KTM X-Bow RR: 810 kilo puur extremisme, maar alleen voor de ware liefhebber

De X-Bow RR ziet eruit alsof hij zo uit een sciencefictionfilm komt, of van de tekentafel van een Oostenrijkse ingenieur die te veel koffie heeft gehad. Met een lengte van 3739 mm en een hoogte van amper 1201 mm is het een platte, hoekige pijl die laag over het asfalt scheert. De enorme vleugel voorin en de opvallende neus zijn niet alleen decoratie, ze hebben een functie, maar het maakt de auto wel extreem aanwezig.

Het is geen mooie auto in de klassieke zin, maar wel een die je niet snel vergeet. De open structuur zonder dak of ruiten laat zien dat dit geen gewone auto is. Het is een kart op steroïden, een circuitmonster dat toevallig een kenteken heeft. De eerste indruk is overweldigend, vooral als je beseft dat er maar 810 kilo op de weegschaal staat, beter dan 99% van de concurrentie uit die periode. Dat is een getal dat je niet vaak ziet, en het belooft veel goeds voor wat komen gaat.

De specificaties suggereren dat dit een van de meest directe en communicatieve auto's is die je kunt kopen. Met 810 kilo en achterwielaandrijving is de balans waarschijnlijk fenomenaal. Je zit laag, bijna op de grond, en de besturing is vermoedelijk zo direct dat je elke steen in de weg voelt. Het is geen auto voor boodschappen doen, maar voor het najagen van de perfecte bocht.

Op de open weg zal de X-Bow RR vermoedelijk uitdagend zijn. De vering is ongetwijfeld afgesteld voor het circuit, wat betekent dat je op Nederlandse wegen elk scheurtje in het asfalt voelt. Maar op een circuit moet dit een openbaring zijn. Het lage gewicht zorgt voor een fenomenale remweg en de afwezigheid van overbodige elektronica betekent dat jij, en alleen jij, verantwoordelijk bent voor wat er gebeurt. Het is een auto die je wakker houdt, in positieve zin.

De X-Bow RR wordt aangedreven door een 2.0-liter viercilinder turbomotor, een bekende krachtbron uit de Audi-schappen. Het vermogen is niet gespecificeerd, maar gezien het gewicht van 810 kilo is het waarschijnlijk meer dan genoeg om je hartslag te verhogen. De 6-versnellingsbak is handgeschakeld, wat bijdraagt aan het pure karakter.

De acceleratie zal verbluffend zijn. Met zo weinig gewicht en een motor die zijn werk kent, voelt elke kilometer per uur als een gebeurtenis. De topsnelheid is minder relevant, want dit is een auto die is gebouwd voor bochten, niet voor rechte stukken. De motorrespons is vermoedelijk direct, en het geluid zal allesbehalve subtiel zijn. Het is een motor die je dwingt om te schakelen en te sturen, precies wat je wilt in een auto als deze.

Laat me duidelijk zijn: comfort is niet waar de X-Bow RR voor is gemaakt. Met een hoogte van 1201 mm en geen dak of ruiten, ben je volledig blootgesteld aan de elementen. Regen wordt een marteling, en zelfs op een zonnige dag zul je de wind horen, voelen en proeven. De stoelen zijn waarschijnlijk dun en hard, ontworpen om je op je plek te houden, niet om je te verwennen.

Op een lange rit zal dit een beproeving zijn. De geluidsisolatie is nihil, de vering is stug en de zithouding is extreem. Maar dat is precies de bedoeling. De X-Bow RR is geen auto voor woon-werkverkeer of vakanties; het is een instrument voor sensatie. Als je op zoek bent naar comfort, koop dan een limousine. Als je wilt voelen alsof je in een raceauto zit, dan is dit je auto.

Het interieur van de X-Bow RR is minimalistisch tot op het bot. Er is geen overbodige luxe, geen zachte materialen, geen mooi afgewerkte panelen. Wat je ziet is een stuur, een instrumentenpaneel en een handvol knoppen. Alles is gericht op functionaliteit en gewichtsbesparing.

De afwerking is robuust, maar niet verfijnd. Het is een auto die is gebouwd om te presteren, niet om te imponeren met leder en alcantara. De ergonomie is waarschijnlijk goed, met alles binnen handbereik, maar het gevoel is meer als een raceauto dan als een auto voor de openbare weg. En dat is prima, want dit is geen auto voor de openbare weg.

Praktisch is dit een ramp, en dat is een understatement. Er is geen dak, geen kofferbak om over te spreken, en de toegang tot de auto is een acrobatische oefening. Je stapt over de brede dorpel en laat jezelf in een kuip vallen. Eenmaal binnen is er weinig ruimte voor bagage, en vergeten dat je een boodschappentas nodig hebt.

Maar het is niet alleen slecht. De zichtbaarheid is verrassend goed, omdat je geen dak boven je hoofd hebt. Parkeren is eenvoudig vanwege de kleine afmetingen, al moet je oppassen voor hoge stoepranden. Het is een auto die je alleen pakt voor een ritje zonder bestemming, niet voor iets praktisch.

De technologie in de X-Bow RR is minimaal, en dat is een compliment. Er is geen groot infotainmentscherm, geen rijhulpsystemen die je betuttelen. Je hebt een instrumentenpaneel dat de essentiële informatie toont, en verder moet je het zelf doen. In een wereld waar elke auto vol zit met elektronica, is dit een verademing.

Er zijn geen connected functies of smartphone-integratie, maar dat is niet erg. Deze auto is bedoeld om te rijden, niet om te appen. De weinige elektronica die er is, is waarschijnlijk betrouwbaar, omdat er minder kan stukgaan. Het is een terugkeer naar de basis, en dat is precies wat de liefhebber wil.

Het officiële verbruik is niet gespecificeerd, maar met een 2.0-liter turbomotor en een gewicht van 810 kilo zal het verbruik tegenvallen als je het gaspedaal indrukt. Verwacht een dorstige auto die beloont met prestaties, niet met zuinigheid. De CO2-uitstoot is ook niet gespecificeerd, maar het zal niet bepaald groen zijn.

De prijs is hoog, maar voor een auto met zulke extreme prestaties en een dergelijk gewicht is het te verdedigen. De onderhoudskosten zijn waarschijnlijk ook fors, met dure onderdelen en een motor die zijn onderhoud nodig heeft. Banden zullen snel slijten als je het circuit op gaat, en verzekering zal een uitdaging zijn. Het is een auto voor degenen die bereid zijn te betalen voor de ervaring.