Lexus LX: een dinosauriër met een kroon van 388 paarden

De Lexus LX uit 2012-2015 is geen subtiel verschijning. Met zijn 4,99 meter lengte, 1,97 meter breedte en 1,92 meter hoogte torent hij boven het verkeer uit, en zijn enorme chromen grille schreeuwt om aandacht. Dit is geen auto voor mensen die onopvallend willen reizen; het is een statement op wielen. De proporties zijn logisch en hoekig, met een hoge motorkap en een vierkante achterkant die weinig aan het toeval overlaten.

Het interieur maakt direct duidelijk dat dit een luxe Lexus is: veel leer, hout en chroom, maar de lay-out voelt gedateerd aan. De knoppen zijn talrijk en klein, en het infotainmentsysteem lijkt uit een vorig decennium te komen. Toch heeft het iets charmants: dit is een auto die geen excuses maakt voor zijn ouderwetse aanpak. Hij is niet hip, maar wel overtuigend in zijn eigenwaarde.

Met 388 pk en 546 Nm heeft de LX een vermogen dat beter is dan 91% van zijn tijdgenoten, maar het gewicht van 2.680 kg maakt dat je dat niet altijd voelt. De acceleratie van 0-100 km/u in 7,5 seconden is respectabel voor een baksteen van dit formaat, maar de acceleratie voelt meer als een trage, onverbiddelijke duw dan als een sprint. De topsnelheid van 220 km/u is voor deze klasse prima, maar bij die snelheden is het brandstofverbruik waarschijnlijk zo hoog dat je een tankstation als tweede thuis hebt.

De besturing is vaag en licht, typisch voor een grote terreinwagen uit deze periode. In de stad is de LX log en moeilijk te parkeren, maar op de snelweg is hij stabiel en onverstoorbaar. Het onderstel is afgestemd op comfort, niet op sportiviteit: in bochten helt hij flink over en de remmen moeten hard werken om dit gewicht tot stilstand te brengen. Op onverharde wegen daarentegen komt de LX tot zijn recht: met zijn vierwielaandrijving en hoge bodemvrijheid is hij vrijwel onverslaanbaar.

De LX is alleen leverbaar met een 5,7-liter V8 die 388 pk en 546 Nm levert. Dat is een motor uit een tijdperk waarin 'downsizing' nog een vloekwoord was. De zesversnellingsautomaat schakelt soepel, maar reageert soms traag op plotselinge kick-downs. Het geluid van de V8 is heerlijk diep en grommend, maar het verbruik van 16,8 l/100 km is ronduit belachelijk: beter dan 0% van de concurrentie, wat betekent dat hij de zuinigste auto in zijn klasse is... van de verkeerde kant.

Er is geen alternatieve motor, geen hybride, geen diesel. Je neemt de V8 of je neemt niets. Dat maakt de LX tot een bewuste keuze voor wie de ruwe charme van een grote Amerikaanse achtcilinder wil, maar dan met de betrouwbaarheid van een Japanse luxe-merk. De prestaties zijn ruim voldoende voor dagelijks gebruik, maar je betaalt daar wel een prijs voor aan de pomp.

De stoelen zijn heerlijk zacht en verwarmd, met ventilatie als optie. Ze zijn breed en ondersteunend, en zelfs na een lange rit zul je geen last hebben van vermoeide ruggen. De luchtvering is standaard en slikt hobbels alsof ze er niet zijn. Op de snelweg is de LX een waar paradijs: stil, stabiel en onverstoorbaar.

Toch is er een maar: de hoge instap en de grote dode hoeken maken hem minder comfortabel in de stad. De auto wiegt wat bij hoge snelheden en het constante gezoem van de V8 op snelwegtempo is hoorbaar, maar niet storend. Voor lange ritten is dit een van de beste auto's die je kunt wensen, zolang je de brandstofkosten maar accepteert.

Het interieur van de LX is een mengelmoes van luxe en ouderwetse Japanse degelijkheid. De materialen zijn van hoge kwaliteit: zacht leer, echt hout en stevig metaal. De afwerking is zoals je van Lexus mag verwachten, maar het design is duidelijk uit een vorig decennium. Het dashboard is hoog en breed, en de vele knoppen voor de klimaatregeling en audio zijn klein en liggen verspreid.

De ergonomie is wisselvallig. De stoelverstelling is elektrisch en uitgebreid, maar het infotainmentsysteem is lastig te bedienen met zijn joystick-achtige controller. Het scherm is klein en de graphics zijn gedateerd. Fysieke knoppen voor de belangrijkste functies zijn er wel, maar ze zijn niet altijd logisch geplaatst. Toch is het geheel solide en overzichtelijk, als je eenmaal weet waar alles zit.

De LX is groot van buiten, maar de kofferbak is met 439 liter kleiner dan die van een middenklasser. Dat is een van de grootste teleurstellingen van deze auto: je betaalt voor een reus, maar krijgt de bagageruimte van een stationwagen uit de jaren '90. De achterbank is ruim en biedt plaats aan drie volwassenen, maar de stoelen zijn niet verschuifbaar en de rugleuning staat vrij recht.

Instappen vereist enige lenigheid vanwege de hoge instap, maar eenmaal binnen heb je een uitstekend uitzicht over het verkeer. De zichtbaarheid naar achteren is slecht door de hoge achterklep en de kleine achterruit, en de dode hoeken zijn groot. Parkeren is een uitdaging, maar de standaard achteruitrijcamera en parkeersensoren helpen. Als je veel bagage wilt meenemen, moet je de achterbank neerklappen, wat het laadvermogen vergroot tot een redelijk volume.

De LX uit deze periode is niet bepaald een technologisch hoogstandje. Het infotainmentsysteem is traag, de grafische interface is gedateerd en de bediening met de joystick is onhandig. Er is geen Apple CarPlay of Android Auto, en navigatie is optioneel. De geluidsinstallatie is echter uitstekend, met een Mark Levinson-systeem dat de cabine vult met helder geluid.

De rijhulpsystemen zijn beperkt: er is adaptieve cruisecontrol, maar die werkt niet soepel in stop-and-go-verkeer. De dodehoekwaarschuwing is er wel, maar de camera's zijn van lage kwaliteit. De LX is geen auto voor tech-liefhebbers, maar voor wie de basis goed wil hebben: de vierwielaandrijving is robuust en het terreinmanagementsysteem is eenvoudig te bedienen, met instellingen voor modder, zand en rotsen.

Het officiële verbruik van 16,8 l/100 km is schrikbarend, maar in de praktijk zul je waarschijnlijk nog hoger uitkomen, zeker in de stad of op onverharde wegen. Met een brandstoftank van 138 liter kun je theoretisch een stuk rijden, maar je portemonnee zal het voelen. De CO2-uitstoot is eveneens enorm, wat hem in Nederland duur maakt in wegenbelasting.

De prijs van de LX is hoog, maar voor een auto van dit formaat en met deze luxe niet onredelijk. De onderhoudskosten zijn echter aanzienlijk: de V8 heeft regelmatig olieverversingen nodig en de luchtvering kan dure reparaties vergen. Banden zijn groot en duur, en het gewicht van 2.680 kg eist zijn tol op remmen en ophanging. Op de lange termijn is dit een auto die je alleen kunt onderhouden als je diep in de buidel tast.