Lancia Ypsilon: stijlvolle stadsecoloog die je niet voor de cijfers koopt

De Lancia Ypsilon is een auto die je niet snel over het hoofd ziet. Met zijn 3,84 meter lengte is hij compact, maar het design is allesbehalve anoniem. De opvallende koplampen en de chique, maar ietwat eigenaardige achterpartij geven hem een uitstraling die je eerder bij een Italiaanse modeaccessoire verwacht dan bij een goedkope stadsauto. Hij oogt verzorgd en zelfs een beetje sjiek, al is het vooral een kwestie van smaak of je dit mooi vindt.

Het interieur maakt die belofte deels waar. Het dashboard is onconventioneel vormgegeven, met een zwevend ogend instrumentenpaneel en een centrale touchscreen dat niet in elk uitvoeringsniveau standaard is. De gebruikte materialen zijn wisselend: zachte delen op de bovenkant, maar hard plastic op de deurpanelen. Het geheel voelt degelijk genoeg aan voor dit segment, maar de goedkopere concurrenten zoals de Opel Karl bieden vergelijkbare kwaliteit voor minder geld.

Op basis van de specificaties is de Ypsilon geen auto die je hart sneller doet kloppen. Met 95 pk en een gewicht van 1.135 kg is de verhouding niet bijzonder, en de acceleratie van 0-100 km/u in 11,4 seconden bevestigt dat. Toch suggereren de cijfers dat het onderstel wel degelijk is afgestemd op comfort. De ophanging is waarschijnlijk zacht genoeg om hobbels in de stad te absorberen, en het korte wielbasis zal zorgen voor een wendbaar karakter in nauwe straatjes.

De besturing is vermoedelijk licht en niet overdreven communicatief, maar dat past bij dit type auto. Op de snelweg zal de Ypsilon met 183 km/u topsnelheid niet uitblinken, maar hij is wel stabiel, al is het motorgeluid van de diesel bij hogere snelheden waarschijnlijk duidelijk aanwezig. Remmen zijn naar verwachting prima voor dit gewicht, maar verwacht geen sportieve balans – dit is een auto die is gemaakt om rustig te rijden, niet om bochten te verslinden.

Het motorengamma van de Ypsilon is divers: een 0.9 TwinAir-benzine met 84 pk, een 1.2 met 69 pk op benzine of CNG, en de 1.3 Multijet-diesel met 95 pk die wij als representatief beschouwen. De diesel levert 200 Nm koppel, wat voor een stadsauto behoorlijk is, maar de prestaties blijven bescheiden. De acceleratie van 11,4 seconden is traag, maar in de stad is dat minder relevant – het koppel zorgt voor voldoende souplesse bij lage toeren.

De 1.3 Multijet is vooral interessant vanwege zijn verbruik: 3,6 l/100 km en 95 g/km CO2 zijn cijfers die beter zijn dan 89% van de concurrentie. Dat maakt hem een van de zuinigste auto's in dit segment, al moet je in Nederland wel oppassen met de hogere bijtelling voor diesel. De handgeschakelde vijfbak is waarschijnlijk schakelbaar, maar de verhoudingen zijn afgestemd op zuinigheid, niet op sportiviteit. De benzineversies zijn minder indrukwekkend, maar bieden een lager instapritme.

Comfort is duidelijk een prioriteit bij de Ypsilon. De stoelen zijn vermoedelijk zacht en ondersteunend genoeg voor lange ritten, al is de ruimte beperkt. De ophanging is waarschijnlijk afgestemd op het gladstrijken van slechte wegen, wat in steden als Rome of Napels een zegen is, maar op Duitse snelwegen kan leiden tot wat deinen. Geluidsisolatie is niet het sterkste punt: de diesel zal duidelijk hoorbaar zijn, en windgeruis rond de spiegels is waarschijnlijk aanwezig.

Voor een auto van 3,84 meter is de binnenruimte redelijk, maar achterin wordt het krap voor volwassenen. De kofferbak van 246 liter is kleiner dan die van de meeste concurrenten – beter dan slechts 7% van de vergelijking – dus lange vakanties vergen creatief inpakken. In de stad is de Ypsilon echter ideaal: compact, gemakkelijk te parkeren en met een draaicirkel die waarschijnlijk klein is. Het is een auto die is gemaakt voor de dagelijkse pendel, niet voor het grote avontuur.

Het interieur van de Ypsilon is een mengelmoes van stijl en praktische keuzes. Het dashboard is origineel vormgegeven, met een groot instrumentenpaneel dat doet denken aan een oud horloge. De bediening is grotendeels intuïtief, maar sommige knoppen zijn klein en liggen niet voor de hand. Het infotainmentsysteem is afhankelijk van de uitvoering, maar reageert waarschijnlijk traag en de graphics zijn verouderd.

De afwerking is wisselend: zachte materialen op het dashboard, maar hard plastic op de deuren en de middenconsole. In vergelijking met de Opel Karl is het interieur van de Ypsilon stijlvoller, maar minder praktisch. De stoelen zijn bekleed met stof die er goed uitziet, maar vlekgevoelig kan zijn. Opbergruimte is beperkt: de deurvakken zijn klein en het dashboardkastje is niet groot. Het is een interieur dat vooral visueel indruk maakt, maar minder overtuigt op het gebied van functionaliteit.

De Ypsilon is een stadsauto in hart en nieren. Met zijn lengte van 3,84 meter is hij gemakkelijk te parkeren, en de hoge zitpositie biedt een goed zicht op de weg. De achterbank is echter krap: twee volwassenen passen er wel, maar drie is een straf. De kofferbak van 246 liter is aan de kleine kant, zeker vergeleken met de Suzuki Baleno die 320 liter biedt. Het instappen achterin is ook niet ideaal vanwege de kleine portieren.

In de stad blinkt de Ypsilon uit: de wendbaarheid is waarschijnlijk uitstekend en het verbruik is laag. Maar zodra je de snelweg op gaat, wordt de auto minder prettig. De hoge carrosserie en het lage gewicht maken hem gevoelig voor zijwind, en het motorgeluid is bij 120 km/u vermoedelijk aanwezig. Voor wie vooral in de stad rijdt en af en toe een korte snelwegrit maakt, is de Ypsilon prima. Voor wie veel kilometers maakt, is een ruimer en stiller alternatief zoals de Dacia Lodgy een betere keuze.

De Ypsilon is niet uitgerust met de nieuwste technologische snufjes. Het infotainmentsysteem is simpel, met een klein touchscreen dat traag reageert en geen smartphone-integratie biedt, tenzij je een duurdere uitvoering kiest. Rijassistentiesystemen zoals adaptieve cruisecontrol of rijstrookassistentie zijn niet beschikbaar – dit is een auto die is ontworpen vóór het tijdperk van de verplichte rijhulpsystemen.

Wat er wel is, werkt waarschijnlijk naar behoren. De airconditioning is handmatig, maar effectief. Het startsysteem is eenvoudig, maar betrouwbaar. In vergelijking met de Suzuki Baleno, die meer technologie biedt voor een vergelijkbare prijs, is de Ypsilon duidelijk minder uitgerust. Maar voor wie technologie niet belangrijk vindt en vooral een auto zoekt met karakter, is dit geen probleem. Het is eerder een deugd dat de Ypsilon niet vol zit met systemen die kunnen falen.

Het verbruik is de grote troef van de Ypsilon. De 1.3 Multijet haalt officieel 3,6 l/100 km en stoot slechts 95 g/km CO2 uit, wat beter is dan 89% van de concurrentie. In de praktijk zal dat cijfer hoger liggen, maar het blijft een van de zuinigste auto's in dit segment. De benzineversies zijn minder indrukwekkend met 4,1 tot 5,2 l/100 km, maar nog steeds redelijk. De CNG-versie is interessant voor wie in de buurt van een vulpunt woont, maar de infrastructuur is beperkt.

Met een vanafprijs van € 14.355 is de Ypsilon niet de goedkoopste in zijn klasse – de Opel Karl is goedkoper – maar hij biedt wel een eigenzinniger karakter. Het onderhoud is niet duur, maar Lancia is een nichemerk in Nederland, wat betekent dat je niet bij elke dealer terecht kunt. De betrouwbaarheid is redelijk, maar niet bovengemiddeld. De afschrijving is waarschijnlijk hoger dan bij een Toyota of Suzuki, dus reken op een hogere totale kostprijs.