Lexus ES 350: stille kracht, maar de kofferbak blijft een raadsel

Met 4,98 meter lengte en 1,86 meter breedte is de ES een echte Amerikaanse sedan, ondanks zijn Japanse roots. De grote trapeziumgrille durft, de strakke lijnen lopen vloeiend naar een aflopende daklijn. Het oogt niet opzichtig, maar wel aanwezig. Opvallend: de wielkasten zijn groot gevuld, wat de auto een gedrongen, stabiele uitstraling geeft.

Binnen stap je in een wereld die vooral rustig en traditioneel is. Geen zwevende schermen of overdaad aan ledstrips, maar een duidelijk ontworpen dashboard met veel zachte materialen. De eerste indruk is er een van degelijkheid, al voelt het geheel minder modern dan bij sommige concurrenten. Het is een interieur dat je moet waarderen om zijn ingetogenheid, niet om zijn vernieuwing.

Op basis van de specificaties belooft de ES een comfortabel rijdende auto te zijn, en dat is precies wat je krijgt. Het onderstel is afgestemd op glijden, niet op bochtenwerk. Met een leeggewicht van 1.655 kg en een wielbasis die lang is, voelt hij stabiel maar niet levendig. De besturing is licht en nauwkeurig, maar mist gevoel. Het is geen auto die je uitdaagt om hard te rijden, maar wel een die je op lange ritten ontziet.

De remmen zijn krachtig genoeg, maar de overgang tussen regeneratief en mechanisch remmen is bij de hybride niet altijd vloeiend. De V6-versie met 306 pk heeft geen regeneratie en remt daardoor voorspelbaarder. Op de snelweg is de ES op zijn best: rechtuit stabiel, stil en relaxed. In de stad voelt hij groot en log aan, vooral bij het parkeren.

De 350 V6 is een 3,5-liter atmosferische benzinemotor met 306 pk en 362 Nm. Dat klinkt als een muscle car, maar het is meer een soepele cruiser. De acceleratie van 6,6 seconden naar 100 km/u is respectabel, maar niet opwindend. De topsnelheid van 211 km/u is voor deze klasse aan de lage kant, zo blijkt ook uit de benchmarkcijfers: beter dan slechts 27% van de concurrentie. De V6 loopt zijdezacht en reageert direct, maar de 8-traps automaat schakelt soms wat traag.

Naast de V6 is er de 300h hybride met 215 pk en een e-CVT. Die is zuiniger (5,3 l/100 km) en stiller bij lage snelheden. De 250 8AT AWD met 203 pk is de instapversie, maar met vierwielaandrijving voor wie dat nodig heeft. De motorkeuze is eigenlijk simpel: neem de hybride voor dagelijks gebruik, de V6 alleen als je de charme van een atmosferische zescilinder niet kunt weerstaan. De benchmark toont dat de prestaties van de V6 niet bovengemiddeld zijn voor deze klasse.

De e-CVT van de hybride is een typisch Lexus-ding: je hoort de motor op toeren komen, maar de snelheid neemt gelijkmatig toe. Dat went, maar het is geen sportieve ervaring. De V6 met de 8AT is traditioneler en voelt daardoor vertrouwder aan.

Comfort is hét domein van de ES. De stoelen zijn breed, zacht en goed verstelbaar. Op lange ritten zul je weinig last hebben van vermoeidheid. De vering is aan de comfortabele kant, met een goede demping van oneffenheden. Alleen op zeer slechte wegen kan de achteras wat gaan deinen.

De geluidsisolatie is uitstekend: weinig wind- en bandengeluid dringt de cabine binnen. De V6 klinkt bij volle acceleratie aangenaam, maar op kruissnelheid is hij nagenoeg onhoorbaar. Dit is een auto die gemaakt is voor kilometers maken, niet voor het najagen van bochten.

Het interieur van de ES is traditioneel maar degelijk. De materialen zijn van hoog niveau: zacht leer, echt hout en strak passende panelen. Het ontwerp is logisch, met duidelijke knoppen voor klimaatregeling en audio. Het infotainmentsysteem wordt bediend via een touchscreen of een touchpad op de middenconsole, maar dat touchpad is niet intuïtief. Het vereist precisie en afleidt tijdens het rijden.

Een opvallend detail: de klok in het dashboard is analoog, wat een klassiek tintje geeft. Maar de digitale teller is helder en goed afleesbaar. De stoelverwarming en -ventilatie zitten in fysieke knoppen, fijn. Het interieur oogt niet zo modern als dat van een Mercedes, maar het voelt wel alsof het de komende twintig jaar niet uit elkaar valt.

De ES is een sedan met een kofferbak van 394 liter. Dat is minder dan de meeste concurrenten, zoals blijkt uit de benchmark: beter dan slechts 26% van vergelijkbare auto's. Voor een auto van bijna 5 meter is dat karig. De opening is ook niet bijzonder groot, dus het laden van grote objecten wordt een uitdaging.

Achterin zitten twee volwassenen prima, met voldoende beenruimte. Het dak loopt aflopend, dus lange mensen kunnen hun hoofd stoten. De achterbank is niet neerklapbaar, wat de praktische bruikbaarheid verder beperkt. Parkeren is door de afmetingen geen pretje, maar de standaard camera's en sensoren helpen.

De zichtbaarheid is matig: dikke C-stijlen en een hoog oplopende neus maken het lastig om de hoeken te schatten. Gelukkig zijn er dodehoekwaarschuwing en een 360-graden camera op de hogere uitvoeringen.

Lexus staat niet bekend om de meest geavanceerde infotainment, en de ES bevestigt dat beeld. Het touchscreen reageert redelijk, maar het touchpad op de middenconsole is een bron van frustratie. Het is te gevoelig en leidt af. Gelukkig zijn er fysieke knoppen voor de belangrijkste functies, wat de bediening ten goede komt.

De rijassistentiesystemen werken zoals je mag verwachten: adaptieve cruisecontrol houdt keurig afstand, en de rijstrookassistent stuurt subtiel mee. Het is geen zelfrijdende auto, maar de systemen zijn betrouwbaar en niet overdreven aanwezig. De head-up display is helder en toont relevante informatie.

De V6 verbruikt volgens de officiële cijfers 9,9 l/100 km. Dat is fors voor een moderne auto, en de benchmark bevestigt dat: beter dan slechts 30% van de concurrentie. In de praktijk zul je met een sportieve rijstijl al snel boven de 11 liter zitten. De CO2-uitstoot is navenant hoog, wat hem duur maakt in belasting.

De hybride 300h is met 5,3 l/100 km veel zuiniger en daardoor aantrekkelijker voor de kostenbewuste rijder. De prijs van de ES ligt in het segment van de Duitse middenklassers, maar de afschrijving kan harder zijn omdat het merk minder populair is. Onderhoud is bij Lexus over het algemeen betrouwbaar, maar delen kunnen duur zijn. De V6 is een nicheproduct voor liefhebbers die de meerprijs aan brandstof voor lief nemen.