Jeep Renegade: stoer bedoeld, maar vooral een compromis

De Jeep Renegade doet precies wat Jeep wil: hij ziet er direct uit als een echte Jeep, maar dan in zakformaat. De ronde koplampen, de zeven sleuven in de grille en de vierkante wielkasten maken dat hij op de parkeerplaats meer aandacht trekt dan een willekeurige grijze crossover. Van voren is hij eigenlijk best geslaagd, al doet de hoge, korte neus hem geen gunsten.

Achteraan oogt hij wat rommelig, met die hoge, smalle achterlichten die in de C-stijl zijn geïntegreerd. Het geheel staat stevig op zijn wielen, maar de proporties verraden dat dit een kleine auto is die stoer probeert te doen. De overhangen zijn kort, de wielbasis relatief lang voor het formaat. Het is een ontwerp met karakter, al is het de vraag of het karakter niet vooral aan de buitenkant is opgebracht.

Op basis van de specificaties en het platform dat hij deelt met de Fiat 500X, mag je geen wonderen verwachten. Het onderstel is afkomstig van een kleine Fiat en dat is te merken. De besturing is licht en tamelijk gevoelloos, wat in de stad prima werkt maar op de snelweg minder vertrouwen geeft. Met een gewicht van 1.472 kilo is hij niet licht, en dat voel je terug in de reacties.

Het hoge carrosseriegedrag in combinatie met de relatief lange veerweg zorgt voor deining op golvend asfalt. In bochten helt hij duidelijk over. De remmen doen wat ze moeten, maar de motorrespons van de 1.4 MultiAir is wat lui onderin. Het is geen auto die uitnodigt tot sportief rijden, hij wil vooral rustig voortkabbelen. Daar is hij dan weer wel aardig in, zolang het wegdek niet te veeleisend is.

De 1.4 MultiAir met 170 pk en 249 Nm is de sterkste benzine in het gamma en met 8,8 seconden naar de 100 km/u ook niet langzaam. Het koppel ligt echter pas hoger in het toerentalgebied, waardoor je de negentrapsautomaat vaak moet laten terugschakelen om vooruitgang te boeken. Die bak schakelt overigens vloeiend, maar reageert soms traag op een abrupt gaspedaal.

Het motorengamma is breed: van een zuinige 1.6 diesel met 120 pk tot een 2.0 MultiJet met 170 pk en vierwielaandrijving. De 1.6 benzine met 110 pk is duidelijk te zwak voor dit gewicht. De diesels zijn zuiniger, maar de meerprijs en het hogere gewicht van de AWD-versies maken ze alleen interessant als je echt offroad gaat. De 2.4 MultiAir is een Amerikaanse benzinemotor die dorstig is en hier zeldzaam. De geteste 1.4 is de beste keuze voor wie benzine wil rijden, maar met 6,9 l/100 km is hij geen zuinigheidskampioen.

De stoelen voorin zijn redelijk comfortabel, al bieden ze weinig zijwaartse steun. De vering is aan de zachte kant, wat oneffenheden redelijk absorbeert, maar op snelheid komt er veel windgeruis rond de hoge spiegels en dakrails binnen. De motor is bij rustig rijden goed hoorbaar, maar niet storend.

Op lange ritten is de zithouding redelijk, dankzij de verstelbare stuurkolom en de redelijk hoge stoelen. De achterbank is minder geslaagd: de rugleuning is recht en de zitting kort. Voor twee volwassenen is het op een middellange rit te doen, maar drie personen is een straf. Het is duidelijk een auto die vooral voorin is ontworpen.

Het interieur probeert stoer te doen met een groot 'Jeep'-logo op het dashboard en wat ruwe materialen, maar de gebruikte plastics zijn hard en voelen goedkoop aan. De afwerking is wisselend, met kieren die niet overal even gelijk zijn. Het is geen schande voor een auto in dit segment, maar de prijs doet anders vermoeden.

De ergonomie is redelijk, met duidelijke knoppen voor de klimaatregeling, al is het infotainmentsysteem niet het snelste. Het scherm is matig van resolutie en reageert soms traag. Positief zijn de fysieke knoppen voor veel functies, waardoor je niet alles via het scherm hoeft te doen. Het stuur voelt goed in de hand, maar de bediening aan de spaken is wat onoverzichtelijk.

Met 351 liter kofferruimte zit de Renegade onder het gemiddelde van de concurrentie. Een Ford B-Max biedt aanzienlijk meer ruimte voor minder geld. De laaddrempel is hoog en de opening niet bijzonder groot. De achterbank kan wel worden neergeklapt, maar niet volledig vlak, en de rugleuning is niet in delen te verstellen.

De auto is met 4,24 meter makkelijk te parkeren, en de hoge zit geeft een goed overzicht vooruit. Naar achteren is het zicht echter beperkt door de dikke C-stijlen en het kleine achterraam. Parkeersensoren zijn geen overbodige luxe, al moet je die bij veel uitvoeringen als optie bijbestellen. De deuren zijn smal en het instappen achterin vraagt om een buiging.

De Renegade biedt een infotainmentsysteem met navigatie, maar de interface is verouderd. Hij werkt traag en de kaarten zijn niet altijd even duidelijk. Apple CarPlay en Android Auto waren in deze periode nog niet standaard, dus je bent aangewezen op de eigen software, die niet mee is gegroeid.

Aan rijassistentie is er niet veel: cruise control is er, maar adaptieve cruise control ontbreekt in de meeste uitvoeringen. Er is een doodhoekwaarschuwing, maar die is niet altijd even nauwkeurig. De systemen die er zijn, werken redelijk, maar je mist de moderne snufjes die concurrenten in deze periode al wel boden. Het is vooral basic technologie in een stoer jasje.

De geteste 1.4 MultiAir verbruikt volgens de opgave 6,9 l/100 km, wat in de praktijk vermoedelijk dichter bij de 8 liter ligt. Met een CO2-uitstoot van 160 g/km zit hij in een ongunstige belastingcategorie. De diesels zijn zuiniger, maar de 2.0 MultiJet is duurder in aanschaf en vraagt om een hogere jaarlijkse kilometerage om zich terug te verdienen.

De vanafprijs van € 27.828 is fors voor wat je krijgt. Concurrenten als de Ford B-Max of Grand C-Max zijn goedkoper en bieden meer ruimte. De onderhoudskosten zijn gemiddeld, maar betrouwbaarheid is niet het sterkste punt van Fiat-Chrysler producten uit deze periode. Elektronische storingen en problemen met de automatische bak zijn niet onbekend. Houd rekening met een reserve voor reparaties.