de grille – dat had van mij iets minder gemogen.

Stap je in, dan valt de eerste indruk van het interieur wat tegen. De materialen zijn prima, maar de lay-out voelt gedateerd aan, met veel kleine knopjes en een scherm dat eruitziet alsof het uit 2012 stamt. Toch heeft het ook iets geruststellends: geen gedoe met menu's, gewoon een knop indrukken en het werkt. De stoelen zijn groot en zacht, en de achterbank biedt verrassend veel beenruimte. Kortom: een auto die meer indruk maakt van buiten dan van binnen, maar die wel een zekere charme heeft.

Op basis van de cijfers – 168 pk en 400 Nm – kun je verwachten dat de 2.2d diesel de Q70 vlot genoeg meeneemt, maar niet dat hij je aan de stoelleuning nagelt. Met een leeggewicht van 1.904 kg is het geen lichtgewicht, en dat is te voelen in de acceleratie: 8,9 seconden naar 100 km/u is alleszins acceptabel voor een grote luxe sedan, maar het voelt vermoedelijk trager aan door de kalme, soepele manier waarop de kracht wordt afgegeven. De zeventraps automaat schakelt naar verwachting onopvallend, zoals het een luxe sedan betaamt.

Het onderstel is duidelijk gericht op comfort. De vering is zacht en slikt hobbels met gemak, maar dat gaat ten koste van de precisie in bochten. De besturing is licht en niet overmatig communicatief – je rijdt vooral op de grote golf van koppel, niet op de punt van je stoel. De achterwielaandrijving zorgt voor een klassieke balans, maar met dit gewicht en deze banden zal de Q70 eerder onderstuurd aanvoelen dan dat hij je uitnodigt tot stuurwerk. Op de snelweg is hij naar verwachting een uitstekende reisgenoot: stil, stabiel en ontspannen.

De 400 Nm aan koppel vanaf laag toerental maken dat je zelden het gaspedaal diep hoeft in te trappen. Het is een auto die je leert rijden met een kalme pols, en dat past eigenlijk wel bij het karakter. Remmen zijn krachtig genoeg, maar ook hier geen scherpe bite – alles is erop gericht om je niet te laten schrikken.

De 2.2d dieselmotor is een viercilinder die ook in de Mercedes C- en E-klasse dienst deed, maar hier is hij afgesteld met 168 pk en 400 Nm. Die cijfers zijn netjes voor een auto uit deze periode – beter dan 86% van de concurrentie wat vermogen betreft, en 83% voor koppel. In de praktijk betekent dat een vlotte doortrekker die vooral op de Duitse Autobahn zijn mannetje staat, al moet je niet verwachten dat je er sportieve ambities mee kunt najagen. De 0-100 sprint in 8,9 seconden is niet indrukwekkend, maar wel voldoende om veilig in te voegen.

Het motorengamma van de Q70 is opvallend breed: van deze zuinige diesel tot een 5.6 V8 met 426 pk. De 3.0 V6 diesel is een betere keuze voor wie veel trekt of regelmatig vol beladen rijdt, maar de 2.2d is de meest verstandige voor dagelijks gebruik. De hybride met 365 pk is interessant maar zeldzaam, en de V8's zijn vooral voor de liefhebber die niet naar de pomp kijkt. De zeventraps automaat is een klassieke koppelomvormer, geen moderne dubbelekoppeling – dat betekent soepel maar soms wat traag reageren.

Wat de Q70 uniek maakt in zijn klasse is dat hij nog met een V8 leverbaar was, terwijl de concurrentie al lang was overgeschakeld op zescilinders. Dat zegt iets over de doelgroep die Infiniti voor ogen had: mensen die niet per se willen opvallen, maar wel een flinke motor onder de kap willen hebben. Voor de meeste kopers is de 2.2d echter de meest logische keuze, al was het maar vanwege het verbruik van 4,8 l/100 km – een cijfer dat veel moderne auto's niet eens halen.

De Q70 is gebouwd om lange afstanden te overbruggen zonder dat je na drie uur last krijgt van je rug. De stoelen zijn breed, zacht en voorzien van voldoende verstelmogelijkheden, al is het niet zo uitgebreid als bij een Mercedes S-Klasse. De vering is aan de comfortabele kant, met een demping die hobbels gladstrijkt maar bij hoge snelheden soms wat deinen kan veroorzaken. Op basis van de specificaties en het gewicht verwacht ik dat de Q70 op de snelweg een van de rustigste auto's in zijn klasse is.

Geluid is goed onderdrukt: de viercilinder diesel is op snelheid nauwelijks hoorbaar, en windgeruis is naar verwachting minimaal dankzij de gestroomlijnde vorm. In de stad is de auto wat minder op zijn gemak – de grote afmetingen en het hoge gewicht maken dat hij log aanvoelt bij het manoeuvreren. Parkeren wordt geholpen door sensoren en camera, maar het blijft een lange auto. Voor wie veel in de stad rijdt, is een kleinere auto verstandiger, maar voor de snelweg is dit een uitstekende reisgenoot.

Het interieur van de Q70 is een mengelmoes van degelijkheid en verouderde techniek. De materialen zijn van goede kwaliteit – zacht aanvoelend plastic, echt hout en leer – maar de vormgeving is duidelijk uit een ander tijdperk. Het centrale scherm is klein en heeft een lage resolutie, en de bediening gaat via een draaiknop die niet zo intuïtief werkt als de systemen van BMW of Audi. Er zijn nog genoeg fysieke knoppen, wat sommigen zullen waarderen, maar de algehele uitstraling is niet bijzonder.

Een opvallend detail is de klok in het dashboard, die er wat verloren uitziet tussen de moderne snufjes. De stoelen zijn voorzien van fijn leer dat er duurzaam uitziet, en de afwerking is over het algemeen netjes – geen kraakjes of scheve naden. Toch is het interieur niet het sterkste punt van deze auto; het is functioneel en comfortabel, maar mist de flair van de Zweedse of Duitse concurrentie. Voor iemand die meer geeft om comfort dan om techniek, is dit echter prima.

Met een lengte van 4.981 mm is de Q70 een echte lange-afstandsauto, maar dat betekent niet dat hij praktisch is. De kofferbak biedt 450 liter – dat is minder dan een Ford Mondeo en ook minder dan de meeste concurrenten uit die periode (beter dan 45% van de vergelijkbare auto's). De opening is niet bijzonder groot, en de achterbank is niet neerklapbaar, dus lange voorwerpen zijn lastig te vervoeren. Dat is een gemis voor een auto die ook als gezinsauto zou kunnen dienen.

De achterbank biedt veel beenruimte, maar het instappen vereist een beetje bukken door de aflopende daklijn. Het zicht naar achteren is matig vanwege de dikke C-stijlen, maar parkeersensoren en een achteruitrijcamera helpen. Waar de Q70 wel uitblinkt is in comfort voor de passagiers achterin: de stoelen zijn zacht en er is voldoende hoofdruimte, zelfs voor lange mensen. Als je regelmatig mensen vervoert, is dit een van de betere keuzes in zijn klasse.

Hier wreekt de leeftijd van de Q70 zich het meest. Het infotainmentsysteem is traag, heeft geen ondersteuning voor moderne functies zoals Apple CarPlay of Android Auto, en de navigatie is verouderd. Het systeem wordt bediend via een draaiknop op de middenconsole, die niet zo logisch werkt als de iDrive van BMW. Het is vooral een systeem dat je negeert en vervangt door je telefoon – als je tenminste een goede telefoonhouder kunt vinden.

Wat rijassistentie betreft is de Q70 voorzien van de gebruikelijke systemen uit die tijd: adaptieve cruisecontrol, lane departure warning en een dodehoekmonitor. Die werken naar verwachting betrouwbaar, maar zijn niet zo geavanceerd als de systemen van de nieuwste generatie. Er is geen head-up display, geen draadloos opladen en geen spraakbesturing die je serieus wilt gebruiken. Kortom: de technologie is teleurstellend voor een auto die ooit als premium werd gepositioneerd, maar het is ook niet zo dat je er onveilig door wordt.

De 2.2d diesel is de zuinigste keuze in het gamma, met een officieel verbruik van 4,8 l/100 km en een CO2-uitstoot van 128 g/km. Die cijfers zijn beter dan veel kleinere auto's, en ook beter dan 45% van de concurrentie uit die periode. In de praktijk zul je met een rustige rijstijl waarschijnlijk rond de 6 liter uitkomen, wat nog steeds netjes is voor een auto van dit formaat. De wegenbelasting is echter fors vanwege het hoge gewicht, en dat kan een flinke kostenpost zijn.

De prijs van een gebruikte Q70 is aantrekkelijk, zeker in vergelijking met een vergelijkbare BMW of Audi. Maar let op: het onderhoud kan duur zijn, vooral als je naar een dealer gaat die Infiniti in het programma heeft – en die zijn dun gezaaid in Nederland. De betrouwbaarheid is over het algemeen goed, maar sommige exemplaren hebben last van roestvorming op de achteras en problemen met de automaat. Een aankoopkeuring is dan ook aan te raden, zeker bij een auto met een V8 of hybride.