Lexus ES 350: stille kracht, maar geen sportief antwoord

De Lexus ES is geen auto die je hart sneller doet kloppen. Hij is keurig, netjes en anoniem—alsof hij zich schaamt voor zijn bestaan. De zachte lijnen en de grote, glanzende grille zijn typisch Lexus uit die periode, maar de ES oogt vooral als een braaf lid van de middenklasse, niet als een statement.

Op basis van de afmetingen (4,9 meter lang) is het een forse verschijning, maar door zijn bescheiden vormgeving lijkt hij kleiner dan hij is. Het interieur maakt gelukkig meer indruk: daar vind je de rust en kwaliteit die je van Lexus mag verwachten, met mooie materialen en een doordachte opstelling.

De ES is een auto die je niet uitdaagt om hard te rijden, maar je beloont als je het rustig aan doet. De besturing is licht en voelt wat kunstmatig aan—typisch voor een Lexus uit deze tijd—maar dat past bij het karakter. In de stad is hij wendbaar genoeg, maar op de snelweg komt hij pas echt tot zijn recht.

Het onderstel is duidelijk gericht op comfort: oneffenheden worden vakkundig weggefilterd, maar in snelle bochten kantelt de auto behoorlijk. Het is geen auto voor de bergpassen, maar voor lange ritten over de Duitse Autobahn of de Nederlandse snelweg voelt hij stabiel en veilig. De remmen zijn krachtig genoeg, maar ook hier is het gevoel niet bijzonder scherp.

De 350 heeft een 3,5-liter V6 met 268 pk en 336 Nm koppel. Dat klinkt als een sportief blok, maar in de ES gedraagt hij zich als een heer: stil, soepel en altijd bereid om te trekken. De acceleratie van 0-100 in 7,3 seconden is meer dan voldoende voor dagelijks gebruik, maar het voelt niet spectaculair aan door de soepele automatische versnellingsbak en de comfortabele afstelling.

De 6-traps automaat schakelt meestal onzichtbaar, maar kan bij plotseling accelereren even nadenken. De topsnelheid van 209 km/u is niet bijzonder voor dit vermogen—dat komt door de hoge weerstand en de focus op comfort. De hybride 300h is met 200 pk iets minder krachtig, maar dankzij de CVT en de elektromotor voelt hij in de stad juist levendiger. De 250 met 184 pk is de minst interessante keuze: te weinig vermogen voor een auto van dit formaat.

Met een verbruik van 9,8 l/100 km is de 350 geen zuinige auto—dat is 26% slechter dan het gemiddelde van vergelijkbare auto's uit die periode. De V6 klinkt heerlijk als je hem flink laat draaien, maar dat heeft direct gevolgen voor je portemonnee.

Dit is waar de ES excelleert. De stoelen zijn zacht maar bieden voldoende steun, en de vering is perfect afgestemd op Nederlandse wegen. Zelfs op lange ritten blijf je fris, mede dankzij de uitstekende geluidsisolatie: wind- en bandengeruis zijn minimaal.

De ES is niet gemaakt voor sportief rijden, maar wel voor ontspanning. In de stad is hij dankzij de lichtvoetige besturing makkelijk te manoeuvreren, en op de snelweg glijdt hij over de weg met een onverstoorbaarheid die je normaal alleen in duurdere auto's vindt. De klimaatregeling werkt effectief en stil, en de stoelverwarming is een zegen op koude ochtenden.

Het interieur van de ES is een oase van rust. De materialen zijn van hoge kwaliteit, de afwerking is nauwkeurig en alles voelt stevig aan. Het design is echter behoudend—geen zwevende schermen of futuristische lijnen, maar een klassieke opstelling die nog jaren meegaat.

De ergonomie is over het algemeen goed, maar het infotainmentsysteem met de joystick op de middenconsole is wennen. Het is niet intuïtief en leidt af tijdens het rijden. Fysieke knoppen voor de klimaatregeling zijn gelukkig aanwezig, wat de bediening een stuk eenvoudiger maakt dan bij veel moderne auto's.

De achterbank biedt verrassend veel ruimte voor een sedan van dit formaat—zelfs met de voorstoelen ver naar achteren is er genoeg beenruimte. De kofferbak is met 430 liter niet bijzonder groot voor dit segment—het is precies gemiddeld—maar de opening is breed en de achterbank kan neerklappen voor grotere spullen.

Het instappen is dankzij de lage instap en de grote portieren gemakkelijk, en het zicht rondom is redelijk. Voorin mis je wel een beetje hoofdruimte als je lang bent, en de achteruitrijcamera is verplichte kost gezien de beperkte zichtbaarheid naar achteren. Parkeren is dankzij de parkeersensoren goed te doen, maar de auto is met 1,82 meter breed niet de makkelijkste in een parkeergarage.

De ES is uitgerust met een scala aan rijhulpsystemen die in 2012 nog niet standaard waren, zoals adaptieve cruisecontrol en lane departure warning. De systemen werken echter wat nukkig: de adaptieve cruisecontrol reageert soms abrupt en de lane assist grijpt te laat in. Het zijn geen systemen die je blindelings kunt vertrouwen, maar als je ze gebruikt zoals ze bedoeld zijn, bieden ze wel ondersteuning.

Het infotainmentsysteem is het zwakke punt. Het scherm is scherp, maar de interface is verouderd en de joystick is onnauwkeurig. Navigatie werkt redelijk, maar de kaartupdates zijn duur. Bluetooth-connectiviteit is aanwezig, maar het koppelen van een telefoon kan een gedoe zijn. Kortom: de technologie doet wat het moet doen, maar het voelt niet alsof Lexus er zijn ziel in heeft gestoken.

Met een gemiddeld verbruik van 9,8 l/100 km is de ES 350 een dorstige auto. In de praktijk zul je op de snelweg met rustig rijden rond de 8,5 liter uitkomen, maar in de stad loopt dat al snel op naar 12 liter. De CO2-uitstoot is hoog, wat resulteert in een fors bijtellingspercentage voor zakelijke rijders.

De onderhoudskosten zijn voor Lexus-begrippen redelijk, maar nog steeds hoger dan bij een Toyota. De betrouwbaarheid is echter uitstekend—Lexus staat bekend om zijn degelijkheid, en de ES is daarop geen uitzondering. De prijs is concurrerend met soortgelijke auto's, maar je krijgt er wel een auto voor terug die minder sportief is dan de concurrentie.