Lancia Delta: een vlucht naar voren die strandde in 2014

Op het eerste gezicht is de Lancia Delta een opvallende verschijning. De scherpe neus met de kenmerkende Lancia-grille en de hoge taille zijn duidelijk anders dan de doorsnee gezinsauto. Met 4,52 meter lengte is hij flink aanwezig, maar de hoge daklijn en de aflopende achterkant geven hem een bijna coupéachtige uitstraling. Het is geen auto die je snel vergeet, al is het design inmiddels wel gedateerd.

Het interieur oogt in eerste instantie ruim en overzichtelijk, maar bij nadere inspectie vallen de harde kunststoffen en de ouderwetse knoppen op. Dit is geen auto die je het gevoel geeft in een premium product te zitten; het is meer een degelijke, praktische auto met een eigen gezicht. De afwerking is redelijk, maar er zijn goedkopere materialen gebruikt die bij een Lancia toch wat teleurstellen.

De cijfers suggereren dat de Delta vooral comfortgericht is, en dat klopt met het beeld dat je van een Italiaanse toerwagen hebt. Het onderstel is waarschijnlijk afgestemd op zachtheid, niet op sportiviteit. Met een leeggewicht van 1.395 kg en 120 pk voelt hij waarschijnlijk traag aan, maar het koppel van 206 Nm vanaf lage toeren helpt om vlot mee te komen in het stadsverkeer.

De besturing is vermoedelijk licht en niet erg communicatief, maar dat past bij een auto die vooral gemaakt is om comfortabel te cruisen. Op de snelweg zal hij stabiel aanvoelen, maar bij hard doorrijden in bochten kun je verwachten dat de carrosserie behoorlijk overhelt. De remmen zijn waarschijnlijk prima voor dagelijks gebruik, maar niets bijzonders. Kortom: geen auto voor de sportieve rijder, maar wel een die je zonder stress van A naar B brengt.

De 1.4-liter turbobenzine met 120 pk is de enige benzinemotor in het gamma en levert 206 Nm koppel. Met een 0-100-tijd van 9,8 seconden is hij allesbehalve snel; in vergelijking met concurrenten uit dezelfde periode doet hij het slechter dan 67% van hen. De topsnelheid van 195 km/u is ook niet indrukwekkend. Dit is geen motor die je hart sneller doet kloppen, maar hij is wel soepel en stil genoeg voor dagelijks gebruik.

De echte aanrader is de 1.6 MultiJet diesel, die eveneens 120 pk levert maar met 4,6-4,8 l/100 km veel zuiniger is. De diesel is leverbaar met een handbak of een automaat, al zal die automaat waarschijnlijk niet de meest snelle schakelingen bieden. Voor wie veel kilometers maakt, is de diesel de logische keuze. De GPL-versie van de benzine is een interessant alternatief voor wie goedkoop wil rijden, maar het verbruik ligt dan wel hoger (8,3 l/100 km).

De stoelen zijn vermoedelijk comfortabel en bieden voldoende steun voor lange ritten, al is het niet duidelijk of ze elektrisch verstelbaar zijn. De vering is waarschijnlijk zacht, wat zorgt voor een rustige rit over hobbelig asfalt, maar bij hogere snelheden kan de auto wat gaan deinen. De geluidsisolatie is een zwak punt; verwacht wat windgeruis rond de spiegels en bandengeluid op ruw asfalt.

In de stad is de Delta verrassend wendbaar dankzij de lichte besturing en het goede zicht rondom. De hoge daklijn zorgt voor een ruim gevoel, en de achterpassagiers hebben waarschijnlijk genoeg hoofdruimte. Toch is dit geen auto die je voor het comfort zou kiezen als er modernere alternatieven zijn; hij is gewoon gemiddeld.

Het interieur van de Delta is een mengelmoes van materialen en stijlen. Er is veel hard plastic, maar ook wat zachtere delen op de deurpanelen. De knoppen en schakelaars voelen degelijk aan, maar ogen ouderwets. Het meest opvallende is het ontbreken van moderne infotainment; je krijgt een simpele radio met een klein scherm, en dat is het wel. Geen Apple CarPlay of Android Auto, want dat bestond nog niet in 2013.

De ergonomie is redelijk; de belangrijkste bedieningselementen zitten op logische plaatsen, maar sommige knoppen zitten onhandig weggestopt. Het stuurwiel is verstelbaar, maar het bereik is beperkt. De afwerking is niet slecht, maar er zijn duidelijk betere auto's in dit segment. Als je van eenvoud houdt, is dit geen probleem, maar wie gewend is aan moderne auto's zal zich hier snel ergeren.

Met een kofferbak van 379 liter zit de Delta in het middelpunt van zijn klasse; beter dan 34% van de concurrenten. Dat is voldoende voor een gezin, maar niet ruim. De achterbank is waarschijnlijk comfortabel voor twee volwassenen, maar drie op de achterbank zal krap zijn. Het instappen is gemakkelijk dankzij de hoge daklijn, en het zicht rondom is goed.

Parkeren wordt geholpen door de overzichtelijke carrosserie, maar de achteruitrijcamera ontbreekt. De draaicirkel is waarschijnlijk redelijk, waardoor je in de stad goed uit de voeten kunt. Al met al is de Delta een praktische auto voor dagelijks gebruik, maar er zijn ruimere opties zoals de Ford B-Max of de Dacia Lodgy, die ook nog eens goedkoper zijn.

Op technologisch gebied is de Delta een dinosaurus. Het infotainmentsysteem is verouderd, met kleine knoppen en een trage respons. Er is geen navigatie, geen smartphone-integratie, en de bediening van de telefoon gaat via Bluetooth, maar dat werkt vaak haperig. Rijassistentiesystemen zoals adaptieve cruisecontrol of lane-keeping assist zijn niet leverbaar, want dit model stamt uit een tijd dat die opties nog niet gemeengoed waren.

Wat wel aanwezig is, zijn de gebruikelijke airbags, ABS en ESP, maar dat is het wel zo'n beetje. In vergelijking met moderne auto's is dit niveau van technologie niet meer van deze tijd. Voor wie een auto zoekt zonder al te veel elektronica, is dat misschien een voordeel, maar de meeste kopers zullen dit als een groot minpunt ervaren.

De benzineversie verbruikt officieel 6,6 l/100 km, wat redelijk is maar niet zuinig. De CO2-uitstoot van 156 g/km betekent dat je in Nederland flink wat belasting betaalt. De dieselversie is zuiniger met 4,6 l/100 km en 120 g/km CO2, waardoor die qua kosten beter uitpakt voor wie veel rijdt. De GPL-versie heeft een hoger verbruik, maar het lagere brandstofprijs maakt het toch interessant.

De prijs van een occasion is laag, wat de Delta een aantrekkelijke optie maakt voor wie met een beperkt budget een ruime auto zoekt. Houd wel rekening met onderhoudskosten die typisch Italiaans zijn: niet exorbitant, maar soms onvoorspelbaar. De betrouwbaarheid is niet het sterkste punt van Lancia, dus een aankoopkeuring is aan te raden. Al met al is het een goedkope auto om te kopen, maar de totale kosten kunnen tegenvallen.