Laatste V12 zonder stekker: de Ultimae is een icoon in uitverkoop

De LP780-4 Ultimae is een auto die je niet stil kunt bekijken. Met 4.869 mm lengte, 2.098 mm breedte en een hoogte van slechts 1.135 mm ligt hij plat op de weg als een aangeslagen roofdier. De scherpe lijnen, de enorme luchtinlaten en de diffuser achterin schreeuwen om aandacht. Het is geen subtiel design, maar dat wil je ook niet bij een afscheidsmodel van de V12.

Met 1.550 kg leeggewicht en vierwielaandrijving belooft de Ultimae een hanteerbaar beest te zijn. De specificaties suggereren dat hij met 720 Nm koppel en een 7-traps automaat razendsnel zal schakelen, maar het echte werk zit in de besturing. Lamborghini's vierwielaandrijving staat bekend om zijn stabiliteit, maar ook om een licht onderstuurd karakter. Op basis van de cijfers verwacht ik een auto die je vertrouwen geeft, maar je nooit laat vergeten dat je 780 pk onder je rechtervoet hebt.

De 6,5-liter V12 is het kloppend hart van de Ultimae. Met 780 pk en 720 Nm is hij niet alleen krachtiger dan 98% van zijn concurrenten, maar ook een van de laatste atmosferische twaalfcilinders ooit. De sprint naar 100 km/u duurt 2,8 seconden, een tijd die zelfs moderne hypercars doet blozen. De topsnelheid van 356 km/u is ronduit bizar; geen enkele concurrent uit het INPUT-blok komt daar ook maar in de buurt. De 7-traps automaat is geen dubbelkoppeling, maar Lamborghini's keuze voor een traditionele automaat zorgt voor een vloeiender, bijna mechanisch karakter.

Comfort is niet het eerste waar je aan denkt bij een Lamborghini, maar de Ultimae probeert het wel. Met een leeggewicht van 1.550 kg en een stug onderstel zal hij op Nederlandse wegen vermoedelijk hard aanvoelen, maar de stoelen zijn uitstekend en bieden genoeg zijdelingse steun. De geluidsisolatie is waarschijnlijk matig, maar dat wil je niet anders: het V12-geluid moet je horen. Voor lange ritten is hij geschikt, maar alleen als je niet van plan bent om veel bagage mee te nemen.

Het interieur van de Ultimae is een mengeling van verouderde Audi-techniek en Italiaans drama. De materialen zijn top, met veel leder en Alcantara, maar het infotainment is duidelijk afkomstig uit een vorig decennium. De knoppen zijn logisch gerangschikt, maar het geheel voelt niet zo speciaal als de prijs doet vermoeden. Toch heeft het wel karakter: de startknop onder het rode kapje is een ritueel op zich.

Praktisch is de Ultimae niet. Met een kofferruimte van 139 liter, beter dan slechts 2% van de concurrentie, kun je er geen boodschappen mee doen, laat staan een weekendtas voor twee. De achterbank is niet meer dan een noodoplossing, en instappen is een acrobatische oefening vanwege de lage zithouding. De zichtbaarheid is beperkt, maar parkeren gaat dankzij de camera's en sensoren nog wel.

De technologie in de Ultimae is gedateerd. Het infotainment is traag en de grafische interface voelt ouderwets aan. Rijassistentiesystemen zijn beperkt tot de basis: cruise control en parkeersensoren. Maar dat is niet waar je deze auto voor koopt. De echte technologie zit in de aandrijflijn: de V12 met variabele kleptiming en de geavanceerde vierwielaandrijving die het vermogen op de weg probeert te krijgen.

Het officiële verbruik is niet opgegeven, maar met een 6,5-liter V12 zonder enige vorm van elektrificatie mag je rekenen op cijfers die je bankrekening doen huilen. De CO2-uitstoot zal ruim boven de 300 g/km liggen, wat in Nederland betekent dat je belachelijk veel wegenbelasting betaalt. Onderhoud is ook een dure grap: olie verversen, banden vervangen, remmen... alles kost een vermogen. De prijs van de auto zelf is hoog, maar voor verzamelaars is dit een investering die waarschijnlijk alleen maar in waarde stijgt.