Defender 90 V8: ongelogen snel, maar vooral een statussymbool met een vrachtwagenhart

De Defender 90 is een ontwerp dat je niet snel vergeet. Met zijn korte wielbasis van 4.582 mm en die hoekige proporties ziet hij eruit als een speelgoedblok dat toch serieus werk wil doen. De hoge neus, de platte ruiten en die karakteristieke achterlichten maken hem direct herkenbaar. Deze V8-uitvoering voegt daar nog net wat agressie aan toe, al had ik op basis van de cijfers iets meer visuele bravoure verwacht dan alleen wat extra uitlaten.

Stap je in, dan valt op hoe hoog je zit. Het instappen is een klimpartij, maar eenmaal binnen heb je een panoramisch uitzicht over het verkeer. Het interieur oogt robuust, met stevige materialen en een minimalistische maar functionele opzet. Het is geen luxe salon zoals je in een Range Rover vindt, maar dat is precies de bedoeling. Deze auto wil overkomen als gereedschap, ook al kost hij meer dan een gemiddelde nieuwbouwwoning.

Met 2.471 kg leeggewicht is de Defender 90 geen veertje, maar de cijfers suggereren dat Land Rover er toch iets van heeft weten te maken. De acceleratie van 0-100 in 5,2 seconden is ronduit indrukwekkend voor een auto die zwaarder is dan een gemiddelde pick-up. De besturing is naar verwachting licht en wat vaag, maar dat hoort bij een terreinwagen. Op de snelweg voelt hij stabiel, al zul je de massa altijd voelen bij het wisselen van baan.

In bochten moet je niet te veel verwachten. De hoge carrosserie en het hoge zwaartepunt zorgen voor een duidelijke helling, maar de elektronica zal dat waarschijnlijk netjes corrigeren. De remmen hebben veel te stellen met dit gewicht, en hoewel Land Rover goede remmen monteert, is het verstandig om ruim van tevoren te beginnen met remmen. De V8 buldert onder het accelereren, maar op kruissnelheid is het opvallend stil in de cabine — voor zover je dat van een terreinwagen mag verwachten.

Het topmodel heeft een 5.0-liter V8 met 525 pk en 625 Nm, gekoppeld aan een 8-traps automaat. Die cijfers zorgen voor een sprint naar 100 km/u in 5,2 seconden, wat sneller is dan de meeste sportwagens van twintig jaar geleden. De topsnelheid van 192 km/u is echter bescheiden — dat komt door de aerodynamica van een bouwkeet. Het is niet de snelste in zijn klasse, maar de manier waarop hij trekt is indrukwekkend. De 8-bak schakelt naar verwachting vloeiend, maar zal in de sportstand wat langer vasthouden.

Als je niet voor de V8 gaat, zijn er vier andere motoren. De 2.0 SD4 diesel levert 200 of 240 pk en is zuiniger, maar met 7,5 l/100 km nog steeds geen zuinigaard. De 2.0 Si4 benzine met 300 pk is een goede middenweg, maar de 3.0 met 400 pk lijkt de beste balans tussen prestaties en verbruik. Die laatste doet 0-100 in waarschijnlijk rond de 6 seconden, maar verbruikt met 9,6 l/100 km een stuk minder dan de V8. Voor wie echt zuinig wil rijden, is er geen hybride of elektrische versie — dat is een gemis in dit segment.

De stoelen in de Defender 90 zijn stevig maar comfortabel. Ze bieden veel steun, ook op lange ritten, al is de zithouding hoog en rechtop. De vering is afgestemd op terrein, dus op de snelweg voel je oneffenheden wel, maar het is niet oncomfortabel. De luchtvering, die standaard is op de V8, zal ongetwijfeld helpen om de grootste hobbels glad te strijken. Toch is het geen limousinecomfort — je zit nu eenmaal in een auto die gemaakt is voor ruiger werk.

Geluidsisolatie is een van de sterke punten. Ondanks de hoge carrosserie en de grote banden blijft het in de cabine opvallend stil, zelfs bij hogere snelheden. De V8 laat zich horen als je het gas intrapt, maar dat is eerder een genot dan een storend geluid. Op de achterbank is het minder ruim dan in de lange Defender 110, maar voor twee volwassenen is er voldoende plaats. Wie regelmatig met vier personen reist, moet de 90 misschien overslaan en voor de 110 gaan.

Het interieur van de Defender 90 is een mix van robuustheid en moderne technologie. Er zijn fysieke knoppen voor de klimaatregeling en de terreininstellingen — een verademing in een tijd waarin alles in het scherm verdwijnt. De materialen zijn degelijk en bestand tegen een veeg, al zijn er ook wat harde plastics die niet bij het prijskaartje lijken te passen. Het is geen luxe, maar het oogt wel stoer en functioneel.

Het infotainment is van het Pivi Pro-systeem, dat in andere Land Rovers goed werkt. Het scherm is groot en reageert vlot, maar de menu-structuur is soms onlogisch. Het digitale instrumentarium is duidelijk afleesbaar, met een klassieke vormgeving die bij het merk past. Een bijzonder detail is de dakconsole met extra opbergvakken en de talrijke beugels en haken in de laadruimte — die zijn duidelijk bedoeld voor avontuurlijke types die hun uitrusting willen vastzetten.

Met een lengte van 4.582 mm is de Defender 90 een van de kortste in zijn klasse, maar dat betekent niet dat hij onpraktisch is. De kofferbak biedt 793 liter, wat beter is dan 94% van de concurrentie. Dat is ruim genoeg voor een gezin met kinderen of een weekendje weg. De achterbank is neerklapbaar, al is de opening niet enorm groot. Het instappen achter is door de hoge dorpels wat lastig voor minder mobiele passagiers.

Parkeren in de stad is een uitdaging — de breedte van 2.009 mm (zonder spiegels) en het hoge gewicht maken hem log in smalle straten. De hoge zit en de grote ruiten geven een goed overzicht, maar de korte overhangen voor en achter maken hem juist wendbaar op terrein. De draaicirkel is verrassend klein voor zo'n auto, wat het manoeuvreren op parkeerplaatsen iets makkelijker maakt. Toch is dit geen auto voor de binnenstad; hij voelt zich thuis op de snelweg en in het veld.

De Defender 90 staat boordevol elektronica, maar het belangrijkste is het terreinmanagementsysteem. Met instellingen voor gras, modder, zand en rotsen kun je de auto aanpassen aan de ondergrond. De V8 heeft ook een speciale 'Dynamic'-modus die het gaspedaal en de versnellingsbak scherper zet. De rijassistentie is uitgebreid, met adaptieve cruisecontrol en rijbaanassistentie, maar die lijken soms wat te veel in te grijpen naar mijn smaak.

Het Pivi Pro-systeem werkt snel en heeft draadloze Apple CarPlay en Android Auto. De spraakbesturing is redelijk, maar begrijpt niet altijd wat je bedoelt. Er is een head-updisplay dat de belangrijkste informatie in het zicht projecteert. Een bijzondere functie is de 'ClearSight'-achteruitkijkspiegel, die een camera-beeld toont als de achterruit vol zit met bagage. Dat is handig, maar het kost even wennen omdat je ogen moeten overschakelen van scherp op afstand naar scherp op een scherm.

De V8 is een dorstige auto. Het officiële verbruik is 14,5 l/100 km, wat neerkomt op ongeveer 1 op 7. In de praktijk zal dat vermoedelijk nog hoger liggen, zeker als je het vermogen gebruikt. De CO2-uitstoot van 327 g/km is schrikbarend hoog en zorgt voor een flinke bijtelling — als je hem al als zakelijke auto wilt gebruiken. De andere motoren zijn zuiniger, maar ook de 2.0 diesel doet met 7,5 l/100 km niet onder voor een grote SUV.

De prijs van de Defender 90 V8 is fors, maar dat wist je waarschijnlijk al. De onderhoudskosten zijn hoog, vooral omdat Land Rovers bekend staan om hun elektronische problemen. De banden zijn groot en duur, en het gewicht van 2.471 kg eist zijn tol op de remmen. De verwachte restwaarde is redelijk, omdat de Defender een cultstatus heeft, maar de afschrijving in het eerste jaar is nog steeds aanzienlijk. Wie deze auto wil, moet dus niet alleen de aanschafprijs kunnen betalen, maar ook de lopende kosten.