Lamborghini LP780-4 Ultimae Roadster: de laatste, de luidste, de liefste

De Ultimae Roadster is geen auto, het is een statement met wielen. Met zijn 4.869 mm lengte en 1.135 mm hoogte ligt hij plat op de weg, maar de 2.098 mm breedte inclusief spiegels zorgt dat je elke parkeerplaats twee keer meet. De styling is typisch Lamborghini: scherpe lijnen, enorme luchtinlaten en een achtervleugel die meer weg heeft van een meubelstuk dan van een spoiler. Dit is geen subtiel ontwerp, en dat hoeft ook niet.

De open uitvoering verliest de vaste daklijn, maar wint aan dramatiek. De motorkap achter de stoelen is nu van glas, zodat je de V12 kunt zien liggen als een kunstwerk dat toevallig ook 780 pk levert. Het interieur is zoals verwacht: een mix van Alcantara, carbon en harde plastics, maar wel met die kenmerkende Lamborghini-stijl die je nergens anders vindt. De eerste indruk is overweldigend, maar ook een beetje beklemmend — dit is geen auto die je onopgemerkt laat.

Op basis van de cijfers belooft de Ultimae een feestje. Met 780 pk en 720 Nm, gekoppeld aan vierwielaandrijving en een gewicht van 1.600 kg, is de acceleratie naar 100 km/u in 2,9 seconden geen verrassing. De verwachting is dat de wegligging fenomenaal is, maar ook dat de auto je constant op het scherpst van de snede houdt. Dit is geen auto voor beginners; de besturing is waarschijnlijk direct maar zwaar, en de remmen moeten elke dag opnieuw bewijzen dat ze 1.600 kg kunnen temmen.

In de stad zal de Ultimae vermoedelijk een beproeving zijn: de lage neus, de brede carrosserie en het zicht naar achteren dat niet bepaald royaal is, maken parkeren tot een uitdaging. Op de snelweg ligt hij waarschijnlijk als een blok, maar het dakloze rijden betekent dat je constant het gehuil van de V12 hoort — wat op zich geen straf is. Het bochtgedrag is met vierwielaandrijving waarschijnlijk veilig en voorspelbaar, maar ook klinisch; dit is geen auto die je loslaat, maar één die je vasthoudt.

De 6,5-liter V12 is het hart van deze auto. Met 780 pk en 720 Nm levert hij prestaties die 98% van de concurrentie overtreffen, en de topsnelheid van 356 km/u is sneller dan elke andere auto in zijn klasse. De zeventraps automatische transmissie is waarschijnlijk snel en soepel, maar het echte spektakel zit in het geluid — een atmosferische V12 die tot 8.500 toeren mag brullen. Dit is een motor die je niet alleen voelt, maar ook hoort en ruikt.

Er is maar één motorversie, en dat is precies de charme. Geen hybride ondersteuning, geen turbo's, gewoon een grote, dorstige twaalfcilinder die zijn koppel pas bovenin loslaat. De acceleratie van 0-100 in 2,9 seconden is indrukwekkend, maar het gevoel dat je krijgt als je het gaspedaal intrapt is onbetaalbaar. Het verbruik zal echter gênant zijn — dit is geen auto voor mensen die naar de pomp kijken, maar voor mensen die de pomp als een noodzakelijk kwaad zien.

Laat me duidelijk zijn: dit is geen comfortabele auto. De stoelen zijn sportief en bieden veel steun, maar na twee uur rijden zul je het voelen. De vering is hard, zelfs in de comfortmodus, en de geluidsisolatie is — bij een cabriolet — natuurlijk niet bestaand. Dat is geen kritiek, het is een keuze. Wie comfort zoekt, koopt een Mercedes-AMG CLE53 Cabriolet, die met 449 pk een stuk milder is.

Toch is er een zekere charme aan het ongemak. De wind in je haar, het geluid van de V12 dat je trommelvliezen streelt, en het gevoel dat je in een machine zit die is gebouwd om te presteren, niet om te verwennen. De stoelverwarming zal waarschijnlijk werken, maar je zult hem vooral gebruiken om de koude ochtendritten te overleven. Dit is een auto voor korte ritten met een grote glimlach, niet voor een roadtrip van duizend kilometer.

Het interieur van de Ultimae is een mix van high-end materialen en typische Lamborghini-eigenaardigheden. De startknop zit onder een rood kapje, alsof je een raket lanceert, en de versnellingspook is een vreemd vormgegeven ding dat je moet wennen. De materialen zijn prima: Alcantara, leer en carbon, maar de afwerking is niet op het niveau van een Bentley. Het is sportief en rauw, zoals het hoort bij een Lamborghini.

Het infotainment is ondertussen hopeloos verouderd. Het scherm is klein, de graphics zijn uit een ander tijdperk en de bediening is niet intuïtief. Maar eerlijk: wie koopt een Ultimae voor het infotainment? De fysieke knoppen voor de airco zijn aanwezig, en dat is meer dan je van veel moderne auto's kunt zeggen. Het interieur is functioneel, maar het voelt vooral als een cockpit — en dat is precies wat je wilt in een auto die 356 km/u kan halen.

De praktische bruikbaarheid van deze auto is een grap, maar wel een dure. Met een kofferruimte van 139 liter, wat beter is dan slechts 2% van de concurrentie, kun je net een weekendtas kwijt — als die klein is. De achterbank is niet meer dan een opbergplek voor een helm of een tas, en instappen vereist een zekere lenigheid die niet iedereen heeft. Dit is geen auto voor het dagelijks leven, maar dat wist je waarschijnlijk al.

Parkeren is een avontuur op zich. De auto is breed en laag, en het zicht naar achteren is beperkt, vooral met het dak dicht. De parkeersensoren en camera helpen, maar je zult nog steeds voorzichtig moeten manoeuvreren. Aan de andere kant: wie deze auto koopt, heeft waarschijnlijk een chauffeur of een ruime oprit. De zichtbaarheid in het verkeer is uitstekend, maar dan vooral omdat iedereen je ziet aankomen en opzij gaat.

De technologie in de Ultimae is een mengelmoes van oud en nieuw. Het infotainmentsysteem is verouderd, met een trage interface en beperkte smartphone-integratie. De rijassistentie is minimaal: je krijgt wat basisdingen zoals ABS en tractiecontrole, maar geen adaptieve cruisecontrol of lane-keeping assist. Dit is een auto die je zelf moet besturen, en dat is misschien wel de grootste charme.

Wat wel indrukwekkend is, is de techniek onder de huid. De vierwielaandrijving is geavanceerd en verdeelt het koppel slim, en het actieve onderstel past zich aan aan de rijmodus. De rijmodi zijn duidelijk: Strada, Sport en Corsa, en elk verandert het karakter van de auto. Maar verwacht geen futuristische snufjes; dit is een analoge supercar in een digitale wereld, en dat is juist de aantrekkingskracht.

Het officiële verbruik is niet opgegeven, maar we kunnen raden: dit is een van de dorstigste auto's op de markt. Met een 6,5-liter V12 die 780 pk levert, zul je blij zijn als je meer dan 5 km per liter haalt. De CO2-uitstoot is waarschijnlijk astronomisch, en in veel steden zul je binnenkort niet meer welkom zijn. Dit is een auto voor het platteland of de autobahn, niet voor de binnenstad.

De prijs is niet opgegeven, maar verwacht een bedrag dat een huis in een middelgrote Nederlandse stad overstijgt. Het onderhoud is duur, de banden zijn duur, en de verzekering is een nachtmerrie. Maar wie deze auto koopt, doet dat niet voor de kostenbesparing. De Ultimae is een investering in emotie, en als je het geld hebt, is het misschien wel de beste investering die je kunt doen. Totdat de eerste steenslag je voorruit raakt.