Evoque: nog steeds een blikvanger, maar de cijfers vertellen een eerlijker verhaal

De eerste generatie Evoque is een van die auto's die je nog steeds nakijkt als hij voorbij rijdt. De coupéachtige daklijn, de hoge taille en de brede neus maken 'm visueel veel spannender dan de meeste compacte SUV's uit 2011-2015. Op de weg trekt hij meer bekijks dan een veel duurdere Range Rover Sport, en dat zegt genoeg.

Het interieur doet in eerste instantie ook zijn best om je te imponeren: een minimalistische middenconsole, grote glaspartijen en – in hogere uitvoeringen – een overdaad aan leer. Maar wie beter kijkt, ziet dat sommige materialen minder premium zijn dan het logo doet vermoeden. De eerste indruk is vooral: wat een plaatje. De tweede indruk is: wat een hoge instap en wat een dikke A-stijlen.

Met 241 pk en 340 Nm uit de 2.0 Si4 belooft de benzineversie best wat, maar het leeggewicht van 1.670 kg tempert het enthousiasme. De 0-100 sprint in 7,6 seconden is respectabel, maar niet het soort cijfers dat je op het puntje van je stoel laat zitten. De zesbak schakelt vlot, maar de motor moet duidelijk zijn best doen.

De besturing is licht en vrij direct, maar het onderstel is vooral op comfort gericht. In bochten voel je de massa en is de Evoque geen sportieveling. Op de snelweg is hij stabiel en ontspannen, maar de hoge zit en de dikke dakstijlen vragen bij het invoegen om extra aandacht. De remmen zijn krachtig, maar de auto is zwaar – dus plan je rempunten gerust iets vroeger.

Het motorengamma is interessant: je hebt de keuze uit twee 2.2 diesels (150 of 190 pk) en twee 2.0 benzines (241 pk), met handbak of automaat. De Si4 met 241 pk is de enige benzine in het gamma en is vooral geschikt voor wie niet op een liter kijkt. Het verbruik van 8,5 l/100 km is voor een SUV uit die tijd niet eens zo slecht, maar de CO2-uitstoot van 199 g/km is belastend voor de portemonnee.

De diesels zijn rationeler. De SD4 met 190 pk en 9-bak combineert een prima trekkracht met een verbruik van 6,0 l/100 km – een stuk beter dan de benzine. De 150 pk-versies zijn voldoende voor dagelijks gebruik, maar je moet niet te veel haast hebben. De 9-traps automaat is overigens een aanrader; de handbak is wat harkerig en de koppeling is abrupt.

Qua prestaties scoort de Evoque gemiddeld voor zijn klasse; de acceleratie is beter dan 49% van de concurrentie, en de topsnelheid van 217 km/u is eerder een theoretische waarde. Het koppel van 340 Nm zit boven het gemiddelde, wat je vooral merkt bij het optrekken vanuit stilstand.

De stoelen zijn stevig maar niet overdreven hard, en bieden voldoende steun voor lange ritten. De vering is aan de comfortabele kant, maar over scherpe oneffenheden – zoals klinkerwegen – komt er toch wat schudden door. De geluidsisolatie is redelijk; windgeruis is goed gedempt, maar de banden zijn duidelijk hoorbaar op ruw asfalt.

In de stad is de Evoque verrassend wendbaar dankzij de korte overhangen, maar de hoge motorkap en de dikke A-stijlen beperken het zicht. Parkeren is een kwestie van vertrouwen op de sensoren, die in deze generatie niet altijd even nauwkeurig zijn. Voor lange afstanden is hij prima, maar de achterbank is – zoals bij veel coupé-SUV's – wat krap voor volwassenen.

Het dashboard is een lust voor het oog: een groot centraal display, een strakke lijnvoering en – in de duurdere uitvoeringen – prachtige materialen. Maar wie met een vinger over het harde plastic onder de raamlijn gaat, beseft dat Land Rover hier op kosten heeft bespaard. De knoppen voelen degelijk aan, maar sommige zitten onlogisch verstopt.

De ergonomie is wisselend. De ventilatieroosters en de klimaatregeling zijn duidelijk, maar het infotainmentsysteem reageert traag en de menu-structuur is omslachtig. Een fysieke knop voor het volume is er wel, gelukkig. De middenconsole heeft een groot opbergvak, maar de bekerhouders zijn te ondiep voor een normale beker.

De afwerking is over het algemeen netjes, maar er zijn genoeg meldingen van piepjes en kraakjes na een paar jaar. Het interieur is vooral een plek waar je wilt zitten – als het nieuw is. Na 100.000 kilometer kan het er al wat minder fris uitzien, afhankelijk van hoe de vorige eigenaar ermee omging.

Met een kofferruimte van 575 liter is de Evoque een van de ruimste in zijn klasse; beter dan 86% van de concurrentie. Dat is knap voor een auto die er zo coupéachtig uitziet. De achterbank is echter minder genereus: de beenruimte is krap en de hoofdruimte is beperkt door de aflopende daklijn. Drie volwassenen op de achterbank is een straf.

Het instappen achterin vereist een beetje bukken, en het hoge instapniveau is voor minder mobiele mensen een obstakel. Het zicht rondom is matig door de dikke D-stijlen en de hoge gordellijn. Parkeren is mede daardoor een uitdaging, maar de optionele camera's helpen. De Evoque is dus vooral een auto voor 1 of 2 personen die af en toe wat spullen vervoeren, niet voor een gezin met drie kinderen.

De Evoque uit 2011-2015 biedt een scala aan technologie die toen modern was: een touchscreen, navigatie, en een reeks rijassistentiesystemen. Maar de software is traag en de grafische weergave is gedateerd. Het systeem is niet onbruikbaar, maar je moet geduld hebben.

De rijassistentie – zoals adaptieve cruisecontrol en lane assist – werkt, maar niet zo verfijnd als bij hedendaagse auto's. De dodehoekmonitor is wel nuttig, gezien het beperkte zicht. Land Rover biedt ook een terreinresponssysteem, maar de meeste Evoques zullen nooit meer zien dan een grindpad. Het is vooral een marketingverhaal, maar het systeem doet wat het moet doen.

Connectiviteit is beperkt: Bluetooth werkt, maar de integratie met smartphones is rudimentair. USB-poorten zijn er, maar het opladen gaat langzaam. Kortom: de technologie is van zijn tijd en voelt nu verouderd aan. Als je moderne functies belangrijk vindt, moet je op zoek naar een faceliftmodel of een andere auto.

De officiële cijfers liegen er niet om: de benzine Si4 verbruikt 8,5 l/100 km en stoot 199 g/km CO2 uit, wat in 2015 al niet zuinig was en nu nog steeds fors is. De diesels zijn beter, maar ook geen kampioenen; de SD4 met automaat komt op 6,0 l/100 km. In de praktijk kun je daar nog zo'n 1 tot 1,5 liter bij optellen.

De wegenbelasting en de bijtelling zijn voor de benzineversie hoog, en ook de onderhoudskosten zijn niet mals. Land Rover-dealers rekenen flinke uurtarieven, en sommige onderdelen zijn duur. De Evoque is niet berucht om onbetrouwbaarheid, maar er zijn genoeg meldingen van elektronische problemen en defecte tussenassen. Een occasion met een uitgebreide onderhoudshistorie is dus een must.

De prijs van een tweedehands Evoque is nog steeds niet laag, gezien de vraag naar dit designicoon. Maar je krijgt er wel een auto voor terug die zijn waarde redelijk behoudt. Wie de cijfers naast elkaar zet, ziet dat de Evoque vooral scoort op kofferruimte en koppel, maar minder op verbruik en CO2. Het is een auto die je portemonnee voelt, zowel bij aanschaf als in gebruik.