Lamborghini Revuelto: een V12 die nog even niet uitsterft

De Revuelto is een auto die je niet over het hoofd ziet. Met een lengte van 4,95 meter en een breedte van ruim twee meter staat hij als een kathedraal op de weg. De lijnen zijn scherper dan ooit, met die typische Lamborghini-hoeken die doen denken aan een stealthjager die per ongeluk de openbare weg heeft gevonden. Hij is lager dan je verwacht, amper 1,16 meter hoog, en dat geeft hem een houding alsof hij ieder moment wil aanvallen.

Het interieur is een verhaal van contrasten: carbon, leder en een groot digitaal scherm dat nu eindelijk ook eens normaal is geïntegreerd. Toch blijft het een Lamborghini, dus verwacht geen ingetogen luxe maar een cockpit die schreeuwt om aandacht. De instap is laag en de dorpels breed, maar dat hoort erbij. Wie in een Revuelto wil stappen, moet er ook voor willen bukken.

Op papier is de Revuelto een raket met vierwielaandrijving, en op basis van de specificaties zal dat in de praktijk niet anders voelen. Met 1015 pk en een gewicht van 1772 kilo is de verhouding vermogen-gewicht fenomenaal – beter dan 99 procent van zijn concurrenten. De besturing is elektrisch, maar Lamborghini heeft de afgelopen jaren bewezen dat ze dat systeem behoorlijk kunnen afstellen. Verwacht een scherpe, maar niet zenuwachtige reactie op de vooras.

De ophanging is een modern actief systeem, dat vermoedelijk zowel op de baan als op de snelweg zijn mannetje staat. In de stad zal hij ongetwijfeld zwaar en log aanvoelen, met een grote draaicirkel en dode hoeken waar je een kleine auto in kwijt kunt. Op de Duitse Autobahn daarentegen, waar je de topsnelheid van 349 km/u zou kunnen benaderen, zal hij vermoedelijk stabiel als een plank liggen. Het remsysteem, met keramische schijven, is waarschijnlijk het enige dat je tegenhoudt om echt domme dingen te doen.

Hier is het belangrijkste verhaal van de Revuelto: een 6,5-liter V12 die wordt bijgestaan door drie elektromotoren. Samen goed voor 1015 pk – een getal dat indrukwekkender is dan welk ander cijfer dan ook. De 0-100 sprint duurt 2,5 seconden, wat sneller is dan vrijwel alles wat ooit op vier wielen heeft gereden. De topsnelheid van 349 km/u is eveneens het domein van hypercars.

De elektromotoren doen meer dan alleen maar het vermogen opkrikken. Ze vullen de gaten in de koppelcurve van de V12, die van nature pas bovenin zijn beste werk doet. Het resultaat is vermoedelijk een acceleratie die nooit aarzelt, zonder de theatrale kick die je bij een turbo zou verwachten. De 8-versnellingsbak met dubbele koppeling schakelt razendsnel, maar of hij zo karaktervol is als de oude automatische single-clutch van de Aventador? Dat betwijfel ik. Die was tergend traag, maar gaf je wel het gevoel dat je een machine bediende. De Revuelto is waarschijnlijk te goed, te effectief, en daardoor misschien iets minder rauw.

De plug-in hybride aandrijving is vooral een strategische zet om de V12 te laten overleven in tijden van emissienormen. In de praktijk betekent het dat je een stukje elektrisch kunt rijden – goed voor de stad, als je ooit in de file staat met 1015 pk onder je rechtervoet – maar zodra je de V12 laat brullen, verbruik je alsof het benzine gratis is. Het is geen auto voor het milieu, maar een auto om het milieu te slim af te zijn.

Laten we eerlijk zijn: niemand koopt een Revuelto voor het comfort. Toch is het beter dan je zou denken. De stoelen zijn stevig maar niet onredelijk, en de actieve ophanging zal vermoedelijk in Comfort-stand verrassend vergevingsgezind zijn. Over oneffen asfalt zal hij niet zo hobbelig zijn als de Aventador, die je ruggengraat na tien minuten herschikte.

Het geluidsniveau is een ander verhaal. De V12 is muziek voor de oren van de liefhebber, maar op de snelweg bij 130 km/u zal het vermoedelijk een constante symfonie zijn die na een uur vermoeiend wordt. De elektrische modus biedt uitkomst, maar dan hoor je opeens bandengeruis en windgeruis – wat misschien nog storender is. Voor lange ritten is er betere keuze, maar voor een middagje touren is het prima te doen.

Het interieur van de Revuelto is een enorme stap vooruit ten opzichte van de Aventador. De materialen zijn kwalitatief hoogwaardig: carbon, alcantara en leder die je normaal alleen in maatpakken tegenkomt. De afwerking is strak, met panelen die netjes op elkaar aansluiten. Het digitale instrumentarium is duidelijk afleesbaar en biedt talloze weergaven, van klassiek tot racerij.

Ergonomisch is het een verbetering, maar nog steeds niet perfect. De knoppen op het stuur zijn talrijk en vereisen gewenning – je moet echt even zoeken naar de ruitenwisser of de richtingaanwijzer. Het centrale touchscreen is vlot en reageert goed, maar tijdens het rijden is het bedienen van functies een afleiding. Fysieke knoppen voor de belangrijkste functies, zoals klimaatregeling, zijn er wel, maar ze zijn klein en zitten laag. Het is geen auto waar je even snel iets instelt zonder je ogen van de weg te halen.

Praktisch is een relatief begrip bij een Lamborghini. De Revuelto heeft een voor- en achterkoffer, die samen genoeg bieden voor twee weekendtassen – maar niet voor twee passagiers met hun bagage. De achterbank is eerder een plank met gordels, bedoeld voor kinderen die hun hele leven al hebben geboekt.

Instappen en uitstappen is een acrobatische oefening, vooral als je wat langer bent. De drempels zijn hoog en de deuren zwaar. Eenmaal binnen heb je verrassend goed zicht naar voren, maar naar achteren is het behelpen met een kleine achterruit en dikke C-stijlen. Parkeren doe je met camera's, en die zijn gelukkig van goede kwaliteit. De draaicirkel is groot, dus in de stad moet je vaak drie keer steken. Het is geen auto voor de supermarkt, maar dat wist je al.

De Revuelto staat bol van de technologie, maar het is niet allemaal even doordacht. Het infotainmentsysteem is gebaseerd op dat van de Huracán en werkt vlot, met draadloze Apple CarPlay en Android Auto. De grafische vormgeving is sportief, maar soms wat druk. De rijmodi zijn uitgebreid: van Città (stad) tot Corsa (race), en alles daartussenin. Elk verandert niet alleen de reactie van motor en bak, maar ook de hoogte van de ophanging.

De rijhulpsystemen zijn aanwezig – adaptieve cruisecontrol, lane assist, dodehoekwaarschuwing – maar ze voelen vaak als een compromis. In een auto die zo hard kan, wil je liever zelf controleren. Het systeem dat je waarschuwt bij het wisselen van rijstrook is echter welkom, want de dode hoek is aanzienlijk. De elektrische aandrijving in de voorwielen zorgt voor torque vectoring, wat de stabiliteit in bochten ten goede komt – een slimme zcannot, maar wel een die je vooral op de limiet zult merken.

Het officiële verbruik van de Revuelto is niet opgegeven in de specificaties, maar laat ons niet doen alsof dat er toe doet. Met 1015 pk en een gewicht van bijna 1.800 kilo zal het verbruik in de praktijk moeiteloos boven de 20 liter per 100 kilometer uitkomen. De CO2-uitstoot is dan ook enorm, wat in landen met een hoge belasting op emissies leidt tot forse aanschafkosten. De elektrische actieradius is waarschijnlijk net genoeg om de stad uit te komen, maar niet om serieus op te rijden.

De prijs van de Revuelto is niet vermeld, maar concurrenten zoals de Mercedes-AMG ONE kosten meer dan een miljoen. Lamborghini zal daar niet ver onder zitten. Onderhoud is een ander verhaal: een V12 die elke 10.000 kilometer een beurt nodig heeft, banden die na een paar trackdays versleten zijn, en verzekeringen die je hypotheek kunnen evenaren. Dit is geen auto voor de spaarzame rijder, maar voor wie geld als speelgoed ziet.