SVR: 575 pk aan overbodige, heerlijke dwaasheid

De Range Rover Sport SVR is een SUV die eruitziet alsof hij net iets te veel koffie heeft gedronken. De brede grille, de grote luchtinlaten en de vier uitlaatpijpen schreeuwen om aandacht, maar tegelijk blijft het een Range Rover: rechtop, hoog en onmiskenbaar Brits. Met 4.879 mm lengte en 1.984 mm breedte is hij aanwezig op de weg, maar niet zo log als een Cullinan. Het geheel oogt gespierd, maar niet agressief overdreven. De SVR-specifieke bumpers en de diffuser zijn subtieler dan je zou verwachten van een auto die 575 pk levert. Binnenin krijg je een sportief stuur en kuipstoelen, maar het dashboard is nog het oude design van de vorige generatie. Dat voelt niet speciaal genoeg voor een auto die nieuw ruim boven de ton kost.

Op basis van de specificaties moet dit een fascinerende mix zijn. 575 pk en 700 Nm via vierwielaandrijving betekent dat je met vertrouwen het gas in kunt trappen, zonder dat je bang hoeft te zijn dat het achterwiel je voorbij gaat. Het leeggewicht van 2.310 kg is fors, maar de permanente vierwielaandrijving en de luchtvering zouden het geheel moeten stabiliseren. In de stad voelt zo'n bak vermoedelijk log en breed, maar op de snelweg moet hij met 283 km/u top gewoon rustig zijn. De besturing is waarschijnlijk licht en niet overdreven communicatief, zoals bij alle moderne Land Rovers. In bochten zal hij minder strak aanvoelen dan een Jaguar XJR575, die 100 kilo lichter is en een betere gewichtsverdeling heeft. Maar voor een SUV van dit formaat is de SVR waarschijnlijk indrukwekkend capabel, mede dankzij de adaptieve dempers. Het remmen moet met 2.310 kg een serieuze klus zijn, maar Land Rover monteert grote schijven die het vermoedelijk goed aankunnen.

De 5.0-liter V8 met compressor is een bekende: hij levert 575 pk bij een hoog toerental en 700 Nm vanaf laag in het bereik. Die cijfers plaatsen hem in de top 4% van zijn klasse, dus acceleratie is nooit een probleem. De 0-100 sprint duurt 4,5 seconden, wat sneller is dan 91% van de concurrentie, en de topsnelheid van 283 km/u is ronduit indrukwekkend voor een auto die meer dan twee ton weegt. De achttrapsautomaat is een ZF-eenheid die in veel Land Rovers zit; hij schakelt snel en soepel, maar in de sportmodus kan hij soms wat aarzelen. Er is maar één motorversie, dus je hebt geen keuze. Wie zuiniger wil, moet elders kijken, want deze V8 drinkt als een malteser op vakantie: 12,8 l/100 km is slechter dan 97% van de vergelijkbare auto's. De CO2-uitstoot van 294 g/km is ook een probleem voor de belastingaangifte, maar daar kom je later wel achter.

De SVR is een sportieve uitvoering, maar hij is nog steeds een Range Rover. De luchtvering is standaard en zou oneffenheden goed moeten absorberen, vooral in de comfortmodus. De stoelen zijn dik en verstelbaar, met voldoende steun voor lange ritten. Maar de 21- of 22-inch wielen die je vaak ziet, kunnen op slecht asfalt voor een stevige reactie zorgen. Geluid is een dubbel verhaal: de V8 klinkt heerlijk, maar op de snelweg kan het windgeruis bij hoge snelheden toenemen. In de stad is hij verrassend comfortabel, maar de brede carrosserie en de hoge motorkap maken het lastig om je positie in te schatten. Voor een auto die 2.310 kg weegt, is hij opmerkelijk stil in de cabine, maar niet stiller dan een gewone Range Rover Sport.

Het interieur is een mengelmoes van kwaliteit en veroudering. De materialen zijn prima, met leder en Alcantara op de juiste plekken, maar het dashboard is nog van de pre-2018-generatie. Dat betekent veel fysieke knoppen, wat sommigen fijn vinden, maar het ziet er niet zo modern uit als de concurrentie. De SVR-specifieke accenten zijn subtiel: rode stiksels en een sportstuur. De ergonomie is logisch, maar de infotainment is traag vergeleken met nieuwere systemen. De bediening van de klimaatregeling via het touchscreen is niet ideaal, en het scherm is klein. Toch zijn er slimme details, zoals de opbergvakken in de deuren en de koelruimte in de middenconsole. Het geheel voelt degelijk, maar niet speciaal voor de prijs die je betaalt.

Met 490 liter kofferruimte zit je in de middenmoot, beter dan 58% van de concurrentie. Dat is minder dan een gewone Range Rover Sport, omdat de SVR een lagere achterklep heeft. De achterbank is ruim genoeg voor twee volwassenen, maar drie wordt krap door de transmissietunnel. Instappen is makkelijk dankzij de hoge zit, maar de brede drempels kunnen je broek vuil maken. Het zicht naar voren is goed, maar naar achteren is het beperkt door de dikke C-stijlen. Parkeren is een uitdaging vanwege de afmetingen, maar de camera's en sensoren helpen. Voor een gezin is hij praktisch, maar niet de beste keuze in dit segment; een BMW X5 M is ruimer en lichter.

De technologie in de SVR is een generatie achter. Het infotainmentsysteem is het oude InControl Touch Pro, dat traag en soms onlogisch werkt. Er is geen draadloze Apple CarPlay of Android Auto, alleen bedraad. De rijassistentie is beperkt tot adaptieve cruisecontrol en rijbaanassistent, maar die werken niet zo soepel als bij de Duitse concurrentie. Wat wel indrukwekkend is, is de terreinrespons-technologie die Land Rover meelevert, ook al zul je die in een SVR waarschijnlijk nooit gebruiken. Het head-up display is helder, maar de graphics zijn gedateerd. Voor een auto die in 2017 op de markt kwam, is het acceptabel, maar in 2025 voelt het aan als een ouwe telefoon.

Officieel verbruik is 12,8 l/100 km, maar in de praktijk zul je daar met een beetje doorrijden al snel boven zitten. De CO2-uitstoot van 294 g/km betekent hoge belastingen in Nederland en België. De wegenbelasting alleen al is een rib uit je lijf. Verder moet je rekening houden met dure banden, een hoog onderhoudsinterval en een verzekering die je portemonnee doet huilen. De prijs van een nieuwe SVR is hoog, maar de afschrijving is ook fors, want dit is een niche-model. Wie een occasion overweegt, moet letten op de staat van de luchtvering en de V8, want die zijn duur om te repareren. Kortom, dit is geen auto voor de zuinige rijder, maar dat wist je waarschijnlijk al.