Infiniti QX80: Amerikaanse brutaliteit met een dorst die je niet snel vergeet

De Infiniti QX80 is niet subtiel. Met 5,29 meter lengte en 2,03 meter breedte parkeer je hem niet even snel voor de supermarkt; je manoeuvreert hem. De hoge, hoekige neus en de enorme grille maken duidelijk dat dit een auto is die geen vrienden wil maken, maar indruk. Hij ziet er duur uit, op een manier die in Amerika heel normaal is en in Europa lichtelijk gênant.

Binnenin is de eerste indruk beter dan je op basis van het uiterlijk zou verwachten. Veel leer, veel hout en stoelen die meer weg hebben van banken. Maar dan zie je het infotainmentscherm en de knoppen die duidelijk uit een vorig decennium stammen. Het is alsof je een luxe hotel binnenloopt met meubilair uit de jaren negentig: comfortabel, maar gedateerd.

Met 2.555 kilo leeggewicht is de QX80 geen lichtgewicht, maar de V8 van 405 pk en 560 Nm zorgt ervoor dat je niet het gevoel hebt dat je een sleepboot bestuurt. De acceleratie is meer dan voldoende, al voelt hij door het gewicht nooit echt snel. De besturing is licht en vaag, zoals je van een Amerikaanse SUV mag verwachten, en in bochten voel je elk kilogrammetje. Dit is geen auto voor de bergpassen.

Op de snelweg is de QX80 echter op zijn best. Hij glijdt over het asfalt, is muisstil en de lange wielbasis zorgt voor een stabiliteit die kleinere SUV's niet kunnen evenaren. In de stad is hij minder gelukkig; de remmen moeten hard werken en het zicht rondom is beperkt, ondanks de hoge zitpositie. Parkeren is een sport op zich, maar de camera's helpen.

De 5.6-liter V8 is het kloppend hart van de QX80. Met 405 pk en 560 Nm is hij niet de krachtigste in zijn klasse, maar het karakter is onmiskenbaar. De zeventrapsautomaat schakelt soepel, maar soms wat traag wanneer je plotseling gas vraagt. De motor loopt zijdezacht en klinkt goed, al is het geluid meer een tevreden gegrom dan een sportief gebrul.

Infiniti biedt de QX80 aan met achterwielaandrijving of vierwielaandrijving. De RWD-versie die wij als uitgangspunt nemen, is iets zuiniger, maar met 14,7 l/100 km is dat relatief. De AWD-versie doet daar nog een schepje bovenop. Qua prestaties zit hij in de top 10% van zijn concurrenten, maar dat is ook logisch: de meeste concurrenten zijn geen SUV's van 2,5 ton. Het is een motor die thuishoort in een pick-up, niet in een luxe SUV.

De stoelen van de QX80 zijn fenomenaal. Ze zijn breed, zacht en bieden voldoende ondersteuning voor lange ritten. Voorin en in de tweede rij zit je als een koning. De derde rij is minder comfortabel, maar daar kom je later op terug. De luchtvering is standaard en dat merk je: hobbels worden weggefilterd alsof ze er niet zijn. Het is een van de meest comfortabele auto's die je kunt kopen, zo blijkt uit de specificaties.

Geluidsisolatie is uitstekend. Zelfs op snelwegsnelheden blijft het stil in de cabine, wat bijdraagt aan het gevoel van luxe. De klimaatregeling is verdeeld over drie zones, zodat ook de achterpassagiers hun eigen temperatuur kunnen kiezen. Het enige minpunt is dat de auto bij harder rijden wat deinen vertoont, maar dat is inherent aan het gewicht en de lange veerweg.

Het interieur van de QX80 is een mix van hoogwaardige materialen en gedateerde techniek. Het leer is zacht en het hout is echt, maar de vormgeving is hoekig en ouderwets. Het dashboard is overvol met knoppen, en het infotainmentsysteem lijkt uit een andere tijd te komen. Het scherm is klein en de graphics zijn basic, zeker vergeleken met de concurrentie.

Ergonomisch is het een rommeltje. De knoppen voor de stoelverwarming zitten verstopt onder het scherm, en het touchpad voor het infotainment is onhandig in gebruik. Aan de andere kant zijn er ook positieve punten: de bediening van de airco is gelukkig nog fysiek, en de opbergvakken zijn ruim. Het is een interieur dat je leert waarderen vanwege de ruimte, niet vanwege de techniek.

De QX80 is een meester in praktische zaken. De kofferbak biedt 1.405 liter, meer dan 99% van de concurrenten. Met de derde rij plat is er ruimte voor een complete verhuizing. De achterbank is elektrisch neerklapbaar, wat handig is, maar het duurt even voordat alles is opgevouwen. De derde rij is alleen geschikt voor kinderen; volwassenen zitten met hun hoofd tegen het dak en hun knieën tegen de rugleuning van de tweede rij.

Instappen is gemakkelijk dankzij de hoge zit, maar je moet wel flink je been optillen. De deuren zwaaien wijd open, wat het instappen vergemakkelijkt. Het zicht rondom is matig; de dikke A-stijlen en de hoge motorkap maken het lastig om de hoeken te zien. Parkeren doe je met behulp van de camera's en sensoren, maar zelfs dan blijf je rekenen op een flinke dosis geluk.

Hier wreekt de leeftijd van de QX80 zich. Het infotainmentsysteem is traag, de navigatie is onoverzichtelijk en Apple CarPlay en Android Auto zijn niet aanwezig. Dat is in deze prijsklasse een doodzonde. De rijassistentiesystemen zijn eveneens gedateerd: de adaptieve cruisecontrol werkt houterig en de rijstrookassistent stuurt meer tegen dan mee.

Er is wel een head-up display en een 360-gradencamera, maar die laatste heeft een lage resolutie. Het geluidssysteem van Bose is prima, maar niet uitzonderlijk. Kortom: wie veel waarde hecht aan moderne technologie, moet elders kijken. De QX80 is een auto voor wie technologie vooral als bijzaak ziet.

Het officiële verbruik van de RWD-versie is 14,7 l/100 km. Dat is slechter dan 99% van de concurrenten, en in de praktijk zul je daar niet veel onder blijven. Met een gemiddelde jaarlijkse kilometerage van 20.000 km zit je al snel op 3.000 liter benzine per jaar. De CO2-uitstoot is navenant hoog, wat hem in veel landen onaantrekkelijk maakt qua belasting.

De prijs van de QX80 is niet meegestuurd, maar gezien het segment zal hij niet goedkoop zijn. Daarbij komen hoge onderhoudskosten en een verzekeringspremie die je niet wilt zien. Banden zijn groot en duur, en de remmen hebben het zwaar met het gewicht. Dit is een auto voor wie geld geen rol speelt, of voor wie een fiscaal vriendelijke constructie heeft.