Lexus LC 500: een kunstwerk dat je met je portemonnee betaalt

Je kunt er van vinden wat je wilt, maar over het hoofd zien is onmogelijk. De LC is een van de weinige auto's die eruitziet alsof hij van een autosalon naar de openbare weg is gerold zonder dat iemand de moeite nam om de conceptcar-taal te vertalen naar iets 'realistisch'. De lijnen zijn dramatisch, de wielen staan in de hoeken en de neus is lang en laag.

Het is een statement van Lexus, een merk dat zelden zo'n emotioneel geladen object heeft gebouwd. Het is geen mooie auto in de klassieke zin, maar een sculptuur die je blijft bekijken. De proporties (4.760 mm lang, 1.346 mm hoog) zijn die van een klassieke GT, met een korte achterkant die vooral het design dient en niet de bagage.

Deze auto is duidelijk ontworpen om bekeken te worden. De 21-inch wielen staan er agressief onder, en de details zoals de vleugeldeuren (optioneel) maken het plaatje compleet. Het is een auto die je op een terras laat giechelen als een kind, en dat is in deze tijd van functionele designstromingen een prestatie op zich.

De cijfers beloven veel: 475 pk, een koppel van 530 Nm en een gewicht van 1.935 kg. Dat laatste is het getal dat je voelt. Dit is geen lichtgewicht, en dat merk je in krappe bochten waar de LC eerder zijn massa verplaatst dan dat hij speels om je heen draait. Maar op een snelle, vloeiende weg komt het onderstel tot leven.

De besturing is niet zo scherp als die van een Porsche, maar wel communicatief genoeg om te weten wat de voorbanden doen. Het is geen scalpel, maar een zeer goed geslepen keukenmes: je kunt er prima mee koken, maar het is geen precisie-instrument. De vering is strak maar niet oncomfortabel, en de achterwielaandrijving zorgt voor een klassiek GT-gevoel.

Het onderstel is een mix van een luxe cruiser en een sportieve gran turismo. De LC is geen circuitmonster; hij is het best op zijn plek op een lege Duitse Autobahn of een bochtige bergweg waar je het tempo hoog maar vloeiend kunt houden. Remmen met 530 Nm aan koppel is geen probleem, de remmen zijn krachtig en goed doseerbaar, al is de auto te zwaar voor echte remtesten.

De 5.0-liter V8 is de ziel van deze auto. Met 475 pk en 530 Nm is het geen raket die je in je stoel drukt zoals een elektrische auto, maar de respons is lineair en de soundtrack is goddelijk. Het is een atmosferische motor die je moet laten draaien om het beste tevoorschijn te halen, en dat is precies wat je wilt.

De 10-traps automaat is een curiositeit. Hij schakelt snel en soepel, maar heeft soms moeite met de juiste versnelling kiezen in de stad. Op snelheid is hij prima, maar het is geen dual-clutch die je gedachten leest. Het is een automaat die je leert kennen, en als je hem in de sportstand zet, doet hij zijn best om je te plezieren.

Met 0-100 km/u in 4,7 seconden en een topsnelheid van 270 km/u is hij snel genoeg om je hartslag te verhogen, maar het gaat niet om de cijfers. Het gaat om het gevoel dat je krijgt als je de motor tot 7.000 toeren laat brullen. De hybrideversie (500h) is zuiniger met 6,4 l/100 km en 360 pk, maar die mist het karakter van de V8. Voor wie van autorijden houdt, is de keuze simpel: neem de V8, accepteer de dorst.

De stoelen zijn uitstekend: ze bieden veel steun en zijn comfortabel voor lange ritten. De LC is een GT, geen sportwagen, en dat voel je aan de manier waarop hij je isoleert van de weg. Het rijcomfort is verrassend goed voor een auto met dit uiterlijk.

De geluidsisolatie is goed, maar de V8 laat zich wel horen als je het gaspedaal indrukt. Dat is geen klacht, maar een waarschuwing voor wie rust zoekt. De windgeruis is minimaal, en de motor is op kruissnelheid stil. Het is een auto die je 1.000 kilometer per dag kunt rijden zonder vermoeid te raken.

In de stad is de LC minder op zijn gemak. De brede carrosserie (1.920 mm) en het lage dak maken het parkeren een uitdaging, maar de camera's en sensoren helpen. Het is geen auto voor de binnenstad, maar voor de lange afstand waar hij echt tot zijn recht komt.

Het interieur is een mix van traditionele luxe en Japanse eigenzinnigheid. De materialen zijn van topkwaliteit, met veel leder en een verfijnde afwerking. Het is geen Duits design dat strak en functioneel is, maar iets organisch en kunstzinnigs.

De ergonomie heeft wat eigenaardigheden. De klimaatregeling heeft bijvoorbeeld kleine, aanraakgevoelige knoppen die niet altijd even intuïtief werken. Het infotainmentsysteem wordt bediend via een touchpad op de middenconsole, wat wennen is en soms frustrerend kan zijn. Het is niet het beste systeem op de markt, maar het is wel iets waar je mee kunt leren leven.

Het interieur is een fijne plek om te vertoeven. De stoelen zijn geweldig, het zicht naar voren is goed, en het gevoel van kwaliteit is overal aanwezig. Het is geen feest van technologie zoals in een Mercedes, maar een bewuste keuze voor tijdloze elegantie.

Hier wreekt de schoonheid zich. De kofferbak heeft een inhoud van 198 liter, wat minder is dan die van een Volkswagen Up. Een weekendtas is het maximum; vergeet de golfclub of de boodschappen voor een week. Het is een compromis dat je moet accepteren voor dit design.

De achterbank is symbolisch. Twee personen kunnen er theoretisch zitten, maar voor volwassenen is het een strafbank. Het is een 2+2 die vooral als opbergruimte voor een jas of een tas dient. Iedereen die groter is dan 1,70 meter zal zijn hoofd stoten.

Instappen is een kunst op zich. De drempel is breed en de auto is laag, dus je moet laveren om plaats te nemen. Eenmaal binnen is de zithouding prima, maar het is geen auto voor mensen die snel in- en uitstappen. Het is een ritueel, en als je van rituelen houdt, is dat geen probleem.

Het infotainmentsysteem is het zwakke punt van de LC. Het touchpad is onnauwkeurig en afleidend tijdens het rijden. Het systeem zelf is compleet met navigatie, Apple CarPlay en Android Auto, maar de bediening is niet intuïtief. Het is een systeem dat je leert kennen, niet een dat je direct begrijpt.

De rijassistentiesystemen zijn aanwezig maar niet baanbrekend. Adaptieve cruisecontrol werkt goed op de snelweg, en de rijstrookassistent houdt de auto netjes in de baan. Het is geen zelfrijdende auto, maar het is voldoende om lange ritten minder vermoeiend te maken.

Wat de LC bijzonder maakt, is de aandacht voor detail. De digitale klok die beweegt als je de auto start, de speakers die subtiel oplichten, het zijn dit soort quirks die de auto speciaal maken. Het is geen technologisch hoogstandje, maar wel een interieur dat je elke dag opnieuw laat glimlachen.

Het officiële verbruik van 11,5 l/100 km is optimistisch. In de praktijk zul je met de V8 al snel richting 14-15 liter gaan, vooral als je het gaspedaal gebruikt waarvoor het bedoeld is. Met een CO2-uitstoot van 263 g/km is dit geen auto voor de milieu-activist.

De hybrideversie (500h) is met 6,4 l/100 km en 145 g/km een stuk zuiniger, maar die kost je 115 pk en een groot deel van het karakter. Het is een afweging die je moet maken: wil je het drama van de V8 of de verstandigheid van de hybride?

Wat betreft kosten: dit is geen goedkope auto om te onderhouden. Het gewicht van 1.935 kg betekent dat banden en remmen het zwaar te verduren hebben. De wegenbelasting en verzekering zijn ook fors. De LC is een auto voor wie geld geen rol speelt, of voor wie bereid is offers te brengen voor schoonheid.