Lamborghini Huracan Performante Spyder: een V10-donderbui waar je voor tekent

De Performante Spyder is niet te missen. Met een lengte van 4.506 mm en een breedte van 1.923 mm ligt hij laag op de weg, en de open bovenkant maakt de agressieve lijnen alleen maar duidelijker. De grote achterspoiler, de diffuser en de centrale uitlaat zijn niet subtiel – maar wie koopt er ook een Lamborghini om op te gaan in het verkeer?

Binnenin valt het contrast op: je zit in een half racepakket met veel alcantara en carbon, maar de schakelpeddels achter het stuur en het startscherm zien er nog steeds modern uit. Het is geen plek waar je rustig wilt lunchen, maar dat is ook niet de bedoeling.

Met vierwielaandrijving en 640 pk hoef je geen coureur te zijn om snel te gaan. De elektronica vangt veel op, maar je voelt dat de achterkant altijd op het punt staat om los te komen als je het systeem uitschakelt. De besturing is direct en zwaar, zoals het hoort bij een auto die op het circuit is ontwikkeld.

Op de open weg is de vering aan de harde kant – je voelt elke krimpvoeg – maar dat is de prijs voor een auto die op de Nürburgring is afgesteld. In de stad is hij minder op zijn gemak: de lage neus en het beperkte zicht maken manoeuvreren een uitdaging. Op snelheid is hij stabiel en voorspelbaar, maar je moet constant opletten.

De 5.2-liter V10 is het hart van deze auto. Met 640 pk en 600 Nm koppel is hij niet de krachtigste in zijn klasse – de Bentley Mulliner Bacalar doet er een schepje bovenop – maar de manier waarop hij toeren maakt is uniek. De zeventraps automaat schakelt razendsnel, maar je wilt vooral zelf schakelen om het geluid te horen.

Met een leeggewicht van 1.507 kg en vierwielaandrijving sprint hij in 3,1 seconden naar 100 km/u, en hij blijft doorgaan tot 325 km/u. Dat zijn cijfers die beter zijn dan 98% van de concurrentie, maar het gaat hier niet om cijfers – het gaat om het gevoel wanneer de naald de 8.000 toeren passeert. De V10 is een van de laatste grote atmosferische motoren, en dat merk je aan alles.

Laten we eerlijk zijn: comfort is niet het doel van deze auto. De stoelen zijn stevig maar bieden weinig zijwaartse steun voor een auto die 1,2 G kan trekken. De ophanging is hard, en met het dak open wordt het lawaai al snel vermoeiend op de snelweg – je kunt beter een helm meenemen.

Toch is de Spyder niet onbruikbaar. De stoelverwarming werkt goed, en de airco kan het interieur koel houden, zelfs met het dak open. Maar voor lange ritten is hij niet gemaakt; na een uur word je moe van het constante gebrul en de trillingen. Dit is een auto voor korte, intense ritten.

Het interieur van de Performante Spyder is een mix van racetechniek en Italiaanse flair. Je krijgt veel alcantara en carbon, maar de afwerking is niet op het niveau van een Bentley – er zitten hier en daar plastic delen die niet bij een auto van dit kaliber passen. Toch heeft het karakter: de startknop onder een rode kap en het digitale instrumentarium zijn direct herkenbaar.

De bediening is wennen. De ruitenwissers zitten op een aparte hendel, en de richtingaanwijzers zijn kleine knopjes op het stuur die je eerst moet vinden. Het infotainmentsysteem is verouderd – het lijkt op een oud Audi-systeem – maar het werkt, en dat is het belangrijkste. Voor een auto uit 2018 is het acceptabel, maar je merkt dat de ontwikkeling is gestopt.

De kofferbak van 99 liter is een grap – je krijgt er een weekendtas in, maar dan houdt het op. Met het dak open wordt dat niet beter; je kunt geen dak voor de kofferbak kopen, dus je bagage ligt open en bloot. Voor een auto die je in het weekend wilt gebruiken, is dat een probleem.

De achterbank is niet meer dan een plank, en de instap is laag – je moet echt laten vallen in de stoel. Het zicht naar achteren is slecht, vooral met het dak omhoog, maar dat is normaal in deze klasse. Parkeren doe je op gevoel, want de parkeersensoren zijn alarmerend maar de auto is zo laag dat je de stoepranden niet ziet.

De Performante Spyder heeft een hoop elektronica, maar het draait allemaal om prestaties. De rijmodi – Strada, Sport en Corsa – veranderen het gedrag van de motor, de versnellingsbak en de stabiliteitscontrole. In Corsa wordt de auto agressief en moet je echt opletten, maar dat is precies wat je wilt op een circuit.

Het infotainmentsysteem is het zwakke punt. Het is traag, de grafische weergave is gedateerd en de navigatie is omslachtig. Er is geen Apple CarPlay of Android Auto – dat was in 2018 al een gemis. Rijassistentie is er niet; je krijgt alleen een achteruitrijcamera, en die is ook niet geweldig. Voor een auto van dit kaliber is dat geen verrassing, maar het is wel een punt om te overwegen.

Het officiële verbruik is niet opgegeven, maar met een V10 van 5,2 liter hoef je geen wonderen te verwachten. In de praktijk zul je rond de 1 op 4 of 5 zitten, en met 640 pk is het verleidelijk om dat vaker te doen. De CO2-uitstoot is eveneens niet gespecificeerd, maar het zal niet onder de 300 g/km liggen.

De prijs van de Performante Spyder ligt ver boven de 300.000 euro, en dat is zonder opties. Onderhoud is duur – denk aan banden die elke 10.000 km moeten worden vervangen en een grote beurt die gemakkelijk 5.000 euro kost. De V10 is betrouwbaar, maar als er iets kapot gaat, betaal je de hoofdprijs. Dit is geen auto voor de zuinige rijder.