Infiniti QX50: een eigenzinnige middenklasser met een opvallende motor

De Infiniti QX50 ziet eruit alsof hij zijn eigen regels volgt. De scherpe vouwen in de carrosserie en de opvallende grille geven hem een eigen gezicht, al is het design inmiddels wel wat gedateerd. De verhoudingen zijn klassiek SUV, maar met een licht coupé-achtige daklijn die hem sportiever laat lijken dan hij is.

Binnenin maakt de QX50 een degelijke indruk, maar het is niet het minimalistische, high-tech spektakel dat je in sommige concurrenten vindt. De materialen zijn prima, maar de lay-out is wat rommelig. Het geheel voelt solide aan, maar mist de verfijning van een Audi of BMW. Toch heeft het interieur wel karakter, met die dubbele schermen die in 2018 futuristisch waren en nu vooral wennen zijn.

Op basis van de specificaties belooft de QX50 een comfortabele cruiser te zijn, geen sportieveling. Met 268 pk en 380 Nm is er genoeg kracht, maar de CVT-transmissie zorgt ervoor dat het vermogen op een eigenaardige manier wordt overgebracht. Je hoort de motor op een constant toerental zingen terwijl de snelheid toeneemt, wat wennen is. De acceleratie van 6,3 seconden naar 100 km/u is respectabel, maar voelt door de CVT minder direct aan dan het cijfer doet vermoeden.

Het onderstel is duidelijk op comfort gericht. Oneffenheden worden netjes weggefilterd, en op de snelweg is de QX50 een rustige reisgenoot. Maar in bochten voel je het gewicht van 1.795 kg. De besturing is licht en niet erg communicatief, waardoor je weinig gevoel krijgt voor wat de voorwielen doen. Het is geen auto die uitnodigt tot een sportieve rijstijl, maar voor dagelijks gebruik is hij prima. De remmen zijn krachtig genoeg, al moet je bij stevig doorrijden niet schrikken van de neusduik.

Het belangrijkste verhaal van de QX50 is de 2.0-liter viercilinder met variabele compressie. Dit systeem past de compressieverhouding aan tussen 8:1 en 14:1, afhankelijk van de vraag naar vermogen of efficiëntie. Het is technisch indrukwekkend, maar in de praktijk levert het niet de beloofde verbruiksvoordelen op. Met 268 pk en 380 Nm is de motor krachtig, maar de CVT-transmissie smoort het gevoel van urgentie. De acceleratie van 6,3 seconden is goed voor 70% van de concurrentie, maar de beleving is minder enthousiasmerend.

Er zijn twee uitvoeringen: voorwielaandrijving en vierwielaandrijving. Het verschil in verbruik is minimaal (8,7 versus 9,0 l/100 km), maar de AWD biedt meer tractie en stabiliteit, vooral in natte omstandigheden. De topsnelheid van 230 km/u is ruim voldoende voor de Duitse snelweg, maar de motor moet dan wel hard werken. Het is geen auto die je constant op hoge snelheid wilt rijden, want dan schiet het verbruik snel omhoog.

De stoelen van de QX50 zijn breed en zacht, meer bank dan kuipstoel. Ze bieden weinig zijdelingse steun, maar voor lange ritten zijn ze prima. De verstelbaarheid is groot, al moet je het met handmatige bediening doen op de basisuitvoering. De achterbank is ook comfortabel, met voldoende beenruimte en een verstelbare rugleuning.

De geluidsisolatie is redelijk, maar niet top. Windgeruis is goed gedempt, maar op de snelweg hoor je wel wat bandengeruis. De vering is zacht en comfortabel, maar bij hoge snelheden op een oneffen weg kan de auto gaan deinen. In de stad is de QX50 verrassend prettig, met een goede zithouding en een redelijk overzicht. De CVT zorgt voor een vloeiende, schokvrije acceleratie, wat in het stadsverkeer wel prettig is.

Het interieur van de QX50 is een mengelmoes van stijlen. Er is een stuurwiel met veel knoppen, een middenconsole met een draaiknop voor het infotainment, en twee schermen boven elkaar. Het ziet er druk uit, maar alles is logisch geplaatst. De materialen zijn van goede kwaliteit, met zacht plastic en leder op de belangrijke plekken. De afwerking is netjes, al zijn sommige knoppen wat goedkoop aanvoelend.

De dubbele schermen zijn wennen. Het bovenste scherm toont navigatie en media, het onderste bedient klimaat en instellingen. De grafische kwaliteit is matig en de reactiesnelheid is traag. Fysieke knoppen voor volume en temperatuur zijn aanwezig, maar de menu-structuur is onlogisch. Het is geen systeem waar je snel mee vertrouwd raakt. Maar als je eenmaal weet waar alles zit, werkt het wel.

De kofferbak is met 889 liter enorm voor deze klasse, beter dan 96% van de concurrentie. Dat is het grootste praktische voordeel van de QX50. De laadruimte is goed vormgegeven, met een lage laaddrempel en een vlakke vloer. De achterbank kan in delen worden neergeklapt, waardoor er nog meer ruimte ontstaat.

Het instappen is makkelijk dankzij de hoge daklijn en de brede deuropeningen. Het zicht naar voren is goed, maar de dikke C-stijlen belemmeren het zicht schuin achteren. Parkeren wordt geholpen door sensoren en een camera, maar de hoge achterkant maakt het inschatten lastig. Met een lengte van 4.691 mm is de QX50 niet klein, maar hij past nog net in de meeste parkeervakken.

Infiniti heeft de QX50 volgestopt met technologie, maar niet alles werkt even goed. Het ProPILOT-assistentiesysteem, dat semi-autonoom rijden mogelijk maakt, is beschikbaar. Maar de werking is niet zo soepel als bij systemen van Tesla of Mercedes. De adaptieve cruisecontrol reageert soms abrupt en de rijbaanassistent stuurt af en toe onbedoeld bij.

Het infotainment is het zwakke punt. De dubbele schermen zijn verouderd en de software is traag. Er is ondersteuning voor Apple CarPlay en Android Auto, maar alleen via een kabel. De stemherkenning is niet geweldig en de navigatie is niet intuïtief. Het is jammer dat Infiniti deze systemen niet beter heeft uitgewerkt, want de hardware is wel aanwezig.

Met een officieel verbruik van 9,0 l/100 km voor de AWD-uitvoering is de QX50 geen zuinige auto. In de praktijk zal dit al snel oplopen naar 10-11 l/100 km, zeker in de stad. De CO2-uitstoot is hoog, wat resulteert in een hoog bijtellingspercentage voor zakelijke rijders. Dit is een groot minpunt in een tijd waarin veel concurrenten hybride of efficiëntere motoren aanbieden.

De prijs van de QX50 ligt in lijn met de concurrentie, maar het hoge verbruik en de hogere wegenbelasting maken hem duur in het gebruik. De onderhoudskosten zijn gemiddeld, maar Infiniti heeft een klein dealernetwerk, wat kan leiden tot langere reistijden voor onderhoud. De inruilwaarde is ook onzeker, omdat het merk niet zo populair is als Audi of BMW. Overweeg je een QX50, reken dan op hogere totale kosten dan bij de concurrentie.